Adoptar a Sterre
Mestizo · Desconocido · Joven · 2 años
Sterre 01-06-2024 Me llamo Sterre y soy un caballo Paso Fino con una historia de vida especial. Probablemente nací en 2005 y competí en shows durante un tiempo. Esos tiempos ya están muy atrás. He vivido muchas cosas, tanto buenas como malas, pero eventualmente encontré mi hogar. Cuando llegué a la familia Pippi, no parecía muy bien. Mi cola estaba completamente pelada y ya había tenido muchos potros. Me trajeron en un remolque peligroso desde Bandabou con una correa cruzando la puerta de carga. Mi pasado fue difícil; había sido maltratada, mi lengua casi se había cortado por la mitad y tenía muchas cicatrices alrededor de la nariz y una cadera rota, lo que dificultaba caminar hacia atrás. A pesar de todo, fui calurosamente recibida. No solo vine aquí; tenía una misión. Mi nueva familia quería que ayudara en las sesiones de juego donde los niños conocen a los animales rescatados. Sonaba como una nueva aventura, y así fue. Pronto descubrieron que estaba embarazada, y así nació mi hija Lieve. Ella creció entre niños juguetones y, como yo, ganó un lugar en sus corazones. Esos años fueron maravillosos. Nuestro hogar siempre estaba lleno de niños. Vinieron para sesiones de juego, quedadas, búsquedas del tesoro y fiestas infantiles, incluso el Hotel Animal. Fue un momento alegre y animado, y disfruté siendo parte de su diversión. Lieve y yo siempre fuimos amables y pacientes con los niños. El centro de rescate se volvió demasiado grande, por lo que este período terminó en 2018, pero los hermosos recuerdos permanecen con nosotros para siempre. A pesar de mis cicatrices, he tenido una vida dorada aquí. He encontrado mi descanso y disfruto mi vejez. Lieve, mi hija, es ahora la directora aquí y cuida bien de todo. Ella creció con los niños y tiene el mismo amor y cuidado por ellos como siempre he tenido. Soy un caballo rescatado, un superviviente. Mi historia comenzó en la miseria, pero encontró un giro feliz. Aquí he encontrado amor, cuidado y un hogar. Así paso mis días en paz, rodeada de quienes me cuidan. (1 / 2) 1 2 Cuando Sterre llegó a nuestro refugio en 2015, parecía bien cuidada al principio (a excepción de que estaba demasiado delgada y sus pezuñas eran demasiado largas). Más tarde, surgieron más traumas. Tenía una marca de hierro, grandes cicatrices en sus patas, a menudo sacudía la cabeza (probablemente debido al estrés), jadeaba, tenía miedo de los espacios abiertos, se asustaba durante la monta y se descubrió que su lengua tenía casi un corte en dos debido al uso de arreos incorrectos en su pasado. ¿Cuál es el propósito de este método de entrenamiento? Durante las competencias, el caballo debe mantener la lengua en la boca, pero muchos caballos la dejan colgar. ¿Por qué? Porque los montan con un arnés demasiado afilado en su boca. Tratan de reducir la presión dolorosa del arnés sobre las encías sensibles dejando la lengua entre ellos. Esto parece poco atractivo. Entonces, ¿qué hace el entrenador? En lugar de usar un arnés más suave, ata la lengua con alambre de hierro. Esto es naturalmente primera clase crueldad animal, y por eso nuestros caballos nunca reciben un arnés en la boca. Sterre dio a luz a una potra llamada Lieve el 30 de noviembre de 2015. Sterre está extremadamente orgullosa de su potra. Después del parto, Sterre permaneció inquieta, incluso durante la monta. Los estudios mostraron que un trozo de su cadera se había desprendido.
Leer original (nl)
Sterre 01-06-2024 Mijn naam is Sterre en ik ben een Paso Fino paard met een bijzonder levensverhaal. Ik ben waarschijnlijk geboren in 2005 en heb een tijdlang meegedaan aan wedstrijden. Die tijd ligt nu ver achter me. Ik heb veel meegemaakt, zowel goede als slechte dingen, maar uiteindelijk heb ik mijn thuis gevonden. Toen ik bij de Pippi s familie kwam, zag ik er niet best uit. Mijn staart was helemaal kaalgevreten en ik had al veel veulens gehad. Ik werd gebracht in een gevaarlijke trailer helemaal van Bandabou met een spanband om de laadklep. Mijn verleden was zwaar; ik was mishandeld, mijn tong was bijna doormidden, en ik had veel littekens rond mijn neus en een kapotte heup, waardoor ik moeilijk achteruit kan lopen. Ondanks alles werd ik met open armen ontvangen. Ik kwam hier niet zomaar; ik had een missie. Mijn nieuwe familie wilde dat ik zou helpen bij de speelmiddagen waar kinderen met rescue-dieren samenkomen. Dit klonk als een heel nieuw avontuur, en dat was het zeker. Al snel ontdekten ze dat ik drachtig was, en zo werd mijn dochter Lieve geboren. Zij is opgegroeid te midden van spelende kinderen en heeft net als ik een plekje in hun hart veroverd. Die jaren waren geweldig. Ons huis was altijd vol met kinderen. Ze kwamen voor speelmiddagen, sleepovers, speurtochten en kinderfeestjes ook het Dierenhotel. Het was een vrolijke en levendige tijd, en ik genoot ervan om deel uit te maken van hun plezier. Lieve en ik waren altijd lief en geduldig met de kinderen. Het rescue center werd te groot en daarom kwam er in 2018 een einde aan deze periode, maar de mooie herinneringen blijven voor altijd bij ons. Ondanks mijn littekens heb ik hier een gouden leven gekregen. Ik heb mijn rust gevonden en geniet van mijn oude dag. Lieve, mijn dochter, is nu de directrice hier geworden en zorgt goed voor alles. Ze is opgegroeid met de kinderen en heeft dezelfde liefde en zorg voor hen als ik altijd heb gehad. Ik ben een rescue-paard, een overlever. Mijn verhaal begon in ellende, maar vond een gelukkige wending. Hier heb ik liefde, zorg en een thuis gevonden. En zo leef ik mijn dagen in vrede, omringd door degenen die om mij geven. (1 / 2) 1 2 Toen Sterre in 2015 bij ons op de opvang kwam, leek ze op het eerste gezicht goed verzorgd te zijn (op het feit na dat ze te mager was en haar hoeven veel te lang waren). Later kwamen er steeds meer trauma s naar boven. Ze had een brandmerk, grote littekens op haar benen, schudde vaak met haar hoofd (waarschijnlijk door stress), luchtzoog, had angst voor open ruimtes, raakte in paniek tijdens het rijden, en haar tong bleek bijna in twee stukken te zijn door het gebruik van verkeerde bitten in haar verleden. Wat wil men met deze trainingsmethode bereiken? Tijdens wedstrijden moet het paard de tong in de mond houden, maar bij veel paarden hangt deze naar buiten. Waarom? Omdat ze met een te scherp bit in de mond worden gereden. Ze proberen de drukkende pijn van het bit op het gevoelige tandvlees te verminderen door hun tong ertussen te hangen. Dat staat niet mooi. Dus wat doet de trainer ? In plaats van een zachter bit te gebruiken, bindt hij de tong vast met ijzerdraad. Dit is natuurlijk dierenleed eerste klas, en mede daarom krijgen onze paarden nooit een bit in. Sterre is op 30 november 2015 bevallen van een merrieveulen, dat Lieve heet. Sterre is ontzettend trots op haar veulen. Na de bevalling bleef Sterre onrustig, ook tijdens het rijden. Onderzoek wees uit dat een stuk van haar heup was afgebroken, waard
Cuenta gratuita — 10 contactos incluidos
Publicado hace 2 semanas
