Adottare Romi
Incrocio · Non noto
Romi è stato lasciato solo... 💔 Non perché ha fatto qualcosa di sbagliato. Non perché non è abbastanza. Semplicemente... i suoi fratellini sono stati più fortunati. Cinque cuccioli hanno raccolto le loro piccole vite e lasciato il rifugio animale tra le braccia di persone. E Romi è rimasto. È cresciuto un po' troppo. Ha smesso di essere "piccolo". È diventato un gattino marrone - uno che la gente spesso passa davanti senza fermarsi a guardarlo. Può il colore del pelo nascondere il cuore? Romi ha circa cinque mesi. È in un'età in cui tutto è ancora possibile, eppure è già più difficile. Perché la gente chiede i "piccoli" e non i gattini che già sanno godersi la vita. E Romi lo sa bene. È un vulcano di gioia. Adora giocare, correre, scherzare e stare in contatto con altri gatti. È il gatto che porta movimento, risate e vita in una casa. Quello che ti ricorda, dopo una giornata dura, che la gioia può essere molto semplice. È anche pronto. Due vaccinazioni. Con microchip. Sano. Pronto ad amare qualcuno completamente. Ma... nessuno lo ha ancora chiesto. A volte pensiamo che i gatti non capiscano che qualcuno è stato lasciato indietro, e che qualcun altro se ne è andato. Ma Romi vede i posti vuoti. Percepisce il silenzio. Ogni giorno aspetta - non in modo spettacolare, non rumorosamente - semplicemente pazientemente, come quelli che vogliono credere nelle persone più di ogni altra cosa. Questo post non è su Romi essere "povero". È su di lui essere degno. Esattamente come gli altri. Indipendentemente dal colore del pelo. Forse da qualche parte c'è qualcuno che non cerca il "gatto perfetto", ma una vera relazione? Qualcuno che non passerà davanti a un gattino marrone con un grande cuore? Forse questa persona sei tu!
Leggi originale (pl)
Romi został sam…💔Nie dlatego, że zrobił coś źle.Nie dlatego, że nie jest wystarczający. Po prostu… jego rodzeństwo miało więcej szczęścia. Pięć kociąt spakowało swoje małe życia i wyszło ze schroniska w ramionach ludzi.A Romi został. Dorósł odrobinę za bardzo.Przestał być „maleńkim”. Stał się burym kotkiem – takim, obok którego ludzie przechodzą najczęściej bez zatrzymania wzroku. Czy naprawdę kolor futra potrafi przesłonić serce? Romi ma około pięciu miesięcy. Jest w tym wieku, w którym wszystko jest jeszcze możliwe, a jednocześnie już zaczyna być trudniej.Bo ludzie pytają o „maluszki”, a nie o kociaki, które już wiedzą, jak się cieszyć życiem. A Romi wie doskonale.Jest wulkanem radości.Uwielbia zabawy, gonitwy, wygłupy, kontakt z innymi kotami. Jest tym kotem, który wnosi ruch, śmiech i życie do domu. Tym, który po ciężkim dniu przypomina, że radość bywa bardzo prosta. Jest też gotowy.Dwukrotnie zaszczepiony.Odrobaczony.Zdrowy.Gotowy, by kogoś pokochać całym sobą. Tylko… nikt jeszcze nie zapytał o niego. Czasem myślimy, że koty nie rozumieją, że ktoś został, a ktoś odszedł. Ale Romi widzi puste miejsca. Czuje ciszę. Każdego dnia czeka — nie spektakularnie, nie głośno — tylko cierpliwie, jak potrafią te, które najbardziej chcą wierzyć w ludzi. Ten post nie jest o tym, że Romi jest „biedny”.Jest o tym, że jest wart.Tak samo jak każdy inny.Niezależnie od koloru futra. Może gdzieś jest ktoś, kto nie szuka „idealnego” kota, tylko prawdziwej relacji?Kogoś, kto nie przejdzie obojętnie obok burego kociaka z wielkim sercem? Może ten ktoś jest właśnie Tobą?! KontaktOla 666610062
Account gratuito — 10 contatti inclusi
Elencati 2 mesi fa
