Adopter Maksiu
Krydsede raser · Mand
Hej, jeg er Maksiu. Livet i den menneskelige verden er stadig lidt af en science fiction for mig. By? Hvad er det? Larmende, mærkeligt, fyldt med ting, jeg ikke kender – det er lidt skræmmende. Strømpelede? Hvad er det? Mennesker? Okay, langsomt begynder jeg at forstå, at nogle bringer mad og vil ikke gøre mig ondt. Det er rart. Mine kammerater har allerede vænnet sig til de nye omstændigheder – jeg har stadig lidt svært ved det ... Jeg er stadig lidt på vagt, for hele mit liv indtil nu har set ret dystert ud ... Men jeg gør fremgang. Jeg ser efter, jeg lytter, jeg analyserer – langsomt samler jeg denne menneskelige verden i stykker. Hvis du vil adoptere mig, skal du have masser af tålmodighed, lidt snilde, og du skal være klar over, at jeg nogle gange kan bide, hvis jeg bliver bange – så pas på hænderne! Det er bedst, hvis du har erfaring med sådanne tabte hunde som mig. Hvis du ikke er bange for udfordringer, og du er parat til et projekt med titlen «Fra vild til ven» – måske skulle vi mødes? Men jeg advarer dig – det bliver ikke en hurtig affære. Jeg springer ikke straks op i dine arme, jeg bliver ikke din bedste ven fra første dag. Men hvis du giver mig tid ... hvem ved? Måske en dag kigger jeg på dig og tænker: «Okay, menneske. Du er nok ret sej.» Det ville være dejligt, hvis jeg kunne bo sammen med en cool tæve – det er nemmere med selskab, jeg føler mig mere selvsikker. Folk fra dyrehytten siger, at før adoptionen skal du komme og fortjene min tillid. Vores adresse: ul. Ściegiennego 20325-116 Kielce Denne side bruger cookies i overensstemmelse med indstillingerne i din browser.
Læs original (pl)
Cześć, jestem Maksiu. Życie w ludzkim świecie to dla mnie wciąż coś w rodzaju science fiction. Miasto? A co to? Głośne, dziwne, pełne rzeczy, których nie znam - trochę to przerażającę. Smycz? A co to? Ludzie? No dobra, powoli zaczynam rozumieć, że niektórzy przynoszą jedzenie i nie chcą mnie skrzywdzić. To miłe. Moi towarzysze już przyzwyczaili się do nowych okoliczności – ja nadal mam trudności… Jestem jeszcze trochę nieufny, bo całe moje życie wyglądało do tej pory dość kiepsko… Ale robię postępy. Patrzę, słucham, analizuję – powoli składam ten ludzki świat do kupy. Jeśli chciałbyś mnie adoptować, to musisz mieć w sobie sporo cierpliwości, trochę sprytu i musisz być nastawiony na to, że czasami mogę ugryźć, jak się czegoś wystraszę – więc uważaj na ręce! Najlepiej, jeśli masz doświadczenie z takimi zagubionymi psami jak ja. Jeśli nie boisz się wyzwań i masz ochotę na projekt pod tytułem „od dzikusa do przyjaciela” – to może właśnie my powinniśmy się poznać? Ale ostrzegam – to nie będzie szybka akcja. Nie wskoczę Ci od razu na kolana, nie będę od pierwszego dnia Twoim najlepszym kumplem. Ale jeśli dasz mi czas… kto wie? Może kiedyś spojrzę na Ciebie i pomyślę: „Okej, człowieku. Chyba jesteś całkiem spoko”. Fajnie by było, jakbym mógł zamieszkać z jakąś fajną suczką – w towarzystwie jest mi łatwiej, czuję się pewniejszy. Człowieki ze schroniska mówią, że przed adopcją trzeba do mnie przychodzić i zdobyć moje zaufanie. ul. Ściegiennego 20325-116 Kielce Ta strona używa cookiezgodnie z ustawieniamiTwojej przeglądarki.Czytaj więcej
Listet sidste måned
