Adoptar a Owczarki
Mestizo · Desconocido · Joven · 2 años
Los llamamos para una movilización total!!! Desde hace bastante tiempo, tenemos cinco perros pastores en nuestro cuidado—cinco perros tomados bajo intervención. Dos machos quedaron en una jaula fuera del lugar, mientras que tres hembras jóvenes fueron confinadas en un pequeño y apretado micro-kennel. La intervención fue dura y emocionalmente cargada. Los perros nunca han conocido la vida fuera de esta situación; incluso tenían miedo de sus supuestos "dueños". Estaban terrorizados y desconfiados de cada movimiento. Las hembras ni siquiera recibieron nombres. Hoy, los perros aún están lejos de ser ideales. Sin embargo, ya se han adaptado a sus nuevas condiciones, comen su comida y "de alguna manera" logran lidiar. Aunque revisamos a los perros regularmente, los mayores avances hasta ahora han sido realizados por Suriel (Dino)—él deja a un miembro del personal que lo acaricie, busca activamente caricias y hoy (5 de agosto de 2026) entró por primera vez al recinto exterior. Los demás animales permanecen muy tímidos; no pueden caminar con correas y generalmente tratan de evitar cualquier interacción. Aún así, hay una esperanza. La hembra más inclinada a establecer contacto es Vhagar—la de color chocolate. Visenya es más equilibrado, reservado y cuidadosamente observador. Valyria se acerca a una distancia segura cuando se le ofrece comida. Remiel (Karmelek) solía orinar y defecar en interiores durante sus primeros días y temblaba por completo al ver solo a un ser humano—pero ahora se acerca felizmente a la comida. De hecho, todos los cinco perros parecen confiar más en las personas cuando se trata de comida. Nuestro objetivo es equilibrar su estado mental, aunque solo sea en un nivel mínimo pero satisfactorio. Esto solo se logrará con la ayuda de personas que decidan darles a estos perros un hogar—un hogar temporal al principio, luego uno permanente—para que nunca más tengan que pasar por el infierno de cambiar condiciones y lugares. No colocaremos a estos perros en hogares donde simplemente se los deje vigilar el patio. No lo harán—y no podrán hacerlo—una vez más. Queremos que se conviertan en miembros plenos de una familia durante su socialización. ¿Vivir en un apartamento es una buena idea? No en este momento, definitivamente no. Soñamos con propiedades con jardines, donde los perros tengan acceso a la casa—en las primeras semanas probablemente no la usen, pero quién sabe—tal vez algún día incluso empiecen a calentarse en el sofá. Buscamos personas responsables y pacientes que dediquen la atención y el tiempo que estos perros necesitan desesperadamente para ayudarles a adaptarse a su nuevo entorno y nuevas personas. Estos perros no serán dados a hogares donde su principal espacio de vida sea una jaula y no tengan paseos en absoluto. Podrían considerarlos en parejas, donde se sientan más felices y se apoyen mutuamente. Antes de colocarlos en un hogar temporal, requerimos un cuestionario previo a la adopción y una conversación con un miembro del personal. También queremos informarle que se realizará una visita al hogar antes de la adopción. Los machos tienen alrededor de dos años—dado su estado mental actual, aún no podemos imaginar castrarlos. Las hembras solo
Leer original (pl)
Prosimy o pełną mobilizację!!! Od początków lipca 2026 na naszym pokładzie jest 5 owczarków odebranych interwencyjnie. Dwa samce były pozostawione sobie w kojcu poza posesją, a trzy młode suczki zamknięte w jednym małym mikrokojcu. Interwencja była ciężka i pełna emocji. Psiaki nie znają życia, bały się nawet pseudowłaściciela. Były przerażone i bały się każdego ruchu, suczki nie zasłużyły nawet na imiona. Dziś nadal psom daleko do ideału. Przyzwyczaiły się już jednak do nowego miejsca, pobierają pokarm i “jakoś” dają radę. Choć systematycznie do nich zaglądamy, to największy progres na ten moment zrobił tylko Suriel (Dino) – pozwala jednemu pracownikowi na czesanie, sam doprasza się o głaskanie, a dzisiaj (5 sierpnia 2026) pierwszy raz zaliczył wybieg. Reszta zwierząt jest bardzo nieśmiała, nie potrafią chodzić na smyczy i raczej starają się nie wchodzić w interakcje. Jest jednak światełko w tunelu. Suczką najbardziej skłonną do kontaktu jest Vhagar czyli czekoladka. Visenya to ta bardziej zrównoważona, nieufna i bacznie obserwująca. Valyria podejdzie na bezpieczną odległość po jedzenie. Remiel (Karmelek) jest psem, który przez pierwsze dni załatwiał się pod siebie i drżał całym ciałem na sam widok człowieka, a teraz potrafi już z zadowoleniem podejść do mokrego jedzenia. Zdecydowanie zresztą cała piątka najszybciej zaufa człowiekowi poprzez jedzenie. Naszym celem jest doprowadzenie ich psychiki do równowagi choćby na minimalnym, ale zadowalającym poziomie. To uda się tylko przy pomocy osób, które zdecydują się podarować tym psom dom – początkowo tymczasowy, następnie stały, tak by już nigdy więcej nie musiały przechodzić przez piekło zmiany warunków i miejsca. Psów nie wydamy do pilnowania podwórka. Nie będą i nie mogą po raz kolejny być pozostawione same sobie. Chcemy by w trakcie socjalizacji stawały się pełnoprawnymi członkami rodziny. Czy mieszkanie w bloku to dobry pomysł? Na ten moment zdecydowanie nie. Marzą się nam posesje z ogrodem, gdzie pies będzie miał dostęp do domu – w pierwszych tygodniach zapewne nie będą z tego korzystać ale z czasem kto wie, czy nie zechcą zagrzać kanapy. Szukamy osób odpowiedzialnych, cierpliwych, które poświęcą tym psom uwagę i czas, którego tak bardzo potrzebują, by przekonać się do nowego miejsca i nowych ludzi. Psy nie zostaną wydane do domów, gdzie głównym miejscem pobytu będzie kojec i brak spacerów. Można przemyśleć adopcje w dwupakach gdzie psy będą czuły się raźniej i będą dla siebie wsparciem. Przed wydaniem na dom tymczasowy obowiązuje ankieta przedadopcyjna, rozmowa z pracownikiem. Informujemy również, że będzie wykonana wizyta przedadopcyjna. Samce mają około 2 lat – przy ich aktualnej kondycji psychicznej na razie nie wyobrażamy sobie kastracji. Suczki mają dopiero 7-8 miesięcy u nich również na zabieg jest za wcześnie.
Publicado la semana pasada
