Adottare Yummi
Incrocio · Non noto
Yummi viveva in uno dei posti più meliorativi di Danzica, ma appena oltre i binari c'era un mondo completamente diverso e, cosa più importante, persone che si preoccupavano del suo destino. Le foto del cortile provengono da quei tempi. Un giorno è arrivata al punto di alimentazione con una ferita potente, già di diversi giorni, sulla zampa. Dopo aver trascorso oltre una settimana in ospedale, è dovuta tornare al cortile, anche se zoppicava ancora - i gatti selvatici non si adattano forzatamente se possono evitarlo. Dopo un po' è tornata ferita. Un'altra cattura, un altro trattamento - quasi tutti i suoi denti dovevano essere rimossi e si è scoperto che era FIV+. C'era troppo per lei da gestire nel cortile, specialmente in un posto così ostile. Nel rifugio semplicemente non si adattava. Tutti i tentativi di acclimatizzazione portavano solo più stress. (In una delle foto si può vedere la tecnica per acclimatizzare i gatti selvatici usando un bastone speciale per toccarli. Per i gatti di strada, le mani umane sono associate solo al pericolo). Alla fine, Yummi è finita con uno dei nostri volontari come residente. Non è ancora entusiasta di vivere sotto lo stesso tetto di un essere umano, ma sta lentamente realizzando che potrebbe non essere il destino peggiore. Ha deciso di dare una possibilità alle persone.
Leggi originale (pl)
Yummi mieszkała w jednym z najbardziej meliniarskich miejsc w Gdańsku, ale tuż za torami miała zupełnie inny świat – a przede wszystkim karmicieli, którzy przejmowali się jej losem. Zdjęcia z ogródka pochodzą właśnie z tych czasów. Któregoś dnia przyszła w miejsce karmienia z potężną, już kilkudniową raną nogi. Po ponad tygodniu spędzonym w szpitalu musiała wrócić na dwór, chociaż wciąż kulała – kompletnie dzikich kotów nie oswaja się na siłę, jeśli tylko można tego uniknąć. Po jakimś czasie wróciła poturbowana. Kolejne łapanie, leczenie – trzeba było usunąć prawie wszystkie zęby, a do tego okazało się, że kicia jest FIV+. Za dużo było tego, żeby poradziła sobie na dworze, na dodatek w bardzo nieprzyjaznym miejscu. W kociarni zupełnie się nie odnalazła. Wszelkie próby oswajania przynosiły tylko jeszcze większy stres. (Na jednym ze zdjęć widać technikę oswajania dzikusków z dotykiem za pomocą specjalnej pałeczki. Kotom z ulicy ludzkie ręce kojarzą się wyłącznie z zagrożeniem). W końcu Yummi trafiła do jednej z naszych wolontariuszek jako rezydentka. Wciąż nie jest zachwycona życiem pod jednym dachem z człowiekiem, ale powoli przekonuje się, że może nie jest to taki najgorszy los. Postanowiła dać ludziom szansę.
Elencati 2 mesi fa
