Adottare Maksiu
Incrocio · Maschio
Ciao, sono Maksiu. La vita nel mondo umano è ancora un po' fantascienza per me. Che cos'è una città? Rumorosa, strana, piena di cose che non conosco, è un po' spaventosa. Che cos'è un guinzaglio? Che cosa sono le persone? Va bene, lentamente sto iniziando a capire che alcune portano cibo e non vogliono farmi del male. È bello. I miei compagni si sono già abituati alle nuove circostanze, io ho ancora qualche difficoltà... Sono ancora un po' diffidente perché la mia vita fino ad ora è stata piuttosto cupa... Ma sto facendo progressi. Osservo, ascolto, analizzo - lentamente sto mettendo insieme questo mondo umano. Se volete adottarmi, dovete avere molta pazienza, un po' di arguzia e dovete essere preparati al fatto che a volte potrei mordere se ho paura - quindi fate attenzione alle mani! È meglio se avete esperienza con cani randagi come me. Se non avete paura delle sfide e siete pronti per un progetto intitolato "Da Selvaggio a Amico" - forse dovremmo incontrarci? Ma vi avverto - non sarà un'azione rapida. Non salterò tra le vostre braccia subito, non sarò il vostro migliore amico dal primo giorno. Ma se mi date tempo... chissà? Forse un giorno vi guarderò e penserò: "Va bene, umano. Probabilmente sei piuttosto figo." Sarebbe bello se potessi vivere con una femmina di cane simpatica - è più facile con compagnia, mi sento più sicuro. Le persone del rifugio per animali dicono che prima dell'adozione, dovete venire e guadagnare la mia fiducia. la nostra zona ul. Ściegiennego 20325-116 Kielce Questa pagina utilizza cookie in conformità alle impostazioni del vostro browser.
Leggi originale (pl)
Cześć, jestem Maksiu. Życie w ludzkim świecie to dla mnie wciąż coś w rodzaju science fiction. Miasto? A co to? Głośne, dziwne, pełne rzeczy, których nie znam - trochę to przerażającę. Smycz? A co to? Ludzie? No dobra, powoli zaczynam rozumieć, że niektórzy przynoszą jedzenie i nie chcą mnie skrzywdzić. To miłe. Moi towarzysze już przyzwyczaili się do nowych okoliczności – ja nadal mam trudności… Jestem jeszcze trochę nieufny, bo całe moje życie wyglądało do tej pory dość kiepsko… Ale robię postępy. Patrzę, słucham, analizuję – powoli składam ten ludzki świat do kupy. Jeśli chciałbyś mnie adoptować, to musisz mieć w sobie sporo cierpliwości, trochę sprytu i musisz być nastawiony na to, że czasami mogę ugryźć, jak się czegoś wystraszę – więc uważaj na ręce! Najlepiej, jeśli masz doświadczenie z takimi zagubionymi psami jak ja. Jeśli nie boisz się wyzwań i masz ochotę na projekt pod tytułem „od dzikusa do przyjaciela” – to może właśnie my powinniśmy się poznać? Ale ostrzegam – to nie będzie szybka akcja. Nie wskoczę Ci od razu na kolana, nie będę od pierwszego dnia Twoim najlepszym kumplem. Ale jeśli dasz mi czas… kto wie? Może kiedyś spojrzę na Ciebie i pomyślę: „Okej, człowieku. Chyba jesteś całkiem spoko”. Fajnie by było, jakbym mógł zamieszkać z jakąś fajną suczką – w towarzystwie jest mi łatwiej, czuję się pewniejszy. Człowieki ze schroniska mówią, że przed adopcją trzeba do mnie przychodzić i zdobyć moje zaufanie. ul. Ściegiennego 20325-116 Kielce Ta strona używa cookiezgodnie z ustawieniamiTwojej przeglądarki.Czytaj więcej
Elencati 3 mesi fa
