Υιοθετήστε τον/την Yummi
Μεικτής φυλής · Άγνωστο
Η Γιούμι ζούσε σε ένα από τα πιο ευνοϊκά μέρη στο Γκντάνσκ, όμως ακριβώς πέρα από τις σιδηροδρομικές γραμμές βρισκόταν ένας εντελώς διαφορετικός κόσμος – και το πιο σημαντικό, φροντιστές που ανησυχούσαν για την τύχη της. Οι φωτογραφίες από την αυλή προέρχονται από εκείνες τις μέρες. Μια μέρα, έφτασε στο σημείο τροφοδοσίας με μια ισχυρή, ήδη πολυήμερη πληγή στο πόδι της. Αφού πέρασε πάνω από μια εβδομάδα στο νοσοκομείο, χρειάστηκε να επιστρέψει στην αυλή, αν και εξακολουθούσε να κουτουλάει – τα απόλυτα άγρια γατιά δεν προσαρμόζονται με τον βίαιο τρόπο αν μπορεί να αποφευχθεί. Μετά από λίγο, επέστρεψε μεταμφιεσμένη. Άλλη μια σύλληψη, άλλη μια θεραπεία – σχεδόν όλα τα δόντια της χρειάστηκε να αφαιρεθούν, και αποδείχθηκε ότι είναι θετική στον FIV+. Υπήρχε πολύ από αυτό για να το αντέξει στην αυλή, ειδικά σε ένα τόσο αντιπαθητικό μέρος. Στο καταφύγιο, απλώς δεν προσαρμόστηκε. Όλες οι προσπάθειες προσαρμογής φέρνανε μόνο περισσότερο άγχος. (Σε μία από τις φωτογραφίες, μπορείτε να δείτε την τεχνική προσαρμογής των άγριων γατιών με μια ειδική ράβδο για να τα αγγίζουν. Για τις γάτες του δρόμου, οι ανθρώπινες χείρες συνδέονται αποκλειστικά με κίνδυνο). Τελικά, η Γιούμι κατέληξε σε έναν από τους εθελοντές μας ως κάτοικο. Ακόμα δεν ενθουσιάζεται που ζει κάτω από την ίδια στέγη με έναν άνθρωπο, αλλά σιγά-σιγά αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι ίσως δεν είναι η χειρότερη τύχη. Αποφάσισε να δώσει στους ανθρώπους μια ευκαιρία.
Διάβασε αρχικό (pl)
Yummi mieszkała w jednym z najbardziej meliniarskich miejsc w Gdańsku, ale tuż za torami miała zupełnie inny świat – a przede wszystkim karmicieli, którzy przejmowali się jej losem. Zdjęcia z ogródka pochodzą właśnie z tych czasów. Któregoś dnia przyszła w miejsce karmienia z potężną, już kilkudniową raną nogi. Po ponad tygodniu spędzonym w szpitalu musiała wrócić na dwór, chociaż wciąż kulała – kompletnie dzikich kotów nie oswaja się na siłę, jeśli tylko można tego uniknąć. Po jakimś czasie wróciła poturbowana. Kolejne łapanie, leczenie – trzeba było usunąć prawie wszystkie zęby, a do tego okazało się, że kicia jest FIV+. Za dużo było tego, żeby poradziła sobie na dworze, na dodatek w bardzo nieprzyjaznym miejscu. W kociarni zupełnie się nie odnalazła. Wszelkie próby oswajania przynosiły tylko jeszcze większy stres. (Na jednym ze zdjęć widać technikę oswajania dzikusków z dotykiem za pomocą specjalnej pałeczki. Kotom z ulicy ludzkie ręce kojarzą się wyłącznie z zagrożeniem). W końcu Yummi trafiła do jednej z naszych wolontariuszek jako rezydentka. Wciąż nie jest zachwycona życiem pod jednym dachem z człowiekiem, ale powoli przekonuje się, że może nie jest to taki najgorszy los. Postanowiła dać ludziom szansę.
Καταχωρημένα πριν από 3 μήνες
