Adoptera Leyla
Korsad ras · Hon
Interventionen på Lodzcenteret var emotionellt svårt för alla inblandade. Kvinnan bodde i en liten rum med två hundar, en av dem drog bakbenen. Det sägs att den kvinnliga hunden inte lämnat det lilla rummet i över ett och ett halvt år och hade varit inlåst där hela tiden tillsammans med den psykiskt sjuka kvinnan. Smuts fastnade på alla möjliga ytor. Hundavförsök som kvinnan samlade upp med sina blottade händer. Lukt av avförsen som klibbade vid näsborrarna. Och den rädslan – panikartad rädsla för en person hängande i luften... På plats med oss var polisen, MOPS, Sanepid, psykiatriska nödteamet och byggnadsförvaltningen. Alla ville hjälpa både kvinnan och hundarna. Alla utom henne själv. Det fanns skrik och våra begär och säkerheter om att inget skulle hända hundarna. Det fanns kämpande, stora nervar, och i mitten av allt det, de rädda hundarna som vi försökte hjälpa. Efter tre timmar, med hjälp av Djurpatrullen, lyckades vi fånga båda de två hundarna tillsammans. Kvinnan togs till en psykiatrisk sjukhus, och hundarna togs till en klinik. En av hundarna, Layla, har en söndrad ryggmärg, kontrollerar inte sin urin eller avförsen. Hon levde i sin egen avförsen så länge att hon kommer att ha problem med blåsan och urinblåsan resten av sitt liv. Den andra hunden, Oliwka, är i mycket värre psykiska skick. Hon måste ha blivit slagen, sparkad, jagad, trots vakthållarens säkerheter att hon älskade båda hundarna. Hon är rädd för varje rörelse och blick. Dessa hundar känner inte människor från en god sida. De känner inte världen utanför, dofter eller frisk luft. De hade inget annat än det hemskt försumrade rummet, som inte hade några villkor för att leva för något levande väsen. Skall vi kunna hjälpa dem? Vi vet inte... Men vi kommer att försöka. Vi kommer att försöka visa dem normalitet och liv utanför fyra väggar.
Läs original (pl)
Interwencja w centrum Łodzi była trudna emocjonalnie dla wszystkich w niej uczestniczących. Kobieta mieszka w małej izbie z dwiema suczkami, z których jedna ciągnie za sobą tylne łapy. Podobno od półtora roku suczki nie wyszły z tej małej izby, a cały ten czas spędziły zamknięte z chorą psychicznie kobietą. Brud przyklejony do każdej możliwej powierzchni. Odchody psów, które kobieta zbierała przy nas gołą ręką. Smród wydalin przyklejający się do nozdrzy. I ten strach - paniczny strach przed człowiekiem, który wisiał w powietrzu… Na miejscu z nami była policja, MOPS, Sanepid, pogotowie psychiatryczne i administracja budynku. Wszyscy chcieli pomóc i tej kobiecie, i psom. Wszyscy oprócz niej samej. Były krzyki i nasze prośby oraz zapewnienia, że psom nie stanie się krzywda. Była szarpanina, ogromne nerwy, a w tym wszystkim te przerażone psy, którym próbowaliśmy pomóc. Po trzech godzinach, przy pomocy Animal Patrolu, udało nam się wspólnie złapać obie suczki. Kobietę zawieziono do szpitala psychiatrycznego, a psy trafiły do kliniki. Jedna z suczek - Layla ma złamany kręgosłup, nie kontroluje oddawania moczu i kału. Żyła w swoich odchodach od tak dawna, że do końca życia będzie miała problemy z pęcherzem i drogami moczowymi. Druga suczka - Oliwka jest w dużo gorszym stanie psychicznym. Musiała być bita, kopana, przeganiana, mimo że opiekunka zapewniała nas o swojej miłości do obu suczek. Boi się każdego ruchu i spojrzenia. Te psy nie znają człowieka od dobrej strony. Nie znają świata zewnętrznego, zapachów, świeżego powietrza. Nie miały nic, oprócz tej potwornie zapuszczonej izby, w której nie było warunków do życia dla żadnej żywej istoty. Czy uda nam się im pomóc? Nie wiemy… Ale będziemy próbować. Spróbujemy pokazać im normalność i życie poza czterema ścianami.
Listade för 4 månader sedan
