Témoignage de l’adoption de CHEYENNE adopteren
Kruisbried · Onbekend · Volwassen · 8 jaren
Getuigenis van de adoptie van CHEYENNE Geplaatst op 24 november 2018 10 augustus 2019 door Brigit Een super liefdesverhaal tussen een mens en een volwassen kat.... Na het overlijden van onze 14-jarige kat in augustus 2015, duurde het even om te rouwen. Toen werd het verlangen om iemand te hebben die we zouden kunnen beminnen steeds sterker bij mijn zoon en mij. Na een allergietest in aanwezigheid van katten in juli 2018, was voor mijn zoon de keuze gemaakt, maar het foto- en beschrijving van Cheyenne, 3 jaar oud, stond al in ons hoofd. Ik maakte gebruik van de vakantie van mijn zoon in augustus om haar thuis te verwelkomen, na haar in haar tijdelijke gezin te hebben bezocht. Ze was nieuwsgierig naar mij en accepteerde zelfs hoofd-aan-kop knuffels vanaf het eerste gesprek. Cheyenne kwam dus op zaterdag 4 augustus in ons huis. Zodra we de papieren zagen om te ondertekenen, poef... was ze verdwenen. We zochten haar met Laurence, maar ze had een plek gevonden waar ik zelfs niet had gedacht; o) We lieten haar rusten terwijl we de papieren afmaakten en toen kwam ze tevoorschijn om wat kibble te eten. De angst was verdwenen. Ik had verwacht dat ze later weer zou verschijnen, maar nee, ze verkende het appartement, testte de kattenbak, de bank, de tafel, alle stoelen... Wij hebben een veilige loggia met een speciale beschermende net. De volgende dag liet ik haar daar dus heen gaan en daar verliefde ze zich op deze bloemengevulde loggia. Ook bij koudere temperaturen vindt ze het leuk om daar een wandeling te maken. Ze heeft me snel geadopteerd en is vaak op mijn schoot. Voor mijn zoon zijn er geen allergische klachten, maar dit kleine mensje is erg actief, dus soms maakt ze duidelijk dat ze geen zin meer heeft om te spelen. Desondanks is ze in de weken dichter tot hem gekomen, ze komt als hij haar roept en lijkt op zijn terugkeer uit school in de avond te wachten. Als mensen het huis binnenkomen, zelfs in groepjes, geen probleem, ze kijkt wie er aankomt, snuffelt aan de aangeboden handen, en doet dan haar eigen zaak. Het is een mengsel van onafhankelijkheid, ontspanning en knuffelen. Wanneer ze stilte wil, gaat ze naar mijn bed en neemt haar dutje. Maar ze slaapt niet bij mij, ook al vond ik een ochtend op mijn voeten liggen! Wij hebben een klein ritueel opgezet (ochtend en avond): we zeggen "Kus", ze laat de bovenkant van haar kop zien en krijgt de kus. Ze heeft ook haar eigen persoonlijkheid en als ik haar terechtwijt (bijvoorbeeld voor het krabben op de grond), doet ze boos en puilt ze op. Als er iets mis is, komt ze kijken en puilt ze (dus controleer ik dan de kattenbak, de kruimels, de waterfontein ...) maar meestal is het zodat ik de loggia open. Onze levens zijn verrijkt met zachtheid door Cheyenne die eerder een geweldige tijdelijke familie had. Bedankt aan L'Ecole du Chat de Drancy voor de aandacht, aanwezigheid en wijs advies. Wij hopen zoveel tijd mogelijk met haar door te brengen. Nathalie Bekijk de Facebookpagina die is gemaakt voor Cheyenne door haar eigenares die ook Apache in 2019 heeft geadopteerd Ga naar boven FOTO’S VAN CHEYENNE IN HAAR TIJDELIJKE GEZIN Delen: Klik om te printen (open in een nieuw venster) Print Klik om een link per e-mail te sturen naar een vriend (open in een nieuw venster) E-mail Ik vind het leuk: Ik vind het laden... Gerelateerde artikelen
Origineel lezen (fr)
Témoignage de l’adoption de CHEYENNE Publié le 24 novembre 201810 août 2019 par Brigit Encore une super histoire d’amour entre humain et chat adulte …. Après le décès de notre chatte de 14 ans en Aout 2015, il nous a fallu un peu de temps pour le deuil. Puis l’envie d’avoir un être à chérir est devenu de plus en plus présente pour mon fils et moi. Après un test d’allergie en présence de chats en Juillet 2018, pour mon fils, la décision était prise, mais la photo et la description de Cheyenne, 3 ans, étaient déjà dans nos pensées. J’ai profité des vacances de mon fils en Août, pour l’accueillir chez moi, après avoir été la voir dans sa famille d’accueil. Elle a été curieuse de moi et a même accepté des câlins tête contre tête, dès la 1ère rencontre. Cheyenne est donc arrivée Samedi 4 Août dans notre foyer. Le temps de voir les papiers à signer, pouf… elle avait disparu. Nous l’avons cherchée avec Laurence, mais elle avait trouvé un endroit que je ne soupçonnais même pas pour se cacher ;o) Nous l’avons laissée se détendre le temps de finir les papiers et là, elle est sortie pour grignoter des croquettes. La peur était passée. Je m’attendais à ce qu’elle se recache par la suite, mais non, elle a visité l’appartement, testé la litière, le canapé, la table, tous les sièges …Nous avons une loggia sécurisée avec un filet spécifique de protection. Le lendemain, je l’ai donc autorisée à y aller et là, elle est tombée amoureuse de ce balcon fleuri. Et même avec des températures plus froides, elle aime y faire son tour. Elle m’a adoptée rapidement et est souvent sur mes genoux. Pour mon fils, aucun souci d’allergie, mais ce petit humain est très remuant quand même, alors des fois, elle lui fait comprendre que là… elle n’a plus envie de jouer. Néanmoins, les semaines passant, elle se rapproche de lui, elle vient quand il l’appelle et semble guetter son retour de l’école le soir. Si des personnes viennent à la maison, même en groupe, pas de soucis, elle regarde qui arrive, renifle les mains tendues, puis va faire sa vie. C’est un mélange d’indépendance, de décontraction et de câlinage. Quand elle veut du calme, elle va sur mon lit et fait ses siestes. En revanche, elle ne dort pas avec moi, même si un matin je l’ai retrouvée couchée sur mes pieds ! Nous avons mis en place un petit rituel (matin et soir) : nous lui disons « Bisou », elle présente le haut de sa tête et reçoit le bisou. Elle a aussi son petit caractère et quand je la gronde (grattage de terre par exemple), elle boude en soufflant. Si quelque chose ne va pas, elle vient me voir et souffle (donc je vérifie la litière, les croquettes, la fontaine à eau …) mais la majorité du temps c’est pour que j’ouvre le balcon.Notre vie s’est enrichie de douceur avec Cheyenne qui a eu une super famille d’accueil avant de venir chez nous. Merci à L’Ecole du Chat de Drancy pour l’attention, la présence et les conseils avisés.Nous espérons passer le plus de temps possible avec elle. Nathalie Voir la page Facebook créée pour Cheyenne par sa maîtresse qui a également adopté Apache en 2019 Aller en haut PHOTOS DE CHEYENNE DANS SA FAMILLE D’ADOPTION Partager : Imprimer(ouvre dans une nouvelle fenêtre) Imprimer Envoyer un lien par e-mail à un ami(ouvre dans une nouvelle fenêtre) E-mail J’aime ça :J’aime Chargement… Articles similaires
Gelist 3 maanden geleden






