Adoptujte Yummi
Kříženec · Neznámo
Yummi žila na jednom z nejmeliorativnějších míst v Gdaňsku, ale hned za kolejemi se nacházel úplně jiný svět – a co je nejdůležitější, pečovatelé, kteří se o její osud starali. Fotografie ze dvora pocházejí právě z těchto dob. Jednoho dne přišla ke krmení s velkou, již několikadenní ranou na noze. Po více než týdnu stráveném v nemocnici se musela vrátit na dvůr, i když stále kulhala – naprosto divoké kočky se totiž nedají násilím přizpůsobit, pokud to jde zabránit. O nějaký čas později se vrátila zmlácená. Další odchyt, další léčba – skoro všechny zuby jí museli vytrhnout a ukázalo se, že je FIV-pozitivní. Toho už bylo na ni na dvorečku příliš mnoho, obzvláště na tak nepřátelském místě. V útulku se prostě nevyrovnala. Všechny pokusy o aklimatizaci jí přinesly jen další stres. (Na jedné z fotografií můžete vidět techniku aklimatizace divokých koček pomocí speciální tyče, kterou se na ně dotýkáme. U pouličních koček jsou lidské ruce spojovány výhradně s nebezpečím.) Nakonec Yummi skončila jako obyvatelka u jednoho z našich dobrovolníků. Stále ještě není nadšená z toho, že žije pod stejnou střechou s člověkem, ale pomalu si uvědomuje, že to možná není nejhorší osud. Rozhodla se dát lidem šanci.
Přečíst původní (pl)
Yummi mieszkała w jednym z najbardziej meliniarskich miejsc w Gdańsku, ale tuż za torami miała zupełnie inny świat – a przede wszystkim karmicieli, którzy przejmowali się jej losem. Zdjęcia z ogródka pochodzą właśnie z tych czasów. Któregoś dnia przyszła w miejsce karmienia z potężną, już kilkudniową raną nogi. Po ponad tygodniu spędzonym w szpitalu musiała wrócić na dwór, chociaż wciąż kulała – kompletnie dzikich kotów nie oswaja się na siłę, jeśli tylko można tego uniknąć. Po jakimś czasie wróciła poturbowana. Kolejne łapanie, leczenie – trzeba było usunąć prawie wszystkie zęby, a do tego okazało się, że kicia jest FIV+. Za dużo było tego, żeby poradziła sobie na dworze, na dodatek w bardzo nieprzyjaznym miejscu. W kociarni zupełnie się nie odnalazła. Wszelkie próby oswajania przynosiły tylko jeszcze większy stres. (Na jednym ze zdjęć widać technikę oswajania dzikusków z dotykiem za pomocą specjalnej pałeczki. Kotom z ulicy ludzkie ręce kojarzą się wyłącznie z zagrożeniem). W końcu Yummi trafiła do jednej z naszych wolontariuszek jako rezydentka. Wciąż nie jest zachwycona życiem pod jednym dachem z człowiekiem, ale powoli przekonuje się, że może nie jest to taki najgorszy los. Postanowiła dać ludziom szansę.
Zobrazeno před 3 měsíci
