Adoptoi 140J
Nainen · Aikuinen · 8 vuotta
Lulu on luultavasti yksi onnettomimmista pennuista, jotka ovat koskaan tulleet eläinsuojelustamme. Hän tuli meille kahden sisarensa kanssa. Kaikki kolme löydettiin metsästä lähellä Dąbrowicaa. Lulu löysi kodin. Valitettavasti, muutaman kuukauden kuluttua hän tuli takaisin meille. Myöhemmin hän meni toiseen perheeseen... ja noin kolmen kuukauden kuluttua hän tuli takaisin eläinsuojelustamme. Emme teeskentele, etteivätkö nämä kokemukset vaikuttaisi häneen. He tekivät. Ja se oli erittäin suuri. Lulu ei vieläkään selviydy hyvin tunteista. Hän on hyperaktiivinen, helposti häiriintynyt, hänellä on vaikea keskittyä yhteen asiaan, ja käveleminen hihnassa voi olla hänelle suuri haaste. Hän tarvitsee henkilön, joka pystyy johtamaan häntä rauhallisesti ja johdonmukaisesti. Ja haluan ottaa vastuun tästä. Koska henkilö, joka päättää eläinten adoptioistamme, uskoin, että valitsemani kodit Lulu olisivat valmiita työskentelemään pentun kanssa. Koska pentu ei ole "valmis koira" - se on koiran lapsi, joka tarvitsee vain opettaa maailmaa, sääntöjä, tunteita ja elämää ihmisen vieressä. Valitettavasti aiemmissa kodeissa vietetty aika osoittautui ajaksi, jolloin Lulu ei voinut rakentaa sitä, mitä hän tarvitsi. Siksi henkilö, joka päättää adoptoida hänet, joutuu todella aloittamaan tämän työn alusta.
Lue alkuperäinen (pl)
Lulu to chyba jeden z najbardziej pechowych szczeniaków, jakie kiedykolwiek trafiły do naszego schroniska. Trafiła do nas razem z dwiema siostrami. Wszystkie trzy zostały znalezione w lesie w okolicach Dąbrowicy. Lulu znalazła dom. Niestety, po kilku miesiącach do nas wróciła. Później pojechała do kolejnej rodziny… i po około trzech miesiącach również wróciła do schroniska. Nie będziemy udawać, że te doświadczenia nie miały na nią wpływu. Miały. I to bardzo duży. Lulu nie radzi sobie jeszcze dobrze z emocjami. Jest nadpobudliwa, łatwo się rozprasza, trudno jej skupić się na jednej rzeczy, a spacer na smyczy bywa dla niej sporym wyzwaniem. Potrzebuje człowieka, który będzie potrafił ją spokojnie i konsekwentnie poprowadzić. I chcę tutaj wziąć odpowiedzialność również na siebie. Jako osoba, która decyduje o adopcjach naszych zwierząt, wierzyłam, że domy, które wybrałam dla Lulu, będą gotowe na pracę ze szczeniakiem. Bo szczeniak to przecież nie „gotowy pies” — to psie dziecko, które dopiero trzeba nauczyć świata, zasad, emocji i życia u boku człowieka. Niestety, czas spędzony w poprzednich domach okazał się dla Lulu czasem, w którym nie udało się zbudować tego, czego potrzebowała. Dlatego osoba, która zdecyduje się ją adoptować, będzie musiała właściwie zacząć tę pracę od początku.
Listattu viime viikolla
