Adottare Sterre
Incrocio · Non noto · Giovane · 2 anni
Sterre 01-06-2024 Mi chiamo Sterre e sono un cavallo Paso Fino con una storia di vita speciale. Probabilmente sono nata nel 2005 e ho partecipato a competizioni per un po'. Quel periodo è ormai lontano. Ho vissuto molto, sia cose buone che cattive, ma alla fine ho trovato la mia casa. Quando sono arrivata nella famiglia Pippi non sembravo molto bene. La mia coda era completamente senza pelo e avevo già avuto tanti puledri. Sono stata portata in un rimorchio pericoloso fino a Bandabou con una cingia attraverso la porta di carico. Il mio passato è stato difficile; ero stata maltrattata, la mia lingua quasi tagliata in due e avevo molte cicatrici intorno al naso e un'anca rotta, che mi rendeva difficile camminare all'indietro. Nonostante tutto, sono stata caldamente accolta. Non sono solo arrivata qui; avevo una missione. La mia nuova famiglia voleva che io aiutassi durante le sessioni di gioco dove i bambini incontrano animali in salvaguardia. Questo suonava come un'avventura tutta nuova, ed effettivamente lo è stato. Presto hanno scoperto che ero incinta, e così è nata mia figlia Lieve. Ha cresciuto tra i bambini che giocavano e, come me, ha conquistato un posto nel loro cuore. Quegli anni sono stati meravigliosi. La nostra casa era sempre piena di bambini. Venivano per sessioni di gioco, nottate, caccie al tesoro e feste per bambini, persino l'Animal Hotel. Era un momento vivace e allegro, e io ho goduto di essere parte del loro divertimento. Lieve e io eravamo sempre gentili e pazienti con i bambini. Il centro di salvaguardia è diventato troppo grande, quindi nel 2018 questa fase è terminata, ma i bei ricordi restano con noi per sempre. Nonostante le mie cicatrici, ho avuto una vita dorata qui. Ho trovato il mio riposo e sto godendo la mia vecchiaia. Lieve, mia figlia, è ora direttrice qui e si prende cura di tutto. È cresciuta con i bambini e ha lo stesso amore e cura per loro che ho sempre avuto io. Sono un cavallo in salvaguardia, un sopravvissuto. La mia storia è iniziata nel dolore, ma ha trovato una svolta felice. Qui ho trovato amore, cura e una casa. E così vivo i miei giorni in pace, circondata da coloro che si preoccupano di me. (1 / 2) 1 2 Quando Sterre è arrivata nel nostro rifugio nel 2015, sembrava ben curata all'inizio (tranne il fatto che era troppo magra e le sue zampe erano troppo lunghe). Più tardi, sono emersi ulteriori traumi. Aveva un marchio, grandi cicatrici sulle gambe, spesso scuoteva la testa (probabilmente a causa dello stress), ansimava, aveva paura degli spazi aperti, si spaventava durante l'equitazione e la sua lingua risultò essere quasi tagliata in due a causa dell'uso di briglie sbagliate nel suo passato. A che scopo serve questo metodo di addestramento? Durante le competizioni, il cavallo deve tenere la lingua in bocca, ma molti cavalli lasciano che penzoli fuori. Perché? Perché vengono sellati con una briglia troppo tagliente in bocca. Provano a ridurre la pressione dolorosa della briglia sulle gengive sensibili facendo pendere la lingua tra i denti. Questo non sembra bello. Allora cosa fa l'addestratore? Invece di usare una briglia più morbida, lega la lingua con filo di ferro. Questo è naturalmente un primo grado di crudeltà sugli animali e per questo motivo i nostri cavalli non ricevono mai una briglia in bocca. Sterre ha dato alla luce una puledra chiamata Lieve il 30 novembre 2015. Sterre è estremamente orgogliosa della sua puledra. Dopo il parto, Sterre è rimasta agitata, anche durante l'equitazione. Ricerche hanno dimostrato che un pezzo della sua coscia si era spezzato.
Leggi originale (nl)
Sterre 01-06-2024 Mijn naam is Sterre en ik ben een Paso Fino paard met een bijzonder levensverhaal. Ik ben waarschijnlijk geboren in 2005 en heb een tijdlang meegedaan aan wedstrijden. Die tijd ligt nu ver achter me. Ik heb veel meegemaakt, zowel goede als slechte dingen, maar uiteindelijk heb ik mijn thuis gevonden. Toen ik bij de Pippi s familie kwam, zag ik er niet best uit. Mijn staart was helemaal kaalgevreten en ik had al veel veulens gehad. Ik werd gebracht in een gevaarlijke trailer helemaal van Bandabou met een spanband om de laadklep. Mijn verleden was zwaar; ik was mishandeld, mijn tong was bijna doormidden, en ik had veel littekens rond mijn neus en een kapotte heup, waardoor ik moeilijk achteruit kan lopen. Ondanks alles werd ik met open armen ontvangen. Ik kwam hier niet zomaar; ik had een missie. Mijn nieuwe familie wilde dat ik zou helpen bij de speelmiddagen waar kinderen met rescue-dieren samenkomen. Dit klonk als een heel nieuw avontuur, en dat was het zeker. Al snel ontdekten ze dat ik drachtig was, en zo werd mijn dochter Lieve geboren. Zij is opgegroeid te midden van spelende kinderen en heeft net als ik een plekje in hun hart veroverd. Die jaren waren geweldig. Ons huis was altijd vol met kinderen. Ze kwamen voor speelmiddagen, sleepovers, speurtochten en kinderfeestjes ook het Dierenhotel. Het was een vrolijke en levendige tijd, en ik genoot ervan om deel uit te maken van hun plezier. Lieve en ik waren altijd lief en geduldig met de kinderen. Het rescue center werd te groot en daarom kwam er in 2018 een einde aan deze periode, maar de mooie herinneringen blijven voor altijd bij ons. Ondanks mijn littekens heb ik hier een gouden leven gekregen. Ik heb mijn rust gevonden en geniet van mijn oude dag. Lieve, mijn dochter, is nu de directrice hier geworden en zorgt goed voor alles. Ze is opgegroeid met de kinderen en heeft dezelfde liefde en zorg voor hen als ik altijd heb gehad. Ik ben een rescue-paard, een overlever. Mijn verhaal begon in ellende, maar vond een gelukkige wending. Hier heb ik liefde, zorg en een thuis gevonden. En zo leef ik mijn dagen in vrede, omringd door degenen die om mij geven. (1 / 2) 1 2 Toen Sterre in 2015 bij ons op de opvang kwam, leek ze op het eerste gezicht goed verzorgd te zijn (op het feit na dat ze te mager was en haar hoeven veel te lang waren). Later kwamen er steeds meer trauma s naar boven. Ze had een brandmerk, grote littekens op haar benen, schudde vaak met haar hoofd (waarschijnlijk door stress), luchtzoog, had angst voor open ruimtes, raakte in paniek tijdens het rijden, en haar tong bleek bijna in twee stukken te zijn door het gebruik van verkeerde bitten in haar verleden. Wat wil men met deze trainingsmethode bereiken? Tijdens wedstrijden moet het paard de tong in de mond houden, maar bij veel paarden hangt deze naar buiten. Waarom? Omdat ze met een te scherp bit in de mond worden gereden. Ze proberen de drukkende pijn van het bit op het gevoelige tandvlees te verminderen door hun tong ertussen te hangen. Dat staat niet mooi. Dus wat doet de trainer ? In plaats van een zachter bit te gebruiken, bindt hij de tong vast met ijzerdraad. Dit is natuurlijk dierenleed eerste klas, en mede daarom krijgen onze paarden nooit een bit in. Sterre is op 30 november 2015 bevallen van een merrieveulen, dat Lieve heet. Sterre is ontzettend trots op haar veulen. Na de bevalling bleef Sterre onrustig, ook tijdens het rijden. Onderzoek wees uit dat een stuk van haar heup was afgebroken, waard
Account gratuito — 10 contatti inclusi
Elencati 2 settimane fa
