Molly adopteren
Kruisbried · Vrouwelijk
Molly kwam in oktober 2025 aan bij het dierentehuis. We weten niets over haar verleden, we kunnen alleen raden hoe moeilijk het voor haar was, hoe ze niet wist wat menselijke vriendelijkheid was. Molly is een kleine, zwarte spaniël met mooie, trieste ogen. Ze is waarschijnlijk een jonge hond. In de eerste weken op het dierentehuis was ze erg teruggetrokken en bang. Ze wilde zelfs geen contact aangaan met bonbons. Met de tijd accepteerde ze de eerste aandacht en stap voor stap, met behulp van andere vriendelijke honden, werd ze iets overtuigd om vertrouwen te hebben in mensen. Nu spendeert ze deel van haar tijd in de tuin met andere "kantoor" honden, en deel van de tijd in het gebouw, en in deze omgeving is ze al vrij rustig, niet bang voor iets, en rent ze gelukkig met andere honden. Ze heeft ook geleidelijk begonnen om verder te gaan dan het dierentehuis, maar tot nu toe moet ze worden opgepakt om buiten te gaan, en alleen op een rustiger plek kan ze een deel van de wandeling op eigen kracht afleggen. Buiten het dierentehuis schrikt ze soms nog erg, trilt en wil niet gaan als er iets onverwachts gebeurt, verkeer of zelfs een ver weg gerichte geluid. Op dat moment moet ze weer worden opgepakt, dan kalmeert ze een beetje. Ze vermijdt ook oogcontact met mensen, ze loopt graag mee op wandelingen, alleen wanneer niemand rechtstreeks naar haar kijkt, wat aantoont dat helaas veel slechtjes van mensen in het verleden moet zijn gebeurd. De gezelschap van andere, dapperdere en rustiger honden helpt zeker. Molly wordt nog soms geschrokken, maar ze heeft al aanzienlijke vooruitgang gemaakt en is braver dan toen ze voor het eerst bij het dierentehuis arriveerde. Ze is nog een jonge vrouwelijke hond, dus we denken dat er nog veel komt. Nu heeft ze gewoon tijd nodig, geduld, rust, en zeker zal Molly haar verdrietige, gesloten binnenwereld volledig verlaten en zich volledig vertrouwen op mensen.
Origineel lezen (pl)
Molly trafiła do schroniska w październiku 2025r. Nic nie wiemy na temat jej przeszłości, możemy tylko domyślać się, jak było jej ciężko, jak nie zaznała dobroci człowieka. Molly jest drobniutką, czarną sunieczką o ślicznych, smutnych oczkach. Raczej jest młodym psem. Przez pierwsze tygodnie pobytu w schronisku była bardzo wycofana i przestraszona. Nie chciała podejść nawet z pomocą smaczków. Z czasem przyjęła pierwsze głaski i potem stopniowo, z pomocą innych, przyjaznych psiaków udało się ją nieco przekonać do ludzi. Obecnie częściowo przebywa na podwórku z innymi psami "biurowymi", a częściowo w budynku i w tym otoczeniu jest już dość spokojna, niczego się nie boi i chętnie biega z innymi psami. Zaczęła też powoli wychodzić poza schronisko, ale na razie jeszcze aby wyjść na zewnątrz trzeba ją wziąć na ręce i dopiero w spokojniejszym miejscu jest w stanie przejść część spaceru sama. Poza terem schroniska momentami nadal jednak bardzo się boi, trzęsie się i nie chce iść, gdy zaskoczy ją jakaś niespodziewana sytuacja, ruch uliczny, czy nawet jakiś odległy odgłos. Trzeba ją wtedy znowu brać na ręce, wówczas nieco się uspokaja. Unika też wzroku człowieka, na spacerze idzie w miarę chętnie, tylko gdy nie patrzy się bezpośrednio na nią, co świadczy o tym, że w przeszłości musiało ją niestety spotkać wiele złego ze strony ludzi. Z pewnością pomaga jej towarzystwo innych, bardziej odważnych i statecznych psów. Molly na razie jest jeszcze bywa wystraszona, choć i tak zrobiła już spory postęp i jest odważniejsza niż w momencie trafienia do schroniska. To jeszcze młoda suczka, więc wierzymy, że jeszcze wszystko przed nią. Teraz potrzebny jest tylko czas, cierpliwość, spokój i z pewnością Molly wyjdzie już całkiem ze swojego smutnego, zamkniętego świata wewnętrznego i w pełni zaufa człowiekowi.
Gratis account — 10 contacten inbegrepen
Gelist vorige maand
