Adoptuj Aristos
Mieszaniec · Męskie · Seniory · 12 lata
Aristos w końcu chce doświadczyć radości w życiu. Cudowny Aristos miał właściciela. Słowo "właściciel" jest dokładnie prawidłowe, bo to wszystko, czym naprawdę był. Znosił go, dostawał jedzenie i wodę, ale nigdy nie był dopuszczany do domu ani nie mógł być przy stronie człowieka. Gdy zmarł jego właściciel, Aristos został nagle wyrzucony na ulicę, ponieważ nie był już potrzebny spadkobiercom. Jak musi czuć się ten miły facet? Teraz żyje w szpitalu dla zwierząt na Aeginie i każdego dnia uczy się, że kontakt z ludźmi może być więcej niż po prostu podanie jedzenia. Uczy się, że ludzie mogą być miłymi, delikatnie go głaskać albo po prostu uśmiechać się, gdy Aristos jest w pobliżu. Jego smutek stopniowo zanika. Okazało się, że Aristos wiedział bardzo mało lub wcale nic. Nie grał z innymi psami, nie przytulał się. Ale Aristos zasługuje na coś więcej niż tylko starzenie się w szpitalu dla zwierząt. W końcu chce należeć, do rodziny, która da mu miłość i ciepło oraz gdzie będzie mile widziany. Szukamy więc jego. Aristos szybko przyzwyczaił się do szpitala dla zwierząt i zrozumiał, że to jego szansa na lepsze, szczęśliwsze życie. Nawiązał więzi z innymi psami, lubi grać razem lub leżeć na słońcu, a obecnie dzieli chatkę z przyjaciółką Friedą. Jest równowagowy, przyjazny i teraz biegnie z ogonem machającym, kiedy zobaczy swoich zaufanych ludzi. Aristos uczy się szybko. Chodzi dobrze na smyczy, zna kilka poleceń i zawsze zachowuje się spokojnie. Oczywiście, Aristos nie jest już młodym psem, ale jeszcze nie należy do starszej generacji. To pan w pełni sił i chce w pełni czerpać z nich razem z rodziną. Aristos pragnie równowagi, ludzi, którzy przywołują światło w jego oczach i sercu. Ma niewielkie wymagania, o ile zostanie pokochany i poświęcona mu będzie czas.
Czytaj oryginał (de)
Aristos möchte endlich Freude am Leben haben Der feine Aristos hatte einen Besitzer. Besitzer ist hier genau das richtige Wort, denn viel mehr war es auch nicht. Er wurde von ihm geduldet, bekam Essen und Trinken, durfte aber nie im Haus leben und an der Seite eines Menschen sein. Als sein Besitzer nun starb, wurde Aristos kurzerhand auf die Straße gesetzt, weil er für die Erben unbrauchbar wurde. Wie muss sich der süße Kerl gefühlt haben? Nun lebt er im Tierheim auf Aegina und lernt dort Tag für Tag kennen, dass menschlicher Kontakt auch mehr sein kann als nur das Fressen hinstellen. Er lernt, dass Menschen auch freundlich sein können, liebevoll Streicheln können oder einfach nur lächeln, wenn Aristos in ihrer Nähe ist. Seine Traurigkeit schwindet von Tag zu Tag. Es wurde deutlich, dass Aristos wenig bis gar nichts kannte. Kein Spielen mit anderen Hunden, keine Streicheleinheiten. Doch Aristos hat noch mehr verdient als im Tierheim alt zu werden. Er möchte endlich dazugehören, zu einer Familie, die ihm Liebe und Zuneigung schenkt und bei der er willkommen ist. Also begeben wir uns für ihn auf die Suche.Aristos hat sich hier im Tierheim sehr schnell eingelebt und begriffen, dass dies hier seine Chance auf ein besseres, fröhlicheres Leben ist. Er hat Anschluss zu anderen Hunden gefunden, liebt das gemeinsame Spielen oder in der Sonne lieben und teilt sich derzeit eine Hütte mit seiner Freundin Frieda. Er ist ausgeglichen, freundlich und kommt mittlerweile schwanzwedelnd angerannt, wenn er seine Bezugspersonen sieht. Aristos lernt schnell. Er läuft vorbildlich an der Leine, kennt wohl ein paar Kommandos und verhält sich immer ruhig. Sicher gehört Aristos nicht mehr zu den Junghunden, aber zum alten Eisen gehört er auch noch nicht. Er ist ein Herr in den besten Jahren und diese möchte er nun zusammen mit seiner Familie in vollen Zügen genießen.Aristos wünscht sich ausgeglichene Menschen, die seine Augen und sein Herz zum Strahlen bringen. Er stellt wenig Ansprüche, Hauptsache ihm wird Liebe und Zeit geschenkt.
Zarejestrowane 2 miesiące temu
