Adopter Max
Krydsede raser · Mand
Denne historie handler om Maks. Hunden, der ATTER igen befandt sig bag dørene i et shelter – og ATTER igen på grund af sin uskyld. Han blev overgivet. Hvorfor? Fordi et barn var kommet til billedet. Barnet var ikke en overraskelse, der kunne have chokeret nogen. Barnet var allerede på vej, da det unge par kom til os i søgen efter en familiehund. Ja, vi ved godt, at det er en svær situation. Vi ønsker at finde et nyt hjem til Maks, men sådanne adoptionsprocesser er forbundet med store risici. Sund fornuft tyder på, at ankomsten af et nyt familiemedlem kan føre til, at Maks bliver «genhjemtaget» til et andet sted. En lille person, der kommer ind i familien, tiltrækker naturligvis al opmærksomhed og optager familiens tid. Vi troede dog, at det unge par forstod denne åbenlyse situation. Vi havde jo talt om fremtiden, om hvordan de planlagde at organisere deres liv, når der kom en lille person til verden, og hvor der ville være plads til en hund. I teorien lignede alt at passe perfekt. Vi ville give Maks den chance for at leve i et hjem så meget, at vi besluttede at tage risikoen og udstille ham til adoption. Desværre var det en fejl. Virkeligheden overgik vores forestillinger. Forhåbningerne om et lykkeligt liv smuldrede efter et år og tre måneder. Opkaldet til dyreværnet efterlod ingen illusioner. Maks er tilbage. Vores tilbud om hjælp, forsøgene på at finde en løsning på den eksisterende situation, hjalp ikke. Hunden var ikke længere nødvendig, og til at gøre ondt værre blev han til en belastning i dagligdagen. Kort efter barnets fødsel blev Maks nedprioriteret til baghaven. Maks forstod slet ikke dette. Forladt af mennesket, uden opmærksomhed og varmen fra et hjem, sad han under døren, ude af stand til at komme ind. Med tiden blev han frustreret, kløede på døren og gøede. Han blev til en belastning for familien, som allerede var optaget af sine egne gøremål. Maks var unødvendig. Nu sidder han igen i en shelter-boks og forstår intet. Maks er trods alt en virkelig vidunderlig hund. Blid, kærlig og glad. Han kommer godt ud med rolige hunde og går gerne tur. Han har masser af energi, som han kunne dele med mindst et par mennesker. Alt, hvad Maksio har brug for, er en person og et hjem. Vi søger et sted, hvor han får mulighed for at leve kontinuerligt sammen med en omsorgsperson. Maksio bryder sig ikke om at være alene, og det skal tages med i betragtning. Hvis du er i stand til at tage dig fuldt ud af Maks – ring. Maksio venter og er klar til at skifte adresse med det samme. Vi venter på dit hjem.
Læs original (pl)
Ta historia dotyczy Maksia. Psa, który ZNOWU trafił za schroniskowe kraty i znowu za niewinność. Został oddany. Dlaczego? Bo w życiu pojawiło się dziecko. Dziecko nie było niespodzianką, która kogokolwiek mogła zaskoczyć. Dziecko było już w drodze, gdy młodzi ludzie zgłosili się do nas szukając psa rodzinnego. Tak, wiemy, to trudne sytuacje. Chcemy znaleźć psu nowy dom, ale takie adopcje są obarczone dużym ryzykiem. Rozum podpowiada, że narodziny nowego członka rodziny mogą skutkować "odstawieniem" psa na drugi tor. Mały człowiek, pojawiający się w rodzinie, w sposób oczywisty skupia na sobie całą uwagę i zabiera czas całej rodziny. Niemniej jednak uwierzyliśmy, że świadomość tej oczywistej przecież sytuacji, w młodych ludziach jest. Zresztą rozmawialiśmy o przyszłości, o tym jak planują zorganizować życie, gdy na świecie pojawi się młody człowiek i gdzie będzie tam przestrzeń dla psa. W teorii wszystko się zgadzało. Tak bardzo chcieliśmy dać Maksiowi możliwość zamieszkania w domu, że zdecydowaliśmy się podjąć ryzyko i wydać go do adopcji. Niestety był to błąd. Rzeczywistość przerosła wyobrażenia. Nadzieje na szczęśliwe życie rozsypały się po roku i 3 miesiącach. Telefon do schroniska nie pozostawiał złudzeń. Maksio wraca. Nie pomogły propozycje pomocy z naszej strony, próby szukania rozwiązania zastanej sytuacji. Najwyraźniej pies nie był już potrzebny, a do tego stał się uciążliwy w codziennym życiu. W niedługim czasie od urodzenia dziecka Maks został wyeksmitowany na podwórko. Tego Maks kompletnie nie rozumiał. Osunięty od człowieka, pozbawiony uwagi i ciepła domu siedział pod drzwiami, nie mogąc dostać się do środka. Z czasem zaczął się frustrować, drapać w drzwi i szczekać. Stał się uciążliwy dla rodziny, która przecież i tak była zajęta swoimi sprawami. Maks był niepotrzebny. Teraz znowu jest w schroniskowym boksie nie rozumiejąc niczego. A przecież to naprawdę wspaniały pies. Łagodny, przytulaśny i radosny. Dogaduje się ze spokojnymi psami i chętnie spaceruje. Ma dużo energii, którą mógłby obdarować co najmniej kilka osób. Jedyne, czego Maksio potrzebuje to człowiek i dom. Szukamy dla niego miejsca, gdzie będzie miał możliwość ciągłego przebywania z opiekunem. Maksio nie lubi samotności i trzeba mieć to na uwadze. Jeśli jesteś w stanie zaopiekować się Maksiem na 100% - zadzwoń. Maksio czeka i jest gotowy zmienić adres zamieszkania już od zaraz. Czekamy na Twój dom.
Listet for 4 måneder siden
