Adoptuj Gina
Żynkie · Seniory · 12 lata
Ostrzeżenie, teraz to staje się smutne! Zostałam oddana jako bardzo mała kotka. Byłam tak mała, że nadal musiałam używać butelki. Kochały mnie i pozwolili mi spać w łóżku, stałam się centrum uwagi Frauchen. Tak żyłam szczęśliwie i zadowolenie z Frauchen aż do momentu, gdy po dziewięciu latach dołączyły wnuczka i jej mama. To był koniec mojego spokoju; nienawidziłam małej dziewczynki i robiłam wszystko, by przekazać, że to za dużo dla mnie. Piszczałam, ugryzłam i szczerzyłam, ale nikt nie chciał zobaczyć mojego cierpienia. Jedynym skutkiem było to, że musiałam trafić do schroniska dla zwierząt. Wnuczka nawet ze mną weszła i bila na moją klatkę, siedziała na niej i na końcu potknęła się o moją klatkę. Tutaj w schronisku zostałam szczepiona, kastrowana, zimnozakodowana, moje zęby zostałyoczyszczone oraz sprawdzono moje krew. I wyobraźcie sobie, okazało się, że jestem FIV dodatnia. Może się zastanawiacie, gdzie biedna Gina mogła tego dokonać? Ale potem uderzyło we mnie jak cios w twarz. Powinnam została matką, ale to się nie udało, ponieważ nie chciałam. I był dokładnie ten jeden kocur, który zakaźnił mnie FIV. Miałam szansę doświadczyć świeżego powietrza po raz pierwszy w życiu, a potem dostać taki wynik. Teraz szukam innego bardzo cichego domu bez wnuczek, którzy również mnie przyjmą z tym diagnozą. Proszę, pomóżcie mi! Jako kot FIV dodatni nie mogę być z innymi kotami i mieszkam samotnie. A każdy raz, gdy słyszę, że przychodzą goście, myślę: „Teraz... teraz drzwi otworzą się i miła Frauchen lub Herrchen zabierze mnie do przyjemnego domu.” A potem... nic. To zawsze daje mi ostre bolesne uczucie w sercu. Nie możesz sobie wyobrazić, jak bardzo boląco.
Czytaj oryginał (de)
Achtung, jetzt wird es traurig! Ich wurde als ganz kleines Kitten verschenkt. Ich war so klein, dass ich noch die Flasche bekommen musste. Ich wurde geliebt und durfte mit im Bett schlafen und war der Lebensmittelpunkt von Frauchen. So lebte ich glücklich und zufrieden mit Frauchen, bis nach 9 Jahren das Enkelchen mit seiner Mutti einzog. Da war meine Seelenruhe vorbei, ich hasste den Kleinen und hab alles versucht, um mitzuteilen, dass mir das alles zu viel ist. Ich hab gepinkelt, gebissen, gekratzt, aber niemand wollte mein Leid sehen. Es gab nur eine Konsequenz, ich musste ins Tierheim. Das Enkelchen hat mich selbst reingetragen und auf meiner Transportbox getrommelt, hat darauf gesessen und ist zum Schluss sogar noch über meine Box gestolpert. Hier im Tierheim wurde ich dann geimpft, kastriert, gechippt, meine Zähne saniert und mein Blut untersucht. Und stellt Euch mal vor, dabei ist herausgekommen, dass ich FIV positiv bin. Ihr werdet Euch sicher fragen, wo soll die arme Gina das denn herhaben? Aber dann fiel es mir, wie Schuppen von den Augen. Ich sollte Mutter werden, das hat aber nicht geklappt, denn ich wollte nicht. Und genau dieser eine Kater hat mich mit Katzenaids angesteckt. Da hätte ich zum ersten Mal im Leben die Möglichkeit gehabt, mir die frische Luft um die Ohren wehen zu lassen und dann diese Diagnose. Jetzt suche ich wieder einen sehr ruhigen Haushalt, ohne Enkel, die mich auch mit dieser Diagnose adoptieren würden. Bitte helft mir! Da ich FIV-positiv bin, kann ich nicht zu den anderen Katzen und bin alleine untergebracht. Und immer, wenn ich Besucher im Gang höre, denke ich: „Jetzt… jetzt geht die Tür auf und ein liebes Frauchen oder Herrchen holt mich zu sich in ein kuscheliges Zuhause.“ Und dann… wieder nichts. Das gibt mir jedes Mal einen Stich ins Herz. Ihr glaubt nicht, wie das weh tut. Eure Gina
Zarejestrowane 5 miesięcy temu
