Adoptă Zwierzęta w obliczu żałoby
Rasă mixtă · Necunoscut
Unele animale non-umane, cum și noi, trec prin doliu. Pentru unele animale, acesta este un moment atât de greu încât necesită sprijin farmacologic sau terapie comportamentală. Dacă animalele trăiesc împreună toată viața, este natural să se formeze legături între ele și când unul dintre ele pleacă, acea legătură este ruptă. Animalul este confuz, caută ore în șir pe partenerul/sa, stă în locurile unde poate simți mirosul său. Noi, oamenii, încercăm deseori să ne descurajăm rapid de plecarea creaturii iubite și eliminăm mirosurile, ceea ce complicează astfel acceptarea noii realități pentru ceilalți membri ai grupului. Noi avem fotografii, videoclipuri, animalele noastre au doar miros. Sunt cunoscute povești despre vaci care plâng morții lor, care se adună lângă cadavru și păzesc. Este foarte trist că aceste animale sunt tratate instrumental de industrie și de oameni, ca produs. Dacă animalele formează comunități în care există empatie, dor și tristețe după pierderea, ce drept avem să le condamnăm la moartea crudă? În fața tragediei, fiecare dintre noi – om și non-uman – trăiește suferința într-un mod similar. Alte specii arată comportamente asemănătoare: elefantele le ating mortul cu trompa, balenele și delfinii se freacă de animalele moarte și încearcă să le țină sus, la fel cum fac mamele cu puii lor nou-născuți. Alte animale încearcă să-l trezească pe partener, lovesc pieptul, încearcă să-l ridice în picioare, îl zvântă. Pe internet, acum câțiva ani, circula un film cu o primate care încerca să trezească copilul ei mort, pe care îl ținea strâns și îl zvânta. Multe păsări se aliază pe tot parcursul vieții. Unele specii de animale se întorc la locurile unde a murit partenerul lor – nu facem același lucru și noi, vizitând mormintele aproapei noastre? De asemenea, deși cu o mare întârziere, savanții confirmă prin alte studii faptul că animalele trec prin doliu și au o viață emoțională dezvoltată. Desigur, doliul nu trebuie să apară întotdeauna
Citire originală (en)
Niektóre zwierzęta pozaludzkie tak jak i my przechodzą żałobę. Dla niektórych zwierząt jest to tak trudny okres, że potrzebne jest wsparcie farmakologiczne lub terapia behawioralna. Jeśli zwierzęta są z sobą przez całe życie, to naturalne jest wytworzenie między nimi więzi i kiedy jedno z nich odchodzi, ta więź zostaje przerwana. Zwierzę jest zagubione, szuka godzinami swojego towarzysza/ki, przesiaduje w miejscach, w których czuć jego/jej zapach. My, ludzie próbujemy często uporać się szybko z odejściem ukochanego stworzenia i eliminujemy zapachy, utrudniając w ten sposób pogodzenie się z nową rzeczywistością innym członkom stada. My mamy zdjęcia, filmiki, nasze zwierzęta tylko zapach. Znane są historie krów opłakujących swoich zmarłych, które zbierają się nad ciałem i czuwają. Jest wyjątkowo smutne to, że zwierzęta te są przez przemysł i ludzi traktowane instrumentalnie, jako produkt. Skoro zwierzęta tworzą społeczności, w których występuje empatia, tęsknota i smutek po stracie, jakie mamy prawo skazywać je na okrutną śmierć? W obliczu tragedii każdy z nas – osoba ludzka i pozaludzka przeżywa cierpienie w podobny sposób. Podobne zachowania wykazują też inne gatunki: słonie głaskają zmarłego trąbą, delfiny i wieloryby ocierają się o zmarłe zwierzęta i próbują wypychać je na powierzchnie, tak samo jak czynią to matki z nowo narodzonymi maluchami. Jeszcze inne próbują ocucić towarzysza, uderzają w klatkę piersiową, próbują postawić je na nogi, potrząsają. W sieci parę lat temu krążył film z szympansicą próbująca wybudzić swoje nieżyjące dziecko, która tuliła je i potrząsała nim.Wiele ptaków łączy się ze sobą na całe życie. Niektóre gatunki zwierząt wracają do miejsc w których zmarł ich towarzysz – czyż nie postępujemy tak samo odwiedzając groby naszych bliskich? Również, choć z dużym opóźnieniem, naukowcy potwierdzają kolejnymi badaniami, fakt przeżywania przez zwierzęta żałoby i posiadania rozbudowanego życia emocjonalnego. Oczywiście żałoba nie musi wystąpić t
Cont gratuit — 10 contacte incluse
Listat luna trecută
