Adoptar a 140J
Hembra · Adulto · 8 años
Lulu es probablemente uno de los perritos más desafortunados que jamás llegaron a nuestro refugio. Ella vino con dos hermanas. Los tres fueron encontrados en el bosque cerca de Dąbrowica. Lulu encontró un hogar. Lamentablemente, después de unos meses, regresó a nosotros. Más tarde, fue a otra familia... y después de unos tres meses, también regresó al refugio. No vamos a pretender que estas experiencias no la afectaron. Lo hicieron. Y fue muy grande. Lulu aún no maneja bien las emociones. Es hiperactiva, se distrae fácilmente, le cuesta concentrarse en una cosa, y caminar con correa puede ser un gran desafío para ella. Necesita una persona que pueda guiarla con calma y consistencia. Y yo quiero asumir responsabilidad aquí. Como persona que decide sobre las adopciones de nuestros animales, creí que los hogares que elegí para Lulu estarían listos para trabajar con la perrita. Porque la perrita no es un "perro listo" - es un niño perro que simplemente necesita aprender sobre el mundo, reglas, emociones y vida al lado de un ser humano. Lamentablemente, el tiempo pasado en hogares anteriores resultó ser un tiempo en el que Lulu no pudo construir lo que necesitaba. Por lo tanto, la persona que decida adoptarla tendrá que comenzar realmente este trabajo desde cero. Este es un perro joven. Este es un cachorro.
Leer original (pl)
Lulu to chyba jeden z najbardziej pechowych szczeniaków, jakie kiedykolwiek trafiły do naszego schroniska. Trafiła do nas razem z dwiema siostrami. Wszystkie trzy zostały znalezione w lesie w okolicach Dąbrowicy. Lulu znalazła dom. Niestety, po kilku miesiącach do nas wróciła. Później pojechała do kolejnej rodziny… i po około trzech miesiącach również wróciła do schroniska. Nie będziemy udawać, że te doświadczenia nie miały na nią wpływu. Miały. I to bardzo duży. Lulu nie radzi sobie jeszcze dobrze z emocjami. Jest nadpobudliwa, łatwo się rozprasza, trudno jej skupić się na jednej rzeczy, a spacer na smyczy bywa dla niej sporym wyzwaniem. Potrzebuje człowieka, który będzie potrafił ją spokojnie i konsekwentnie poprowadzić. I chcę tutaj wziąć odpowiedzialność również na siebie. Jako osoba, która decyduje o adopcjach naszych zwierząt, wierzyłam, że domy, które wybrałam dla Lulu, będą gotowe na pracę ze szczeniakiem. Bo szczeniak to przecież nie „gotowy pies” — to psie dziecko, które dopiero trzeba nauczyć świata, zasad, emocji i życia u boku człowieka. Niestety, czas spędzony w poprzednich domach okazał się dla Lulu czasem, w którym nie udało się zbudować tego, czego potrzebowała. Dlatego osoba, która zdecyduje się ją adoptować, będzie musiała właściwie zacząć tę pracę od początku.
Publicado la semana pasada
