Adottare Yuito
Incrocio · Femmina
Ciao, sono Yuito. Sono un piccolo gattino nato intorno al settembre 2025. Sono stato trovato nei giardini delle colture a Zabrze-Grzybowice insieme al mio compagno più giovane Haru. Siamo arrivati al rifugio per animali il 2 marzo, ma prima di ciò eravamo al Centro Veterinario per due settimane perché avevamo bisogno di trattamento. Purtroppo è risultato che entrambi siamo infetti dal virus FeLV (leucemia felina). I miei assistenti sono molto preoccupati se qualcuno vorrà darcoci una casa a causa di questo... eppure noi lo meritiamo tanto. Sono un po' meno combattivo di Haru, ma sono molto dolce, calmo ed estremamente amichevole. Mi piace la vicinanza umana, le carezze delicate e la compagnia tranquilla. Mi sento meglio quando qualcuno è accanto a me. Mi piace molto il mio amico Haru e siamo molto legati, ma mi faccio anche bene con altri gattini con la leucemia che vivono nel rifugio per animali. Adoro molto la mia lettiera. Per ora sono ancora sotto cura veterinaria, ma le mie zie hanno già iniziato a cercare la migliore casa per me sotto il sole - una dove qualcuno mi guarderà con il cuore, non solo attraverso il prisma della malattia. Forse un angolo tranquillo, gambe calde e vero amore mi aspettano da te?
Leggi originale (pl)
Cześć, jestem Yuito.Jestem młodym kocurkiem urodzonym około września 2025 roku. Zostałem znaleziony na ogródkach działkowych w Zabrzu-Grzybowicach razem z moim młodszym kolegą Haru. Do schroniska trafiliśmy 2 marca, ale wcześniej przez dwa tygodnie byliśmy w Centrum Weterynarii, bo potrzebowaliśmy leczenia.Niestety okazało się, że obaj jesteśmy zakażeni wirusem FeLV (kociej białaczki). Moje opiekunki bardzo się martwią, czy przez to ktoś zechce dać nam dom… a przecież tak bardzo na to zasługujemy. Jestem kotkiem trochę mniej przebojowym niż Haru, ale za to bardzo łagodnym, spokojnym i niezwykle miłym. Lubię bliskość człowieka, delikatne głaskanie i spokojne towarzystwo. Czuję się najlepiej, kiedy ktoś jest obok mnie. Bardzo lubię mojego przyjaciela Haru i jesteśmy ze sobą mocno zżyci, ale dobrze dogaduję się także z innymi kotkami z białaczką, które mieszkają w schronisku. Pięknie korzystam z kuwety. Na razie wciąż jestem pod opieką weterynaryjną, ale moje ciocie już zaczynają szukać dla mnie najlepszego domu pod słońcem – takiego, w którym ktoś spojrzy na mnie sercem, a nie tylko przez pryzmat choroby.Może to właśnie u Ciebie czeka na mnie spokojny kącik, ciepłe kolana i prawdziwa miłość?
Elencati 5 mesi fa
