Υιοθετήστε τον/την Olli
Μεικτής φυλής · Αρσενικό · Ενήλικας · 5 έτη
Η αρχή της ζωής μου ήταν απαράδεκτα όχι ούτε καθόλου όμορφη. Η μητέρα μου ήταν ένας γεωργικός σκύλος μιας γυναίκας στη Ρουμανία και εμείς οι τελευταίοι ήμασταν μη ζητούμενα παιδιά. Επομένως, μας χειριζόταν κακά η γυναίκα από την πολύ νεαρή ηλικία. Μετά από λίγες εβδομάδες, τόσο οι αδελφοί μου όσο και εγώ έπασχαν από πολύ ασθένεια. Αγαπητοί άνθρωποι από μια οργάνωση προστασίας των ζώων τυχαία τα είδαν και μας πήραν στον κτηνίατρο. Εκεί μας είπαν οι άνθρωποι ότι η ασθένεια λέγεται παρβοβίριος και προσπάθησαν να σώσουν τις ζωές μας. Δυστυχώς, μόνο ο αδελφός μου και εγώ επιβιώσαμε από την ασθένεια. Όταν τελικά ξαναγινόμασταν υγιεινοί, μπορούσαμε να ταξιδέψουμε στη Γερμανία στο ζωολογικό κέντρο Herzsprung για μια καλύτερη ζωή. Παρά το γεγονός ότι ήμασταν ακόμη πολύ νεαροί, τα πειράματα από την παιδική μας ηλικία είχαν αφήσει βαθιές πληγές σε μας. Είχαμε πολλά φόβα και ακόμη προσεγγίζουμε τους ανθρώπους με μεγάλη αμφιβολία. Ο αδελφός μου ήταν ο θαρραλέος από τους δύο μας και ήταν ταχύτερος να ανοίξει σε νέους ανθρώπους. Έτσι, ήρθε ένας αγαπητός νέος σπίτι και οι ιδιοκτήτες του εργάζονται πολύ μαζί του για να τον βοηθήσουν να ξεπεράσει τους φόβους του. Για εμένα, είναι λίγο πιο δύσκολο, γιατί δεν θαρρεί να πιστέψει νέους ανθρώπους. Ο φοιτητικός μου μαμά και πατέρας στο ζωολογικό κέντρο έχουν εργαστεί πολύ μαζί μου και μου έδωσαν πολλή φροντίδα. Αλλά έχω κατασκευάσει μια μεγάλη σχέση μόνο με την αγαπημένη μου φοιτητική μαμά Doris. Την αγαπώ απεριόριστα και απορροφώ κάθε φροντίδα από αυτήν. Μαζί της κάνω πολλές βόλτες. Παίζουμε μαζί και μπορούμε να συνεχίσουμε να ροφούμε για ώρες. Αλλά συμπεριφέρομαι έτσι μόνο με την Doris, γιατί ακόμη και προς τους άλλους φροντιστές εδώ, δεν έχω δείξει ενδιαφέρον να κατασκευάσω εμπιστοσύνη, αν και τους γνωρίζω από πολύ καιρό. Εμφανίζομαι στο ζωολογικό κέντρο ως ένας σκύλος που εμπιστεύεται μόνο έναν συγκεκριμένο άνθρωπο και στέκεται πολύ πιστά δίπλα της. Μπορείτε να φανταστείτε ότι είναι επομένως δύσκολο να βρεθεί ένα νέο σπίτι για εμένα. Στο μεταξύ, έχω γνωρίσει πολλούς ενδιαφερόμενους ανθρώπους, αλλά δεν έχω θερμανθεί σε κανέναν. Αυτές οι επισκέψεις ήταν πολύ στρεσογόνες και μεγάλο φορτίο για μένα. Ως αποτέλεσμα, το τμήμα του ζωολογικού κέντρου Herzsprung αποφάσισε ότι μπορώ να μείνω στο καταφύγιο. Γιατί αισθάνομαι καλά εδώ και έχω βρει συνομιλητές σκύλους που πραγματικά αγαπώ. Θα ήταν υπέροχο αν μπορούσα να βρω μακροπρόθεσμα γονείς που θα ήθελαν να με υποστηρί
Διάβασε αρχικό (de)
mein Start ins Leben war leider alles andere als schön. Meine Mama war ein Hofhund von einer Frau in Rumänien und wir Babys waren unerwünschter Nachwuchs. Deswegen wurden wir schon als wir ganz klein waren, von der Frau schlecht behandelt. Nach wenigen Wochen sind meine Geschwister und ich dann auch noch sehr krank geworden. Liebe Menschen von einer Tierschutzorganisation haben dies zum Glück mitbekommen und uns zu einem Tierarzt bringen lassen. Dort haben wir von den Zweibeinern gehört, dass sich die Krankheit Parvovirose nennt und sie haben versucht, uns das Leben zu retten. Bedauerlicherweise haben nur mein Bruder und ich diese Krankheit überlebt. Als wir endlich wieder gesund waren, durften wir für ein besseres Leben nach Deutschland ins Tierheim Herzsprung reisen. Obwohl wir noch sehr jung waren, hatten die Erfahrungen aus unserer Welpenzeit tiefe Narben bei uns hinterlassen. Wir hatten sehr viele Ängste und treten bis heute Menschen mit großem Misstrauen entgegen. Mein Bruder war der Mutigere von uns beiden und war schneller bereit, sich neuen Menschen zu öffnen. So hat er bereits ein liebes neues Zuhause gefunden und seine Besitzer arbeiten viel mit ihm, damit er seine Ängste weiter abbaut. Bei mir gestaltet sich dies etwas schwieriger, da ich mich neuen Menschen nicht traue. Meine Pflegefrauchen und -Herrchen hier im Tierheim haben viel mit mir gearbeitet und mir sehr viel Zuwendung geschenkt. Doch nur zu meinem Lieblings-Pflegefrauchen Doris habe ich eine tolle Bindung aufgebaut. Ich liebe sie unendlich und sauge jede Zuneigung von ihr auf. Mit ihr unternehme ich viele Spaziergänge. Wir toben zusammen und miteinander kuscheln könnten wir stundenlang. Doch so verhalte ich mich nur bei Doris, denn selbst gegenüber den anderen Pflegerinnen und Pflegern hier zeige ich bisher kein Interesse daran, Vertrauen aufzubauen, obwohl ich sie nun schon lange kenne. Ich zeige mich hier im Tierheim als Hundemann, der sich nur einer bestimmten Person anvertraut und dieser dann sehr treu zur Seite steht. Ihr könnt euch sicher vorstellen, dass es daher schwierig ist, ein neues Zuhause für mich zu finden. Inzwischen habe ich viele Interessentinnen und Interessenten kennengelernt, doch wurde mit niemandem warm. Diese Besuche waren sehr stressig und eine große Belastung für mich. Daher hat das Team vom Tierheim Herzsprung beschlossen, dass ich auf dem Gnadenhof bleiben kann. Denn hier fühle ich mich wohl und habe auch Hundekumpels gefunden, die ich sehr gerne habe. Es wäre super schön, wenn ich Langzeitpaten finden würde, die mich gerne unterstützen möchten. Wir benötigen Ihre Zustimmung zum Laden der Übersetzungen
Καταχωρημένα πριν από 3 μήνες
