Cristiano adopteren
Kruisbried · Mannelijk · Oud · 12 jaren
30.12.2015 - Vandaag is hij gestreeld, geknuffeld, hij heeft zoveel liefde nodig en moet zoveel klappen hebben gehad, wanneer je hem wil strelen verlaagt hij zichzelf!!! Het is een hond die liefde nodig heeft en zal erg knus worden, hij is erg bang. Hoeveel heeft hij doorstaan. Hij werd beschouwd als een oud voorwerp, niet meer bruikbaar en weggegooid. Wij hopen allemaal oud te worden, maar voor veel mensen is de ouderdom de ergste periode van het leven, vooral als je niemand hebt die je liefheeft. Klein, wij helpen je. Klik op de foto's om ze te vergroten! 29.12.2015 - Deze ochtend kwam een man naar het dierenasiel om zijn kleine hond af te geven, een 12-jarige hond die op een terriër leek, omdat zijn vrouw allergisch was geworden, plus na een operatie had de kleine hond agressie getoond en daarom was hij in de tuin opgesloten. Gezien de situatie die we in het dierenasiel hebben, antwoordden we dat we hem niet konden opnemen, maar we konden hem wel helpen een nieuwe familie te vinden. Als reactie vroeg hij of wij een dierenarts kenden die hem kon laten inslapen, voor geld. Hij vertrok met de woorden dat hij hem zou meenemen om de benodigde foto's te maken om het oproep te posten. Deze namiddag werd er een kleine hond bij de toegangsweg van het dierenasiel afgezet. Hij rende wanhopig, buik op de grond, zigzagging van één rijbaan naar de andere, gevaarlijk dichtbij een veld waar twee grote Maremmano honden de kudde bewachten. Wij activeerden ons om hem te herstellen, twee van ons volgden hem met de auto, en hij veranderde van richting, vervolgens passeerden we hem en dwongen hem terug te keren en dichter bij het dierenasiel te komen, maar hij bleef rennen en keek rond met wanhopige ogen, weer veranderde van richting. De les is, na lang en veel kilometers achtervolging van dit kleinere dier, lukte het ons hem uiteindelijk aan het eind van een doorgang te duwen. Gevoelens van de hoek, het kleine dier beet ons links en rechts, zelfs zijn tong zo hard dat hij beet, tot de aankomst van een derde vrijwilliger lukte het ons met een paar dekens hem onschadelijk te maken. We laadden hem in de auto (twee vrijwilligers in de kofferbak om hem tussen de dekens vast te houden zonder te stikken!) en haastten ons naar het dierenasiel. We plaatsten hem eindelijk in een transportkist en daar lag het arme dier, extreem gestrest, vuil met bloed en met versleten pootjes van het grote rennen, in elkaar gezakt. Wij waren ontroostbaar, zie zijn grote ogen die naar ons keken, de tong uitgestoken, geen reactie.... De dierenarts begreep snel de situatie waarin hij zich bevond, adviseerde hem alleen te laten, en wij, wanhopig, hoopten dat zijn oude hart de stress zou kunnen verduren ... Het wachten was verschrikkelijk, dan een zwakke beweging met het hoofd, de oren bewogen bij een geluid maakte ons hoop... Kleine creatuur, hoeveel pijn moest je doorstaan door een laffe eigenaar? Je zocht wanhopig, met een verschrikt blik, en hij? Zou hij nu weten waar jij bent? Na 12 jaar? Zou hij zich een beetje schuldig voelen voor wat hij tegen jou deed? Doe je bestje kleine Cristiano, kom overeind, wij zullen proberen de wonden van je hart te genezen. Na 12 jaar gezinsleven is hij nu in het dierenasiel!!!!!!
Origineel lezen (it)
30.12.2015 - Oggi si è lasciato accarezzare, coccolare, ha tanto bisogno di affetto e deve aver preso tante di quelle botte, quando allunghi la mano per accarezzarlo si appiattisce!!!! E' un cane che ha bisogno di affetto e diventerà dolcissimo, è molto impaurito. Quante ne deve aver passato. E' stato considerato come un oggetto vecchio, non serve più e si butta. Tutti speriamo di diventare vecchi ma per molti la vecchiaia è il periodo più brutto della vita, specialmente se con te non hai chi ti vuol bene. Piccolo ti aiuteremo. Clicca sulle foto per ingrandire! 29.12.2015 - Questa mattina è venuto al rifugio un signore, chiedendo di poter cedere il suo cagnolino, simil volpino di dodici anni, in quanto la moglie è diventata allergica, in più dopo un intervento subito, il cagnolino ha manifestato aggressività e per questo è stato posizionato in giardino. Data la situazione che abbiamo al Rifugio gli abbiamo risposto che non potevamo prenderlo in carico, ma avremmo potuto aiutarlo a cercargli una nuova famiglia. In tutta risposta ci ha chiesto se conosciamo qualche veterinario che potesse sopprimerlo, pagando. Se n'è andato dicendo che l'avrebbe portato per fare le foto necessarie per pubblicare l'appello. Oggi pomeriggio un cagnolino molto simile è stato scaricato lungo la strada di accesso al Rifugio. Correva disperato, ventre a terra, zigzagando da una corsia all'altra, avvicinandosi pericolosamente anche ad un campo dove due grossi maremmani sono a guardia del gregge. Ci siamo attivati per recuperarlo, in due lo abbiamo seguito con l'auto, e lui ha cambiato direzione, poi l'abbiamo sorpassato obbligandolo ad invertire la marcia riavvicinandolo al Rifugio, ma lui che continuava a correre guardandosi intorno con occhi disperati, ha nuovamente invertito la rotta. Morale, dopo parecchio tempo e svariati chilometri percorsi dietro a questo piccoletto, siamo riusciti a spingerlo in fondo ad una strada chiusa. Sentendosi braccato il piccolo si è avventato su di noi mordendo a destra e a manca, si è perfino morsicato la lingua da tanto che mordeva, finchè grazie all'arrivo di una terza volontaria siamo riusciti con un paio di coperte a renderlo inoffensivo. L'abbiamo caricato in auto (due volontari nel baule per tenerlo tra le coperte senza che soffocasse!) e siamo corsi al Rifugio. L'abbiamo finalmente messo in un trasportino e qui il povero piccolo, stressatissimo, sporco di sangue con i polpastrelli consumati dalla gran corsa è collassato. Siamo morti dal dolore, vedere i suoi occhi sbarrati che ci guardavano, la linguetta a penzoloni, nessuna reazione.... Prontamente la veterinaria capita la situazione in cui versava, ha consigliato di lasciarlo tranquillo, e noi disperati sperando che il suo cuore anzianotto reggesse allo stress ... L'attesa è stata angosciante, poi un debole movimento con la testa, le orecchie che si sono mosse ad un rumore ci fanno ben sperare ... Piccola creatura quanto male hai dovuto sopportare per colpa di un padrone vile? Tu lo cercavi correndo all'impazzata, lo sguardo terrorizzato, e lui? Si starà chiedendo dove sei adesso? Dopo 12 anni? Avrà un po' di rimorso per quello che ti ha fatto? Metticela tutta piccolo Cristiano, rimettiti in piedi, cercheremo di curarti le ferite del cuore. Dopo 12 anni di vita in famiglia ora è al rifugio!!!!!!!! Le persone non hanno più umanità nè dignità
Gelist 2 maanden geleden
