Adoptuj Sterre
Mieszaniec · Nieznane · Młody · 2 lata
Sterre 01-06-2024 Nazywam się Sterre i jestem końmi Paso Fino z wyjątkowym życiorysem. Prawdopodobnie urodziłam się w 2005 roku i przez pewien czas brałam udział w konkursach. To już dawno minęło. Doświadczyłam wiele, zarówno dobrej, jak i złej strony życia, ale w końcu znalazłam swoje domowe. Kiedy przybyłam do rodziny Pippi, nie wyglądałam bardzo dobrze. Mój ogon był całkowicie odsłonięty i miałam już wielu młokosów. Przyprowadzono mnie w niebezpiecznym przyczepie z Bandabou z taśmą na drzwiach załadunkowych. Moje przeszłość była trudna; byłam bita, mój język był prawie rozcięty na pół i miałam liczne blizny wokół nosa oraz złamane biodro, które utrudniało mi chodzenie do tyłu. Mimo wszystko zostalam ciepło przyjęta. Nie tylko przyszłam tutaj; miałam misję. Nowa rodzina chciała, żebym pomagała w sesjach zabaw, gdzie dzieci spotykają zwierzęta ratunkowe. To brzmiało jak nowa przygoda, i tak się stało. Wkrótce odkryli, że jestem w ciąży, a więc urodziła się moja córka Lieve. Wyszczężała się wśród grających dzieci i zdobyła miejsce w ich sercach, tak jak ja. Te lata były świetne. Nasze mieszkanie było zawsze pełne dzieci. Przychodziły na sesje zabaw, noclegi, poszukiwania skarbu i imprezy dla dzieci, nawet Hotel Zwierząt. Było to czynne i żywe czas, i cieszyłam się uczestnictwem w ich zabawie. Lieve i ja zawsze byliśmy miłą i cierpliwą z nią. Centrum ratunkowe zostało zbyt duże, więc w 2018 tym okresem wszystko się kończy, ale piękne wspomnienia pozostają z nami na zawsze. Mimo moich blizn, miałam złoty życie tutaj. Znalazłam spokój i cieszę się starością. Lieve, moja córka, jest teraz dyrektorką tutaj i dba dobrze o wszystko. Wyszczężała się z dziećmi i ma taką samą miłość i troskę o nie jak ja zawsze miałam. Jestem koniem ratunkowym, przeżywającym. Moja historia zaczęła się w cierpieniu, ale zyskała szczęśliwy obrót. Tutaj znalazłam miłość, opiekę i dom. I tak spędzam dni w spokoju, otoczona ludźmi, którzy się mną opiekują. (1 / 2) 1 2 Gdy Sterre do naszego schroniska trafiła w 2015 roku, wydawała się początkowo dobrze opiekuje (poza faktem, że była za drobna i jej kopyta były zbyt długie). Później pojawiły się kolejne traumy. Miała znak, duże blizny na nogach, często szarpała głową (prawdopodobnie z powodu stresu), oddychała ciężko, bała się otwartych przestrzeni, panikowała podczas jazdy, a jej język okazał się prawie rozcięty na pół ze względu na niepoprawne używanie smyczy w przeszłości. Jaki jest cel tego sposobu treningu? Podczas konkursów koń musi trzymać język w ustach, ale wiele koni pozwala mu wisieć. Dlaczego? Ponieważ jeździecy używają smyczy zbyt ostrej w ustach. Starają się zmniejszyć bolesne nacisk smyczy na wrażliwe dziąsła, pozwalając języku wisieć między nimi. Wygląda to źle. Czy co robi trener? Zamiast używać miękkiej smyczy, wiąże język stalową drutem. To naturalnie pierwszorzędną bestialstwo wobec zwierząt, i dlatego nasze konie nigdy nie dostają smyczy w ustach. Sterre urodziła płodną klacz o imieniu Lieve 30 listopada 2015 roku. Sterre jest bardzo dumna z swojej klaczy. Po porodzie pozostała niepokojąca, nawet podczas jazdy. Badania wykazały, że fragment jej biodra odpadł.
Czytaj oryginał (nl)
Sterre 01-06-2024 Mijn naam is Sterre en ik ben een Paso Fino paard met een bijzonder levensverhaal. Ik ben waarschijnlijk geboren in 2005 en heb een tijdlang meegedaan aan wedstrijden. Die tijd ligt nu ver achter me. Ik heb veel meegemaakt, zowel goede als slechte dingen, maar uiteindelijk heb ik mijn thuis gevonden. Toen ik bij de Pippi s familie kwam, zag ik er niet best uit. Mijn staart was helemaal kaalgevreten en ik had al veel veulens gehad. Ik werd gebracht in een gevaarlijke trailer helemaal van Bandabou met een spanband om de laadklep. Mijn verleden was zwaar; ik was mishandeld, mijn tong was bijna doormidden, en ik had veel littekens rond mijn neus en een kapotte heup, waardoor ik moeilijk achteruit kan lopen. Ondanks alles werd ik met open armen ontvangen. Ik kwam hier niet zomaar; ik had een missie. Mijn nieuwe familie wilde dat ik zou helpen bij de speelmiddagen waar kinderen met rescue-dieren samenkomen. Dit klonk als een heel nieuw avontuur, en dat was het zeker. Al snel ontdekten ze dat ik drachtig was, en zo werd mijn dochter Lieve geboren. Zij is opgegroeid te midden van spelende kinderen en heeft net als ik een plekje in hun hart veroverd. Die jaren waren geweldig. Ons huis was altijd vol met kinderen. Ze kwamen voor speelmiddagen, sleepovers, speurtochten en kinderfeestjes ook het Dierenhotel. Het was een vrolijke en levendige tijd, en ik genoot ervan om deel uit te maken van hun plezier. Lieve en ik waren altijd lief en geduldig met de kinderen. Het rescue center werd te groot en daarom kwam er in 2018 een einde aan deze periode, maar de mooie herinneringen blijven voor altijd bij ons. Ondanks mijn littekens heb ik hier een gouden leven gekregen. Ik heb mijn rust gevonden en geniet van mijn oude dag. Lieve, mijn dochter, is nu de directrice hier geworden en zorgt goed voor alles. Ze is opgegroeid met de kinderen en heeft dezelfde liefde en zorg voor hen als ik altijd heb gehad. Ik ben een rescue-paard, een overlever. Mijn verhaal begon in ellende, maar vond een gelukkige wending. Hier heb ik liefde, zorg en een thuis gevonden. En zo leef ik mijn dagen in vrede, omringd door degenen die om mij geven. (1 / 2) 1 2 Toen Sterre in 2015 bij ons op de opvang kwam, leek ze op het eerste gezicht goed verzorgd te zijn (op het feit na dat ze te mager was en haar hoeven veel te lang waren). Later kwamen er steeds meer trauma s naar boven. Ze had een brandmerk, grote littekens op haar benen, schudde vaak met haar hoofd (waarschijnlijk door stress), luchtzoog, had angst voor open ruimtes, raakte in paniek tijdens het rijden, en haar tong bleek bijna in twee stukken te zijn door het gebruik van verkeerde bitten in haar verleden. Wat wil men met deze trainingsmethode bereiken? Tijdens wedstrijden moet het paard de tong in de mond houden, maar bij veel paarden hangt deze naar buiten. Waarom? Omdat ze met een te scherp bit in de mond worden gereden. Ze proberen de drukkende pijn van het bit op het gevoelige tandvlees te verminderen door hun tong ertussen te hangen. Dat staat niet mooi. Dus wat doet de trainer ? In plaats van een zachter bit te gebruiken, bindt hij de tong vast met ijzerdraad. Dit is natuurlijk dierenleed eerste klas, en mede daarom krijgen onze paarden nooit een bit in. Sterre is op 30 november 2015 bevallen van een merrieveulen, dat Lieve heet. Sterre is ontzettend trots op haar veulen. Na de bevalling bleef Sterre onrustig, ook tijdens het rijden. Onderzoek wees uit dat een stuk van haar heup was afgebroken, waard
Zarejestrowane 4 miesiące temu
