Adopter 140J
Kvinde · Voksen · 8 år
Lulu er sandsynligvis en af de mest uheldige hvalpe, der nogensinde er kommet til vores dyreinternat. Hun kom til os sammen med to søstre. Alle tre blev fundet i skoven nær Dąbrowica. Lulu fandt et hjem. Desværre kom hun tilbage til os efter et par måneder. Senere flyttede hun til en anden familie... og efter cirka tre måneder kom hun også tilbage til dyreinternatet. Vi vil ikke foregive, at disse oplevelser ikke har påvirket hende. De gjorde det. Og det var meget stort. Lulu klarer stadig ikke godt med følelser. Hun er hyperaktiv, let distraheret, det er svært for hende at fokusere på én ting, og at gå med snor kan være en stor udfordring for hende. Hun har brug for en person, der kan lede hende roligt og konsekvent. Og jeg vil tage ansvar for mig selv her. Som en person, der beslutter om adoptionen af vores dyr, troede jeg, at de hjem, jeg valgte til Lulu, ville være klar til at arbejde med hvalpen. Fordi hvalpen ikke er en "klar hund" - det er en hvalp, der bare har brug for at blive undervist om verden, regler, følelser og liv ved siden af et menneske. Desværre viste den tid, der blev brugt i tidligere hjem, sig at være en tid, hvor Lulu ikke kunne bygge det, hun havde brug for. Derfor vil personen, der beslutter at adoptere hende, faktisk skulle starte dette arbejde fra bunden.
Læs original (pl)
Lulu to chyba jeden z najbardziej pechowych szczeniaków, jakie kiedykolwiek trafiły do naszego schroniska. Trafiła do nas razem z dwiema siostrami. Wszystkie trzy zostały znalezione w lesie w okolicach Dąbrowicy. Lulu znalazła dom. Niestety, po kilku miesiącach do nas wróciła. Później pojechała do kolejnej rodziny… i po około trzech miesiącach również wróciła do schroniska. Nie będziemy udawać, że te doświadczenia nie miały na nią wpływu. Miały. I to bardzo duży. Lulu nie radzi sobie jeszcze dobrze z emocjami. Jest nadpobudliwa, łatwo się rozprasza, trudno jej skupić się na jednej rzeczy, a spacer na smyczy bywa dla niej sporym wyzwaniem. Potrzebuje człowieka, który będzie potrafił ją spokojnie i konsekwentnie poprowadzić. I chcę tutaj wziąć odpowiedzialność również na siebie. Jako osoba, która decyduje o adopcjach naszych zwierząt, wierzyłam, że domy, które wybrałam dla Lulu, będą gotowe na pracę ze szczeniakiem. Bo szczeniak to przecież nie „gotowy pies” — to psie dziecko, które dopiero trzeba nauczyć świata, zasad, emocji i życia u boku człowieka. Niestety, czas spędzony w poprzednich domach okazał się dla Lulu czasem, w którym nie udało się zbudować tego, czego potrzebowała. Dlatego osoba, która zdecyduje się ją adoptować, będzie musiała właściwie zacząć tę pracę od początku.
Listet sidste uge
