Odin adopteren
Kruisbried · Onbekend · Oud · 15 jaren
Elke dag, ochtend en avond, liep ze naar beneden om de kleine zwarte kat bij de voet van haar gebouw te voeren. Geboren op straat was het erg wild en liet het niemand dichtbij komen. Gedurende meer dan 15 jaar werden ze metgezellen, en de afgelopen dagen kon ze duidelijk zien dat er iets mis was. Ze contacteerde ons via een van onze vrijwilligers. Het duurde niet lang, en het werd naar het verzorgingscentrum gebracht. Na enkele dagen observatie werd het aan de dierenarts voorgelegd. We wisten dat het niet goed ging, het dronk veel te veel. We deden het in slaap, de onderzoek begon bij de mond en onverwacht, de mond van een 15-jarige kat, maar niets ernstigs. Een abces onder de kin, wat ook niet ernstig is. We controleerden de nieren, die beiden normaal leken. Het was bij het aanraken van de buik dat we de oorzaak van zijn ziekte vonden. Op de lever een grote massa, zoals een sinaasappel. Een beetje verderop, nog een kleinere tumor. Met de tumor in de mond was het lot van Odin beslist. Deze kleine kat van 15 jaar zal niet meer wakker worden en niet terugkeren naar het verzorgingscentrum. Hij had niet veel langer te leven, enkele dagen, maximaal één of twee weken. We bellen zijn voeder. Ze huilt natuurlijk... Ze was ook opgelucht, ze had alleen maar angst dat hij alleen in zijn hoek zou vertrekken. Wij zijn verdrietig, we hadden ons gehecht, we streelden hem. Het telefoonnummer gaat, een kat in slechte conditie wordt gemeld aan de rechteroever. We vertrekken weer, een kooi is net vrijgekomen, deze zal Socrates verwelkomen.
Origineel lezen (fr)
Tous les jours, soir et matin, elle descendait nourrir ce petit chat noir au pied de son immeuble, né dans la rue il était très sauvage et ne se laissait pas approcher. Pendant plus de 15 ans, ils sont devenus complices et ces derniers jours elle voyait bien que quelque chose n’allait pas. Elle nous a contacté par le biais d’une de nos bénévoles. Il n’a pas résisté longtemps et on l’a accueilli au centre de soins. Après quelques jours en observation, il est présenté au vétérinaire. Nous savions qu’il n’allait pas bien, il buvait beaucoup, il buvait trop. Nous l’endormons, l’examen commence par la bouche et pas de surprise, la bouche d’un chat de 15 ans, mais rien de grave. Un abcès sous le menton, ça non plus ce n’est pas bien grave. On regarde les reins, tous les deux semblent normaux. C’est en palpant l’abdomen que l’on trouve la source de son mal. Sur le foie, une masse, énorme, comme une orange. Un peu plus loin une autre tumeur plus petite, avec celle dans la bouche, le sort d’Odin vient d’être scellé. ce petit chat de 15 ans ne se réveillera pas et ne rentrera pas au centre de soins. Il n’en avait plus pour longtemps, quelques jours, une à deux semaines tout au plus. Nous appelons sa nourrisseuse. Elle pleure, bien sûr… Elle est soulagé aussi, elle n’avait qu’une crainte, qu’il parte tout seul dans son coin. Nous sommes tristes, on s’était attaché, on le caresse. Le téléphone sonne, un chat en mauvais état nous est signalé rive droite. On repars, un box vient de se libérer, il va accueillir Socrate…
Gelist 3 maanden geleden
