Υιοθετήστε τον/την Bo
Μεικτής φυλής · Αρσενικό · Ενήλικας · 5 έτη
Είμαι πολύ φοβικός αλλά ευγενικός με τα άτομα και τους συνοδούς μου τα σκυλιά. Ημερομηνία γέννησης: 11.2016 μέγεθος: μεσαίο Το περιπετειώδες μου ζωή: εγώ και οι τρεις μου αδελφοί μας πάρθηκαν από έναν από τους εθελοντές της Εταιρείας Αναδοχής Ζώων στη μέση του δάσους, στην περιοχή Barão de São João, το 2017, όταν είχαμε μόνο τρεις μήνες. Μας πήραν στο φιλανθρωπικό καταφύγιο, αλλά ήμασταν πολύ σύγχυτοι και φοβισμένοι, δεν εμπιστευόμασταν ποτέ πλήρως τα άτομα. Πάντα ήμασταν υποψιασμένα και φοβικά σκυλιά ακόμη και αν στο καταφύγιο, κανείς ποτέ δεν μας καταπολέμησε. Το χαρακτήρας μου: παρόλο που είμαι πολύ φοβικός, πάντα έλεγαν ότι ήμουν το λιγότερο φοβικό των αδελφών. Πρόσφατα δύο από τους αδελφούς μου πέθαναν από ασθένεια και ένιωσα λίγο μόνος. Μου αρέσει να είμαι με άλλα σκυλιά, αλλά να είμαι με τα άτομα και να τα εμπιστευόμαστε είναι δύσκολο για εμένα. Τώρα είμαι λίγο καλύτερα γιατί περνήσα πολύ καιρό στο σπίτι ενός εθελοντή που "κοινωνικοποίησε" με. Δεν εμπιστεύομαι ακόμη πλήρως τα άτομα, αλλά λένε ότι είμαι καλύτερος και ακόμα βαδίζω με τσεκούρι, πράγμα που δεν συνέβαινε για πολλά χρόνια (δεν είχα ούτε φαρδάρι). Θα ήθελα να έχω ένα σπίτι, γιατί μου άρεσε να είμαι στο σπίτι του εθελοντή που με κοινωνικοποίησε, αλλά θα ήθελα να έχω και άλλα σκυλιά να ζω μαζί τους, αφού τα καταφέρνω καλά με άλλα σκυλιά.
Διάβασε αρχικό (pt)
Sou muito tímido mas sou afetuoso com pessoas e com os meus companheiros cães. Data de nascimento: 11.2016 Porte: médio A minha história de vida: eu e os meus três irmãos fomos recolhidos por um dos voluntários da associação no meio do mato, na zona de Barão de São João, em 2017, quando tínhamos apenas três meses de idade. Fomos levados para o abrigo, mas estávamos muito confusos e com muito medo, nunca chegamos a confiar 100% nas pessoas. Fomos sempre cães desconfiados e tímidos apesar de, no abrigo, nunca ninguém nos ter tratado mal. O meu temperamento: apesar de ser muito tímido, sempre disseram que eu era o menos tímido dos irmãos. Recentemente dois dos meus irmãos morreram por doença e eu acabei por ficar um pouco sozinho. Gosto de estar com os outros cães, mas estar com pessoas e confiar nelas é difícil para mim. Agora estou um pouco melhor porque passei uma temporada em casa de uma voluntária que me “socializou”. Ainda não confio 100% nas pessoas, mas dizem que estou melhor e até já passeio à trela o que, durante muitos anos, não acontecia (nem coleira tinha). Eu gostava de ter uma casa porque gostei de estar na casa da voluntária que me socializou, mas gostava de ter outros cães com quem conviver porque eu dou-me bem com outros cães.
Καταχωρημένα πριν από 3 μήνες
