Gdy trafił do Schroniska był bardzo zlękniony, miał podkurczone, krzywe tylne łapki i praktycznie nie chodził. Było to spowodowane głównie kalectwem ale i ogromnym lękiem. Obecnie Muminek jest już po kilku operacjach. Niestety jedna tylna łapka nie jest sprawna. Jednak na krótkich spacerach, na które wyjeżdżamy ze schroniska wózkiem Muminek radzi sobie dobrze. Drepcze, wącha, siedzi, leży, nadstawia brzucha do głaskania. Grzecznie pozwala się wsadzać i wysadzać z wózka. No chyba, że jeszcze nie chce wracać to wtedy kładzie się na plecach. Muminek średnio umie chodzić na smyczy, ze swoimi ludźmi chodzi bez smyczy. Dobrze czuje się w spokojnym miejscu, z dala od ruchliwych ulic, samochodów – nie zna miasta i może bać się głośnych nagłych hałasów.