Aristos adopteren
Kruisbried · Mannelijk · Oud · 12 jaren
Aristos wil eindelijk genieten van geluk in het leven. Het fijne Aristos had een eigenaar. Het woord "eigenaar" is precies juist, want dat was echt alles. Hij werd door hem geduldig verdragen, kreeg voedsel en water, maar werd nooit toegestaan om in het huis te wonen of naast iemand te zijn. Toen zijn eigenaar overleed, werd Aristos plotseling op straat gezet omdat hij niet meer nuttig was voor de erfenis. Hoe moet deze lieve jongen zich gevoeld hebben? Nu woont hij in het dierentehuis op Aegina en leert dag voor dag dat menselijke contact meer kan zijn dan alleen eten voor hem neerzetten. Hij leert dat mensen aardig kunnen zijn, hem zachtjes kunnen aaien of gewoon glimlachen als Aristos in de buurt is. Zijn verdriet verdwijnt dag voor dag. Het bleek dat Aristos weinig of niets wist. Geen spelen met andere honden, geen knuffelen. Maar Aristos verdient meer dan alleen oud te worden in het dierentehuis. Hij wil eindelijk behoren tot een familie die hem liefde en aandacht geeft en waar hij welkom is. Dus zoeken wij naar hem. Aristos is snel aangepast aan het dierentehuis en heeft begrepen dat dit zijn kans is op een beter, gelukkiger leven. Hij heeft banden opgebouwd met andere honden, houdt van spelen of liggen in de zon, en deelt nu een hok met zijn vriendin Frieda. Hij is evenwichtig, vriendelijk en rent nu met wagge staart op naar zijn vertrouwde mensen. Aristos leert snel. Hij loopt goed aan de riem, kent een paar bevelen en gedraagt zich altijd rustig. Natuurlijk is Aristos geen jonge hond meer, maar hij is ook nog niet onderdeel van de oude garde. Hij is een heer in zijn beste jaren en wil ze volledig genieten met zijn gezin. Aristos wenst evenwichtige mensen die licht brengen in zijn ogen en hart. Hij heeft weinig eisen, mits hij liefde en tijd krijgt.
Origineel lezen (de)
Aristos möchte endlich Freude am Leben haben Der feine Aristos hatte einen Besitzer. Besitzer ist hier genau das richtige Wort, denn viel mehr war es auch nicht. Er wurde von ihm geduldet, bekam Essen und Trinken, durfte aber nie im Haus leben und an der Seite eines Menschen sein. Als sein Besitzer nun starb, wurde Aristos kurzerhand auf die Straße gesetzt, weil er für die Erben unbrauchbar wurde. Wie muss sich der süße Kerl gefühlt haben? Nun lebt er im Tierheim auf Aegina und lernt dort Tag für Tag kennen, dass menschlicher Kontakt auch mehr sein kann als nur das Fressen hinstellen. Er lernt, dass Menschen auch freundlich sein können, liebevoll Streicheln können oder einfach nur lächeln, wenn Aristos in ihrer Nähe ist. Seine Traurigkeit schwindet von Tag zu Tag. Es wurde deutlich, dass Aristos wenig bis gar nichts kannte. Kein Spielen mit anderen Hunden, keine Streicheleinheiten. Doch Aristos hat noch mehr verdient als im Tierheim alt zu werden. Er möchte endlich dazugehören, zu einer Familie, die ihm Liebe und Zuneigung schenkt und bei der er willkommen ist. Also begeben wir uns für ihn auf die Suche.Aristos hat sich hier im Tierheim sehr schnell eingelebt und begriffen, dass dies hier seine Chance auf ein besseres, fröhlicheres Leben ist. Er hat Anschluss zu anderen Hunden gefunden, liebt das gemeinsame Spielen oder in der Sonne lieben und teilt sich derzeit eine Hütte mit seiner Freundin Frieda. Er ist ausgeglichen, freundlich und kommt mittlerweile schwanzwedelnd angerannt, wenn er seine Bezugspersonen sieht. Aristos lernt schnell. Er läuft vorbildlich an der Leine, kennt wohl ein paar Kommandos und verhält sich immer ruhig. Sicher gehört Aristos nicht mehr zu den Junghunden, aber zum alten Eisen gehört er auch noch nicht. Er ist ein Herr in den besten Jahren und diese möchte er nun zusammen mit seiner Familie in vollen Zügen genießen.Aristos wünscht sich ausgeglichene Menschen, die seine Augen und sein Herz zum Strahlen bringen. Er stellt wenig Ansprüche, Hauptsache ihm wird Liebe und Zeit geschenkt.
Gelist 2 maanden geleden
