Adoptuj Paten für blinde „
Mieszaniec · Nieznane
"Hello wszystkim, czy mnie widzicie? Jestem Bella. Wczesniej nazywałam się Hörnchen, ale moja opiekunka nie lubiła tego, bo w końcu jestem również piękną Beauty. Oczywiście Bella. :) W rzeczywistości was nie widzę. Od urodzenia jestem niedosłysząca. Potrafię rozpoznawać cienie jednym okiem, a poradzę sobie całkiem dobrze w moim świecie. Do tej pory składał się on z życia pod schodami w piwnicy razem z chomikiem. Chomik... tsk... jakby to mógł zastąpić przyjaciela królika. Następnie dobre ludzie z pomocy zwierzętom przyprowadzili nas. Zrobili też dla mnie zdjęcia rentgenowskie, ponieważ trzymam swoją nogę tylną tak dziwnie. Okazało się, że jako dziecko prawdopodobnie złamałam krzyżówkę. Bardzo bolało mnie wtedy, ale nikt nie przywiózł mnie do weterynarza ani nie zadbał o mnie. Ale teraz mogę skakać całkiem dobrze. Chomik w końcu przeniósł się do towarzysza, a po krótkim czasie w tymczasowej opiece, gdzie bardzo się mną zajmowali, przeniosłam się do mieszkania dla niepełnosprawnych, gdzie nauczyłam się żyć jak prawdziwy królik! W końcu mogę się przytulać do towarzyszy, którzy rozumieją mój język! Nie jestem już sama i mam dużo miejsca, żeby skakać! A także możliwe z moją małą chwiejną nogą. Jednak pewnie kosztuje pomoc zwierzęta Weidenberg sporo pieniędzy, bo będę tam przez całe życie i jeśli zachoruję, muszą mnie zawieźć do weterynarza. Ale hej, może ktoś w tym miejscu chciałby być moim kumplem i wspierać tych miłych ludzi, bym mógł nadal być dobrze opiekowany? Oczywiście wiem, że zawsze zrobią wszystko dla mnie, ale byłoby łatwiej, gdyby ktoś inny też pomógł. Więc wy tam, których nie widzę, czy chcecie być moimi kumplami, czarującą Bellą?"
Czytaj oryginał (de)
„Hallo Ihr, könnt Ihr mich sehen? Ich bin Bella. Früher hieß ich Hörnchen, aber das fand meine Pflegemama nicht so toll, denn schließlich bin ich ja auch eine Hübsche. Eine Bella eben. 🙂 Ich kann Euch nämlich nicht sehen. Seit ich geboren wurde, bin ich blind. Nur auf einem Auge erkenne ich Schatten, damit komme ich gut zurecht in meiner Welt. Die hat bisher daraus bestanden, dass ich mit einem Meerschweinchen unter einer Treppe im Keller leben musste. Einem Meerschweinchen…ts… als ob das einen Kaninchen-Kumpel ersetzen könnte. Dann kamen die netten Leute von der Tierhilfe und haben uns erlöst. Die haben mich auch röntgen lassen, weil ich mein eines hinteres Beinchen so komisch halte. Dabei wurde festgestellt, dass ich als Baby wohl mal das Becken gebrochen hatte. Tat echt weh damals, doch niemand ging mit mir zum Tierarzt oder hat mich versorgt. Ich kann damit aber ganz gut hoppeln inzwischen. Das Meeri durfte endlich zu einem Artgenossen umziehen und nach kurzer Zeit auf einer Übergangs-Pflegestelle, wo ich kräftig verwöhnt wurde, durfte ich in eine Handicap-WG umziehen und dort lernen, wie ein echtes Kaninchen zu leben! Endlich darf ich mit Artgenossen kuscheln, die meine Sprache verstehen! Ich bin nicht mehr allein und habe viel Platz zum Rumhoppeln! So gut es eben geht mit meinem Humpelbeinchen. Allerdings wird es für die Tierhilfe Weidenberg natürlich auch eine ganz schöne Stange Geld kosten, weil ich ja für immer dort bleiben werde und wenn ich mal krank bin, müssen sie mich zu einem Tierarzt bringen. Aber hey, vielleicht mag ja jemand von Euch da draußen mein Pate werden und die netten Leute ein bißchen unterstützen, damit ich auch weiter gut versorgt bin? Natürlich weiß ich, dass sie immer alles für mich tun werden, doch wäre es halt leichter, wenn noch jemand mit hilft. Also, Du da draußen, den ich nicht sehe, magst Du Pate von mir, der charmanten Bella werden?“
Zarejestrowane 2 miesiące temu
