Adopter Yummi
Croisé · Inconnu
Yummi vivait dans l'un des endroits les plus favorables de Gdansk, mais juste au-delà des voies ferrées se trouvait un tout autre monde – et surtout, des soignants qui s'inquiétaient pour son sort. Les photos de la cour proviennent de ces temps-là. Un jour, elle est arrivée au point d'alimentation avec une blessure importante, déjà ancienne de plusieurs jours, à la jambe. Après avoir passé plus d'une semaine à l'hôpital, elle a dû retourner dans la cour, bien qu'elle boitille encore – les chats sauvages ne s'adaptent pas de force si c'est évitable. Après un certain temps, elle est revenue blessée. Une autre capture, un autre traitement – presque tous ses dents ont dû être retirés, et il s'est avéré qu'elle est FIV+. Cela faisait trop pour elle dans la cour, surtout dans un endroit aussi peu accueillant. Au refuge, elle n'arrivait pas à s'adapter. Tous les essais d'acclimatation apportaient plus de stress. (Sur l'une des photos, on peut voir la technique d'acclimatation des chats sauvages à l'aide d'un bâton spécial pour les toucher. Pour les chats de rue, les mains humaines sont associées uniquement au danger). À la fin, Yummi a fini par rester chez l'un de nos bénévoles. Elle n'est toujours pas enthousiaste à l'idée de vivre sous le même toit qu'un humain, mais elle commence lentement à comprendre que ce n'est peut-être pas la pire destinée. Elle a décidé de donner aux humains une chance.
Lire l'original (pl)
Yummi mieszkała w jednym z najbardziej meliniarskich miejsc w Gdańsku, ale tuż za torami miała zupełnie inny świat – a przede wszystkim karmicieli, którzy przejmowali się jej losem. Zdjęcia z ogródka pochodzą właśnie z tych czasów. Któregoś dnia przyszła w miejsce karmienia z potężną, już kilkudniową raną nogi. Po ponad tygodniu spędzonym w szpitalu musiała wrócić na dwór, chociaż wciąż kulała – kompletnie dzikich kotów nie oswaja się na siłę, jeśli tylko można tego uniknąć. Po jakimś czasie wróciła poturbowana. Kolejne łapanie, leczenie – trzeba było usunąć prawie wszystkie zęby, a do tego okazało się, że kicia jest FIV+. Za dużo było tego, żeby poradziła sobie na dworze, na dodatek w bardzo nieprzyjaznym miejscu. W kociarni zupełnie się nie odnalazła. Wszelkie próby oswajania przynosiły tylko jeszcze większy stres. (Na jednym ze zdjęć widać technikę oswajania dzikusków z dotykiem za pomocą specjalnej pałeczki. Kotom z ulicy ludzkie ręce kojarzą się wyłącznie z zagrożeniem). W końcu Yummi trafiła do jednej z naszych wolontariuszek jako rezydentka. Wciąż nie jest zachwycona życiem pod jednym dachem z człowiekiem, ale powoli przekonuje się, że może nie jest to taki najgorszy los. Postanowiła dać ludziom szansę.
Annoncé il y a 2 mois
