Adopter Romi
Croisé · Inconnu
Romi a été laissé seul... 💔 Pas parce qu'il a fait quelque chose de mal. Pas parce qu'il n'est pas assez bien. Juste... ses frères et sœurs ont eu plus de chance. Cinq chatons ont emporté leurs petites vies dans les bras de personnes. Et Romi est resté. Il a grandi un peu trop. Il ne faisait plus "petit". Il est devenu un petit chat brun - celui que les gens passent souvent sans s'arrêter pour le regarder. La couleur du pelage peut-elle cacher le cœur ? Romi a environ cinq mois. Il est à un âge où tout est encore possible, et pourtant cela devient déjà plus difficile. Parce que les gens demandent des "petits" chats, pas des chatons qui savent déjà profiter de la vie. Et Romi le sait très bien. Il est un volcan de joie. Il adore jouer, courir, faire des farces et avoir contact avec d'autres chats. C'est le chat qui apporte du mouvement, des rires et de la vie dans une maison. Celui qui vous rappelle, après une dure journée, que la joie peut être très simple. Il est aussi prêt. Deux fois vacciné. Pucé. En bonne santé. Prêt à aimer quelqu'un complètement. Mais... personne ne s'est encore renseigné sur lui. Parfois nous pensons que les chats ne comprennent pas qu'on a laissé quelqu'un derrière, et qu'on est parti. Mais Romi voit les endroits vides. Il ressent le silence. Chaque jour il attend - pas de façon spectaculaire, pas bruyamment - simplement patiemment, comme ceux qui veulent croire le plus en l'humanité. Ce post n'est pas sur le fait que Romi soit "pauvre". C'est sur le fait qu'il est digne. Tout comme les autres. Quel que soit la couleur du pelage. Peut-être qu'ailleurs, il y a quelqu'un qui ne cherche pas le "chat parfait", mais une vraie relation ? Quelqu'un qui ne passera pas devant un petit chat brun au grand cœur ? Peut-être que cette personne est toi !
Lire l'original (pl)
Romi został sam…💔Nie dlatego, że zrobił coś źle.Nie dlatego, że nie jest wystarczający. Po prostu… jego rodzeństwo miało więcej szczęścia. Pięć kociąt spakowało swoje małe życia i wyszło ze schroniska w ramionach ludzi.A Romi został. Dorósł odrobinę za bardzo.Przestał być „maleńkim”. Stał się burym kotkiem – takim, obok którego ludzie przechodzą najczęściej bez zatrzymania wzroku. Czy naprawdę kolor futra potrafi przesłonić serce? Romi ma około pięciu miesięcy. Jest w tym wieku, w którym wszystko jest jeszcze możliwe, a jednocześnie już zaczyna być trudniej.Bo ludzie pytają o „maluszki”, a nie o kociaki, które już wiedzą, jak się cieszyć życiem. A Romi wie doskonale.Jest wulkanem radości.Uwielbia zabawy, gonitwy, wygłupy, kontakt z innymi kotami. Jest tym kotem, który wnosi ruch, śmiech i życie do domu. Tym, który po ciężkim dniu przypomina, że radość bywa bardzo prosta. Jest też gotowy.Dwukrotnie zaszczepiony.Odrobaczony.Zdrowy.Gotowy, by kogoś pokochać całym sobą. Tylko… nikt jeszcze nie zapytał o niego. Czasem myślimy, że koty nie rozumieją, że ktoś został, a ktoś odszedł. Ale Romi widzi puste miejsca. Czuje ciszę. Każdego dnia czeka — nie spektakularnie, nie głośno — tylko cierpliwie, jak potrafią te, które najbardziej chcą wierzyć w ludzi. Ten post nie jest o tym, że Romi jest „biedny”.Jest o tym, że jest wart.Tak samo jak każdy inny.Niezależnie od koloru futra. Może gdzieś jest ktoś, kto nie szuka „idealnego” kota, tylko prawdziwej relacji?Kogoś, kto nie przejdzie obojętnie obok burego kociaka z wielkim sercem? Może ten ktoś jest właśnie Tobą?! KontaktOla 666610062
Compte gratuit — 10 contacts inclus
Annoncé il y a 2 mois
