Ramses adopteren
Kruisbried · Mannelijk · 3 jaren
Ramses is een nieuwsgierige, liefdevolle en sociale kat. Ramses heeft een veilig en rustig huis nodig met iemand die ervaring heeft met katten, liever zonder kinderen of andere dieren. Hij doet er even over om zich veilig te voelen, maar warmt geleidelijk op. Ramses heeft toegang tot goede en veilige buitenkansen nodig. Ik ben behoorlijk liefdevol, nieuwsgierig en sociaal, maar ik moet me goed veilig voelen bij u voordat ik mijn beste kant laat zien. Wanneer ik liefde wil, ga ik er niet direct op af, maar benader ik wat voorzichtig. Maar wanneer de liefde begint, kom ik steeds weer naar u toe en wrijf ik mijn hoofd tegen uw hand voor meer. Kopstroken en krabben achter de oren is het beste, maar ik vind het ook echt fijn als u me continu van kop tot staart streelt. U kunt me ook eventjes onder de kin krabben, maar niet te vaak. Ik hou er niet van om over mijn buik te krabben, en als ik merk dat uw hand in de buurt komt van mijn buik, probeer ik mogelijk te bijten. Recent heb ik ontdekt dat het mogelijk is om op uw knie te zitten voor liefde, maar ik zou liever naast u zijn wanneer het tijd is voor liefde. Wanneer ik echt liefdevol ben, pulk ik ook vaak. Ik kan gemakkelijk worden opgeheven, maar hou er niet van om lang gedragen te worden. Uw bed is comfortabel, maar ik prefereer om erin te slapen wanneer u er niet bij bent. Buiten het bed is de bank het beste slaapplaats, maar als u me een zachte mat onder uw bed of een vergelijkbaar plekje geeft wanneer ik bij u kom wonen, waardeer ik dat heel erg. Ik ben niet zo speels, sommige spelletjes zijn eigenlijk wel vreemd, vooral vissersstokken. Maar mijn staart kan plotseling erg interessant worden, en dan begin ik eerder met spelen met die. Tijdens het spelen bijt ik soms een beetje, maar dit varieert van hard bijten tot zachtjes bijten. Ik krab nooit. Wat ik eigenlijk het liefste doe, is uit het raam kijken. Ik hoop dat ik snel weg kan. Hoewel ik nieuwsgierig en sociaal ben, duurt het even voor ik me aan nieuwe dingen gewend raak, en ik schrik gemakkelijk, zelfs door de kleinste dingen. De stofzuiger maakt me natuurlijk erg bang, dus als u de deur van de kamer waarin ik ben dichtdoet, krijg ik tenminste wat rust. Ik schrik van de kleinste dingen, zelfs als u gewoon een beetje sneller loopt of van de bank opstaat. Wanneer u bezoek ontvangt, verstopte ik me en word ik bang, omdat ik nog niet veilig met hen ben. Wanneer ik echt bang ben, begin ik meteen op de vloer te plassen, en ik kan ook op de vloer defeceren, maar meestal ben ik zeer goed in het gebruik van de bak. Het is erg belangrijk dat dingen op mijn termen gebeuren en dat ik niet gestoord word in de veiligheid en aanpassingsfase. Het is een voordeel als ik niet met te veel mensen tegelijk hoeft te doen, maar ik hou er ook niet van om alleen thuis te zijn gedurende lange tijd overdag. Als het te stil wordt, begin ik te miauwen, dus de tijdelijke oppas draait meestal de radio aan op een kalme zender. Eigenlijk is het beste als er altijd wat geluid om me heen is, bijvoorbeeld TV, muziek of u praat met me, want dan schrik ik minder.
Origineel lezen (no)
Ramses er en nysgjerrig, kosete og sosial katt. Ramses trenger et trygt og rolig hjem hos noen som er kattevante, helst uten barn og andre dyr. Han bruker tid på å bli trygg, men varmer seg opp etter hvert. Ramses trenger tilgang på gode og trygge utemuligheter. Hei på deg! Mitt navn er Ramses. Jeg er ganske kosete, nysgjerrig og sosial og oppsøker dere ofte for kos og gnir hodet mitt mot hånden din for å få mer. Hodekos og kløing bak ørene er best, men jeg liker også veldig godt at dere stryker meg sammenhengende helt fra hodet og helt ut på halen. Dere kan også klø meg litt under haken, men ikke så ofte. Magekos liker jeg dessverre ikke, og kjenner jeg hånden din nærme seg magen min, kommer jeg nok til å prøve å bite deg. Jeg går av og til bort til fanget deres, men hvis dere plukker meg opp og legger meg på fanget ditt, så holder jeg meg der en god stund. Ellers trives jeg også godt ved siden av dere i sofaen. Når jeg koser meg skikkelig, har jeg også tendens til å sikle. Jeg kan fint løftes og liker å få kos mens dere bærer meg. Sengen din er komfortabel, og jeg bruker den gjerne som min egen seng uavhengig av om du ligger der sammen med meg eller ikke. Når du skal legge deg, hopper jeg gjerne opp sammen med deg og går helt opp til ansiktet ditt og mjauer for å få litt kveldskos. Utenom sengen er sofaen den beste soveplassen, men om du, når jeg flytter inn hos deg, gir meg et mykt teppe under sengen din eller et liknende sted, vil jeg sette stor pris på det. Jeg er ikke så veldig leken; noen leker er til og med litt skumle, spesielt fiskestenger. Men halen min kan plutselig bli veldig spennende, og da begynner jeg heller å leke dem den i stedet. Når vi leker, biter eller klorer jeg deg sjeldent. Nå biter jeg deg egentlig bare hvis jeg blir ordentlig redd. Det jeg derimot liker å bruke tiden min på er å se ut av vinduet, og jeg lurer på om det er like morsomt å være ute som å se ut av vinduet. Selv om jeg er nysgjerrig og sosial, kan det fortsatt ta litt tid for meg å venne meg til nye folk og ting. Når jeg er ordenlig trygg på deg, kan jeg til og med prøve å åpne dører for å komme dit du er. Støvsugeren er jeg selvfølgelig ganske redd for, så lukk døren til det rommet jeg befinner meg, så får jeg i alle fall litt ro. Jeg skvetter lett, så det er fint om dere har meg litt i tankene når dere gjør ting. Får dere besøk, vil jeg gjerne hilse, men er litt skeptisk i starten, men besøk betyr ekstra kos, og det er jeg jo veldig fan av. Blir besøket for høylydt, trekker jeg meg tilbake, men ikke fordi jeg er redd; jeg vil bare ha det litt roligere. Før, når jeg har blitt ordentlig redd, har jeg begynt å urinere rett på gulvet, og også bæsjet utenfor kassen, men dette skjer nå mye sjeldnere. Uhell har nå bare skjedd fordi jeg ikke har rukket frem til doen i tide (og dette skjer også sjeldent), men ellers er jeg veldig flink til å bruke dokassen min. Det er viktig at ting skjer på mine premisser, og at jeg ikke blir hastet i trygghets- og tilvenningsfasen. Det er et pluss om jeg ikke må forholde meg til for mange mennesker på én gang, men jeg liker heller ikke å være alene hjemme veldig lenge i løpet av en dag. Blir det for stille, begynner jeg å mjaue, så fosterhjemmet pleier å sette på radioen på en litt rolig kanal for meg. Det beste er egentlig at det hele tiden er litt lyd rundt meg, f.eks. tv, musikk eller at dere snakker til meg, for da skvetter jeg ikke like mye.
Gelist 3 maanden geleden
