Adoptuj Olli
Mieszaniec · Męskie · Dorosły · 5 lata
Moje życie zaczęło się niestety zupełnie niepięknie. Moja mama była psiem farmy w Rumunii i my szczeniaki byliśmy niechcianym potomstwem. Dlatego traktowano nas źle przez kobietę od bardzo małego wieku. Po kilku tygodniach moje siostry i ja także bardzo zachorowały. Miłe osoby z organizacji opieki nad zwierzętami zauważyły to szczęśliwie i zabrali nas do weterynarza. Tam usłyszeliśmy od ludzi, że choroba nazywa się parwowirus i próbowali uratować nasze życie. Niestety, przeżyli tylko mój brat i ja tę chorobę. Gdy w końcu znowu byliśmy zdrowi, mogliśmy pojechać do Niemiec do schroniska dla zwierząt Herzsprung w poszukiwaniu lepszego życia. Mimo, że byliśmy jeszcze bardzo młodzi, doświadczenia z naszego szczenięctwa wywarły głębokie blizny na nas. Mieliśmy wielkie lęki i wciąż podejrzewaliśmy ludzi. Mój brat był bardziej odważnym z nas dwóch i szybciej otwierał się na nowych ludzi. Dlatego znalazł już miłą nową domowniczkę i jego właściciele dużo pracują z nim, by pomóc mu pokonać lęki. Dla mnie jest trochę trudniej, ponieważ nie mam odwagi ufać nowym ludziom. Moi opiekunowie z schroniska tutaj bardzo dużo zasłużyli na mnie i dali mi wiele ciepła. Ale buduję wielki związek tylko z moją ulubioną opiekunką Doris. Kocham ją nieskończenie i pochłania wszystkie okazy miłości od niej. Z nią idę na wiele spacerów. Grajemy razem i możemy się przytulać przez godziny. Ale tak się zachowuję tylko z Doris, ponieważ nawet wobec innych opiekunów tutaj nie wykazuję zainteresowania nawiązaniem zaufania, choć znam ich od dawna. Pokazuję się w schronisku jako pies, który ufie tylko jednej osobie i będzie jej wiernie towarzyszyć. Możesz sobie wyobrazić, że więc trudno znaleźć dla mnie nowy dom. W międzyczasie spotkałem wielu zainteresowanych ludzi, ale nie zacząłem się żadnemu przyzwyczajać. Te wizyty były bardzo stresujące i dużym obciążeniem dla mnie. Dlatego zespół w schronisku Herzsprung postanowił, że mogę zostać w ośrodku. Bo czuję się tu dobrze i również znalazłem psie przyjaciół, których naprawdę lubię. Byłoby super, gdybym mógł znaleźć długoterminowych opiekunów, którzy chcieliby mnie wspierać.
Czytaj oryginał (de)
mein Start ins Leben war leider alles andere als schön. Meine Mama war ein Hofhund von einer Frau in Rumänien und wir Babys waren unerwünschter Nachwuchs. Deswegen wurden wir schon als wir ganz klein waren, von der Frau schlecht behandelt. Nach wenigen Wochen sind meine Geschwister und ich dann auch noch sehr krank geworden. Liebe Menschen von einer Tierschutzorganisation haben dies zum Glück mitbekommen und uns zu einem Tierarzt bringen lassen. Dort haben wir von den Zweibeinern gehört, dass sich die Krankheit Parvovirose nennt und sie haben versucht, uns das Leben zu retten. Bedauerlicherweise haben nur mein Bruder und ich diese Krankheit überlebt. Als wir endlich wieder gesund waren, durften wir für ein besseres Leben nach Deutschland ins Tierheim Herzsprung reisen. Obwohl wir noch sehr jung waren, hatten die Erfahrungen aus unserer Welpenzeit tiefe Narben bei uns hinterlassen. Wir hatten sehr viele Ängste und treten bis heute Menschen mit großem Misstrauen entgegen. Mein Bruder war der Mutigere von uns beiden und war schneller bereit, sich neuen Menschen zu öffnen. So hat er bereits ein liebes neues Zuhause gefunden und seine Besitzer arbeiten viel mit ihm, damit er seine Ängste weiter abbaut. Bei mir gestaltet sich dies etwas schwieriger, da ich mich neuen Menschen nicht traue. Meine Pflegefrauchen und -Herrchen hier im Tierheim haben viel mit mir gearbeitet und mir sehr viel Zuwendung geschenkt. Doch nur zu meinem Lieblings-Pflegefrauchen Doris habe ich eine tolle Bindung aufgebaut. Ich liebe sie unendlich und sauge jede Zuneigung von ihr auf. Mit ihr unternehme ich viele Spaziergänge. Wir toben zusammen und miteinander kuscheln könnten wir stundenlang. Doch so verhalte ich mich nur bei Doris, denn selbst gegenüber den anderen Pflegerinnen und Pflegern hier zeige ich bisher kein Interesse daran, Vertrauen aufzubauen, obwohl ich sie nun schon lange kenne. Ich zeige mich hier im Tierheim als Hundemann, der sich nur einer bestimmten Person anvertraut und dieser dann sehr treu zur Seite steht. Ihr könnt euch sicher vorstellen, dass es daher schwierig ist, ein neues Zuhause für mich zu finden. Inzwischen habe ich viele Interessentinnen und Interessenten kennengelernt, doch wurde mit niemandem warm. Diese Besuche waren sehr stressig und eine große Belastung für mich. Daher hat das Team vom Tierheim Herzsprung beschlossen, dass ich auf dem Gnadenhof bleiben kann. Denn hier fühle ich mich wohl und habe auch Hundekumpels gefunden, die ich sehr gerne habe. Es wäre super schön, wenn ich Langzeitpaten finden würde, die mich gerne unterstützen möchten. Wir benötigen Ihre Zustimmung zum Laden der Übersetzungen
Bezpłatne konto — 10 kontaktów wliczonych
Zarejestrowane w zeszłym miesiącu
