Max örökbefogadása
Keverék fajta · Férfi
Ez a történet Maksról szól. A kutyát újra elhelyezték egy menhelyen, és újra ártatlanul. Eladták. Miért? Mert egy gyerek érkezett. Nem volt meglepetés, ami bárkit is sokkolhatott volna. A kisgyerek már úton volt, amikor a fiatal pár hozzánk jött egy családi kutyát keresve. Igen, tudjuk, nehéz helyzet. Szeretnénk új otthonra találni Maksnak, de az ilyen örökbefogadások nagy kockázattal járnak. Az egészséges ész azt sugallja, hogy egy új családtag érkezése „újra-otthont” jelenthet Maksnak egy másik helyre. Egy kis ember természetes módon magához vonzza a figyelmet és elszívja a család idejét. De úgy gondoltuk, hogy a fiatal pár megértette ezt az nyilvánvaló helyzetet. Végül is beszéltünk a jövőről, arról, hogyan tervezték megszervezni életüket, amikor egy kis ember megjelenik a színtéren és hol lesz helye egy kutyának. Elméletileg minden úgy tűnt, hogy beleillik. Szerettük volna megadni Maksnak az esélyét arra, hogy egy otthonban éljen, ezért úgy döntöttünk, hogy vállaljuk a kockázatot és örökbe fogadjuk őt. Sajnos ez hiba volt. A valóság felülmúlta elképzeléseinket. A remények egy boldog életre összeomlottak egy év és három hónap után. A menhely hívása nem hagyott kétségeket. Maks visszatért. Segítségnyújtási ajánlataink, kísérleteink a meglévő helyzet megoldására nem segítettek. A kutyát már nem akarták, sőt, inkább terhére vált a mindennapi életben. Röviddel a gyerek születése után Maksot a kertbe száműzték. Maks teljesen értetlenül állt az előtt, hogy egy embertől elhagyatva, figyelmet és otthon melegét nélkülözve ült a kapu alatt, képtelen bejutni. Idővel frusztrált lett, kaparászott a kapunál és ugatott. Terhére vált a családnak, amely már így is elfoglalt volt a saját ügyeivel. Maks szükségtelen volt. Most újra egy menhelyes dobozban van, semmit nem értve. Végül is Maks igazán csodálatos kutya. Szelíd, szerető és boldog. Együttműködik a nyugodt kutyákkal és örömmel sétál. Sok energiája van, amit legalább néhány emberrel megoszthatna. Minden, amire Maksnak szüksége van, egy személy és egy otthon. Keresünk egy helyet, ahol folyamatosan élhetne egy gondozóval. Maks nem szereti az egyedüllétet, ezt figyelembe kell venni. Ha teljes mértékben képes gondoskodni Maksról – hívjon. Maks vár és készen áll arra, hogy azonnal megváltoztassa címét. Várunk otthonra.
Olvasd el az eredetit (pl)
Ta historia dotyczy Maksia. Psa, który ZNOWU trafił za schroniskowe kraty i znowu za niewinność. Został oddany. Dlaczego? Bo w życiu pojawiło się dziecko. Dziecko nie było niespodzianką, która kogokolwiek mogła zaskoczyć. Dziecko było już w drodze, gdy młodzi ludzie zgłosili się do nas szukając psa rodzinnego. Tak, wiemy, to trudne sytuacje. Chcemy znaleźć psu nowy dom, ale takie adopcje są obarczone dużym ryzykiem. Rozum podpowiada, że narodziny nowego członka rodziny mogą skutkować "odstawieniem" psa na drugi tor. Mały człowiek, pojawiający się w rodzinie, w sposób oczywisty skupia na sobie całą uwagę i zabiera czas całej rodziny. Niemniej jednak uwierzyliśmy, że świadomość tej oczywistej przecież sytuacji, w młodych ludziach jest. Zresztą rozmawialiśmy o przyszłości, o tym jak planują zorganizować życie, gdy na świecie pojawi się młody człowiek i gdzie będzie tam przestrzeń dla psa. W teorii wszystko się zgadzało. Tak bardzo chcieliśmy dać Maksiowi możliwość zamieszkania w domu, że zdecydowaliśmy się podjąć ryzyko i wydać go do adopcji. Niestety był to błąd. Rzeczywistość przerosła wyobrażenia. Nadzieje na szczęśliwe życie rozsypały się po roku i 3 miesiącach. Telefon do schroniska nie pozostawiał złudzeń. Maksio wraca. Nie pomogły propozycje pomocy z naszej strony, próby szukania rozwiązania zastanej sytuacji. Najwyraźniej pies nie był już potrzebny, a do tego stał się uciążliwy w codziennym życiu. W niedługim czasie od urodzenia dziecka Maks został wyeksmitowany na podwórko. Tego Maks kompletnie nie rozumiał. Osunięty od człowieka, pozbawiony uwagi i ciepła domu siedział pod drzwiami, nie mogąc dostać się do środka. Z czasem zaczął się frustrować, drapać w drzwi i szczekać. Stał się uciążliwy dla rodziny, która przecież i tak była zajęta swoimi sprawami. Maks był niepotrzebny. Teraz znowu jest w schroniskowym boksie nie rozumiejąc niczego. A przecież to naprawdę wspaniały pies. Łagodny, przytulaśny i radosny. Dogaduje się ze spokojnymi psami i chętnie spaceruje. Ma dużo energii, którą mógłby obdarować co najmniej kilka osób. Jedyne, czego Maksio potrzebuje to człowiek i dom. Szukamy dla niego miejsca, gdzie będzie miał możliwość ciągłego przebywania z opiekunem. Maksio nie lubi samotności i trzeba mieć to na uwadze. Jeśli jesteś w stanie zaopiekować się Maksiem na 100% - zadzwoń. Maksio czeka i jest gotowy zmienić adres zamieszkania już od zaraz. Czekamy na Twój dom.
Megjelent 4 hónappal ezelőtt
