Adoptoi Max
Rasvahybridi · Mies
Tämä tarina koskee Maksia. Koiraa, joka JÄLLEEN joutui turvapaikan rajojen taakse ja JÄLLEEN syyttömänä. Se luovutettiin meille. Miksi? Koska mukaan oli tullut lapsi. Lapsi ei ollut yllätys, joka olisi voinut järkyttää ketään. Lapsi oli jo tulossa, kun nuori pari tuli meille etsimään perhekoiraa. Kyllä, tiedämme, tilanne on vaikea. Haluamme löytää Maksille uuden kodin, mutta tällaiset adoptiot ovat suurella riskillä varustettuja. Maalaisjärki viittaa siihen, että uuden perheenjäsenen saapuminen voi johtaa Maksin uudelleenluovuttamiseen toiseen kotiin. Pieni ihminen, joka tulee perheeseen, vetää luonnollisesti kaiken huomion ja vie perheen aikaa. Uskoimme kuitenkin, että nuori pari ymmärsi tämän itsestään selvän tilanteen. Olimmehan puhuneet tulevaisuudesta, siitä, miten he aikoivat järjestää elämänsä, kun pieni ihminen ilmestyy kuvaan, ja missä kohtaa koiralle olisi tilaa. Teoriassa kaikki vaikutti sopivan hyvin. Halusimme antaa Maksille mahdollisuuden elää kodissa niin paljon, että päätimme ottaa riskin ja luovuttaa sen adoption. Valitettavasti se oli virhe. Todellisuus ylitti kuvituksemme. Toiveet onnellisesta elämästä murentuivat vuoden ja kolmen kuukauden jälkeen. Soitto eläinsuojelukeskukseen ei jättänyt mitään harhakuvia. Maks on takaisin. Tarjouksemme auttaa ja yrityksemme löytää ratkaisu nykyiseen tilanteeseen eivät auttaneet. Koira ei enää ollut tarpeellinen, ja vielä pahempi, siitä tuli rasite arjessa. Lyhyessä ajassa lapsen syntymän jälkeen Maks joutui pihamaalle. Maks ei ymmärtänyt tätä ollenkaan. Ihmisen hylkäämänä, huomiotta ja kodin lämmöstä ilman, hän istui oven alla, eikä päässyt sisälle. Ajan myötä hän alkoi turhautua, raapi oven ja haukkui. Hänestä tuli rasite perheelle, joka oli jo kiireinen omien asioidensa kanssa. Maks oli tarpeeton. Nyt hän on jälleen turvapaikkalaatikossa, eikä ymmärrä mitään. Maks on kuitenkin todella ihana koira. Lempeä, hellyyttävä ja iloinen. Hän tulee toimeen rauhallisten koirien kanssa ja käy mielellään lenkillä. Hänellä on paljon energiaa, jonka voisi jakaa ainakin muutaman ihmisen kanssa. Kaikki Maksio tarvitsee on ihminen ja koti. Etsimme paikkaa, jossa hänellä olisi mahdollisuus asua jatkuvasti hoitajan kanssa. Maksio ei pidä yksinolosta, ja tämä on otettava huomioon. Jos pystyt huolehtimaan Maksista kokonaisuudessaan—soita. Maksio odottaa ja on valmis vaihtamaan osoitettaan heti. Odotamme sinun kotiasi.
Lue alkuperäinen (pl)
Ta historia dotyczy Maksia. Psa, który ZNOWU trafił za schroniskowe kraty i znowu za niewinność. Został oddany. Dlaczego? Bo w życiu pojawiło się dziecko. Dziecko nie było niespodzianką, która kogokolwiek mogła zaskoczyć. Dziecko było już w drodze, gdy młodzi ludzie zgłosili się do nas szukając psa rodzinnego. Tak, wiemy, to trudne sytuacje. Chcemy znaleźć psu nowy dom, ale takie adopcje są obarczone dużym ryzykiem. Rozum podpowiada, że narodziny nowego członka rodziny mogą skutkować "odstawieniem" psa na drugi tor. Mały człowiek, pojawiający się w rodzinie, w sposób oczywisty skupia na sobie całą uwagę i zabiera czas całej rodziny. Niemniej jednak uwierzyliśmy, że świadomość tej oczywistej przecież sytuacji, w młodych ludziach jest. Zresztą rozmawialiśmy o przyszłości, o tym jak planują zorganizować życie, gdy na świecie pojawi się młody człowiek i gdzie będzie tam przestrzeń dla psa. W teorii wszystko się zgadzało. Tak bardzo chcieliśmy dać Maksiowi możliwość zamieszkania w domu, że zdecydowaliśmy się podjąć ryzyko i wydać go do adopcji. Niestety był to błąd. Rzeczywistość przerosła wyobrażenia. Nadzieje na szczęśliwe życie rozsypały się po roku i 3 miesiącach. Telefon do schroniska nie pozostawiał złudzeń. Maksio wraca. Nie pomogły propozycje pomocy z naszej strony, próby szukania rozwiązania zastanej sytuacji. Najwyraźniej pies nie był już potrzebny, a do tego stał się uciążliwy w codziennym życiu. W niedługim czasie od urodzenia dziecka Maks został wyeksmitowany na podwórko. Tego Maks kompletnie nie rozumiał. Osunięty od człowieka, pozbawiony uwagi i ciepła domu siedział pod drzwiami, nie mogąc dostać się do środka. Z czasem zaczął się frustrować, drapać w drzwi i szczekać. Stał się uciążliwy dla rodziny, która przecież i tak była zajęta swoimi sprawami. Maks był niepotrzebny. Teraz znowu jest w schroniskowym boksie nie rozumiejąc niczego. A przecież to naprawdę wspaniały pies. Łagodny, przytulaśny i radosny. Dogaduje się ze spokojnymi psami i chętnie spaceruje. Ma dużo energii, którą mógłby obdarować co najmniej kilka osób. Jedyne, czego Maksio potrzebuje to człowiek i dom. Szukamy dla niego miejsca, gdzie będzie miał możliwość ciągłego przebywania z opiekunem. Maksio nie lubi samotności i trzeba mieć to na uwadze. Jeśli jesteś w stanie zaopiekować się Maksiem na 100% - zadzwoń. Maksio czeka i jest gotowy zmienić adres zamieszkania już od zaraz. Czekamy na Twój dom.
Ilmainen tili — sisältää 10 yhteydenottoa
Listattu 2 viikkoa sitten
