Adotar Yeter
Raça mista · Fêmea
Olá, sou o Yeter! Sabes, a vida pode ser imprevisível... Mas, ainda assim, em 22 de fevereiro de 2025, estava a correr atrás de uma bela cadelinha perto do rotundo na rua W. Walewskiego, e pouco depois... boom! Ela voltou para casa, e eu? Acabei no abrigo animal. E aqui estou agora - um senhor escuro, desarrumado, um solteirão com alguns anos de idade e um passado um pouco misterioso. O abrigo animal publicou um anúncio, mas ninguém se apresentou por mim. Talvez tenha estado perdido durante muito tempo, ou talvez... nunca tenha tido verdadeiramente um lar? É difícil dizer, mas sei uma coisa - realmente gostaria de ter alguém que me ame e nunca me deixe. Há marcas no meu corpo, então vou fazer um exame completo, só para ter a certeza, porque talvez a minha vida não tenha sido tão fácil. Dizem que ando um pouco diferente, mas não me importa nada - ainda posso fazer belos passeios! E ando realmente bem, porque a coleira não é um problema para mim. Sou bem comportado, mas o abrigo animal... bem, não é o lugar para mim. Sinto-me desconfortável aqui, um pouco incerto, por isso preciso de algum tempo para abrir-me. Mas dá-me um momento, e verás que tenho muito calor e amor por dentro. Estou limpo, tenho vacinas e vermifugação atualizadas, e logo serei castrado. Talvez seja tu quem me dê uma oportunidade para uma nova vida melhor? Estou à procura de uma pessoa calma e paciente que me mostre que o mundo pode ser bom e seguro. Adota-me?
Ler original (pl)
Cześć, tu Yeter! Wiecie, życie bywa nieprzewidywalne… Jeszcze 22 lutego 2025 roku biegałem za piękną suczką w okolicach ronda na ul. W. Walewskiego, a chwilę później… bum! Ona wróciła do domu, a ja? Ja trafiłem do schroniska. I tak oto jestem tu – czarny podpalany dżentelmen, kilkuletni kawaler o nieco tajemniczej przeszłości. Schronisko zrobiło ogłoszenie, ale nikt się po mnie nie zgłosił. Może zgubiłem się już dawno, a może… nigdy nie miałem prawdziwego domu? Trudno powiedzieć, ale wiem jedno – bardzo chciałbym mieć kogoś, kto mnie pokocha i już nigdy nie zostawi. Na moim ciele są blizny, więc na wszelki wypadek dostanę komplet badań, bo może moje życie nie było takie łatwe. Podobno trochę inaczej układam łapki, ale to mi w niczym nie przeszkadza – wciąż mogę chodzić na piękne spacery! A chodzę naprawdę ładnie, bo smycz to dla mnie nie problem. Jestem grzeczny, ale schronisko… no cóż, to nie miejsce dla mnie. Czuję się tu nieswojo, trochę niepewnie, dlatego potrzebuję czasu, żeby się otworzyć. Ale daj mi chwilę, a zobaczysz, że mam w sobie mnóstwo ciepła i miłości. Jestem czyściutki, mam aktualne szczepienia i odrobaczenia, a niedługo czeka mnie kastracja. Może to właśnie Ty dasz mi szansę na nowe, lepsze życie? Szukam spokojnego, cierpliwego człowieka, który pokaże mi, że świat może być dobry i bezpieczny.Adoptujesz mnie?
Listado há 4 meses
