Yeter adopteren
Kruisbried · Vrouwelijk
Hallo, dit is Yeter! Je weet, het leven kan onvoorspelbaar zijn... Toch, op 22 februari 2025 rende ik achter een mooie hondin aan bij de rotonde op de straat W. Walewskiego, en kort daarna... bonk! Zij ging naar huis, en ik? Ik belandde in een dierentehuis. En hier ben ik nu - een donker, rommelig heer, een paar jaar oude bachelortje met een wat mysterieus verleden. Het dierentehuis plaatste een advertentie, maar niemand heeft zich gemeld voor mij. Misschien ben ik al lang verdwaald, of misschien... had ik nooit echt een thuis? Het is moeilijk te zeggen, maar ik weet één ding - ik zou graag iemand willen hebben die van me houdt en me nooit verlaat. Er zijn litteken op mijn lichaam, dus ik krijg een volledige controle, gewoon om zeker te zijn, want misschien was mijn leven niet zo makkelijk. Ze zeggen dat ik een beetje anders loop, maar dat maakt me helemaal niets uit - ik kan nog steeds mooie wandelingen maken! En ik loop echt goed, want een leiband is geen probleem voor mij. Ik ben goed gedragend, maar het dierentehuis... nou ja, dat is niet de plek voor mij. Ik voel me hier ongemakkelijk, iets onzeker, dus ik heb wat tijd nodig om me te openen. Maar geef me even, en je zult zien dat ik veel warmte en liefde in mezelf heb. Ik ben schoon, heb actuele vaccinaties en ontworming, en binnenkort zal ik gesteriliseerd/ongesteld worden. Misschien ben jij degene die me een kans geeft voor een nieuw, beter leven? Ik zoek een rustige, geduldige persoon die me laat zien dat de wereld goed en veilig kan zijn. Neem me op?
Origineel lezen (pl)
Cześć, tu Yeter! Wiecie, życie bywa nieprzewidywalne… Jeszcze 22 lutego 2025 roku biegałem za piękną suczką w okolicach ronda na ul. W. Walewskiego, a chwilę później… bum! Ona wróciła do domu, a ja? Ja trafiłem do schroniska. I tak oto jestem tu – czarny podpalany dżentelmen, kilkuletni kawaler o nieco tajemniczej przeszłości. Schronisko zrobiło ogłoszenie, ale nikt się po mnie nie zgłosił. Może zgubiłem się już dawno, a może… nigdy nie miałem prawdziwego domu? Trudno powiedzieć, ale wiem jedno – bardzo chciałbym mieć kogoś, kto mnie pokocha i już nigdy nie zostawi. Na moim ciele są blizny, więc na wszelki wypadek dostanę komplet badań, bo może moje życie nie było takie łatwe. Podobno trochę inaczej układam łapki, ale to mi w niczym nie przeszkadza – wciąż mogę chodzić na piękne spacery! A chodzę naprawdę ładnie, bo smycz to dla mnie nie problem. Jestem grzeczny, ale schronisko… no cóż, to nie miejsce dla mnie. Czuję się tu nieswojo, trochę niepewnie, dlatego potrzebuję czasu, żeby się otworzyć. Ale daj mi chwilę, a zobaczysz, że mam w sobie mnóstwo ciepła i miłości. Jestem czyściutki, mam aktualne szczepienia i odrobaczenia, a niedługo czeka mnie kastracja. Może to właśnie Ty dasz mi szansę na nowe, lepsze życie? Szukam spokojnego, cierpliwego człowieka, który pokaże mi, że świat może być dobry i bezpieczny.Adoptujesz mnie?
Gelist 2 maanden geleden
