Υιοθετήστε τον/την 140J
Θηλυκό · Ενήλικας · 8 έτη
Η Λουλού είναι μάλλον ένα από τα πιο άτυχα κουτάβια που ήρθαν ποτέ στο καταφύγιο μας. Ήρθε σε μας με τις δύο αδελφές της. Και οι τρεις βρέθηκαν στο δάσος κοντά στο Νταμπρόβιτσα. Η Λουλού βρήκε ένα σπίτι. Δυστυχώς, μετά από λίγους μήνες, επέστρεψε σε μας. Αργότερα πήγε σε μια άλλη οικογένεια... και μετά από περίπου τρεις μήνες, επέστρεψε επίσης στο καταφύγιο. Δεν θα προσποιούμαστε ότι αυτές οι εμπειρίες δεν την επηρέασαν. Την επηρέασαν. Και ήταν πολύ μεγάλη. Η Λουλού ακόμα δεν αντιμετωπίζει καλά τα συναισθήματα. Είναι υπερκινητική, εύκολα αποσπάται η προσοχή της, είναι δύσκολο για αυτήν να επικεντρωθεί σε κάτι, και το περπάτημα με λουρί μπορεί να είναι μια μεγάλη πρόκληση για αυτήν. Χρειάζεται ένα άτομο που θα μπορεί να την οδηγεί ήρεμα και σταθερά. Και θέλω να αναλάβω την ευθύνη εδώ. Ως άτομο που αποφασίζει για τις υιοθεσίες των ζώων μας, πίστευα ότι τα σπίτια που επέλεξα για τη Λουλού θα ήταν έτοιμα να δουλέψουν με το κουτάβι. Επειδή το κουτάβι δεν είναι ένα "έτοιμο σκυλί" - είναι ένα κουτάβι που πρέπει απλώς να διδαχθεί για τον κόσμο, κανόνες, συναισθήματα και ζωή δίπλα σε ένα άτομο. Δυστυχώς, ο χρόνος που πέρασε στα προηγούμενα σπίτια αποδείχθηκε ότι ήταν μια περίοδος που η Λουλού δεν μπορούσε να χτίσει αυτό που χρειαζόταν. Επομένως, το άτομο που αποφασίζει να την υιοθετήσει θα πρέπει στην πραγματικότητα να ξεκινήσει αυτή τη δουλειά από την αρχή.
Διάβασε αρχικό (pl)
Lulu to chyba jeden z najbardziej pechowych szczeniaków, jakie kiedykolwiek trafiły do naszego schroniska. Trafiła do nas razem z dwiema siostrami. Wszystkie trzy zostały znalezione w lesie w okolicach Dąbrowicy. Lulu znalazła dom. Niestety, po kilku miesiącach do nas wróciła. Później pojechała do kolejnej rodziny… i po około trzech miesiącach również wróciła do schroniska. Nie będziemy udawać, że te doświadczenia nie miały na nią wpływu. Miały. I to bardzo duży. Lulu nie radzi sobie jeszcze dobrze z emocjami. Jest nadpobudliwa, łatwo się rozprasza, trudno jej skupić się na jednej rzeczy, a spacer na smyczy bywa dla niej sporym wyzwaniem. Potrzebuje człowieka, który będzie potrafił ją spokojnie i konsekwentnie poprowadzić. I chcę tutaj wziąć odpowiedzialność również na siebie. Jako osoba, która decyduje o adopcjach naszych zwierząt, wierzyłam, że domy, które wybrałam dla Lulu, będą gotowe na pracę ze szczeniakiem. Bo szczeniak to przecież nie „gotowy pies” — to psie dziecko, które dopiero trzeba nauczyć świata, zasad, emocji i życia u boku człowieka. Niestety, czas spędzony w poprzednich domach okazał się dla Lulu czasem, w którym nie udało się zbudować tego, czego potrzebowała. Dlatego osoba, która zdecyduje się ją adoptować, będzie musiała właściwie zacząć tę pracę od początku.
Καταχωρημένα προηγούμενη εβδομάδα
