Υιοθετήστε τον/την Cani eroi per istinto
Μεικτής φυλής · Άγνωστο · Παιδί · 9 μήνες
Συχνά ακούμε περιπτώσεις σκύλων που δίνονται δίκαια τον τίτλο «ηρώων» για τα θαύματα που είναι σε θέση να επιτύχουν. Εξαιρετικοί σκύλοι βρίσκουν ανθρώπους κάτω από χιονοστιβάδες, στη θάλασσα, μεταξύ σπασμένων κατασκευών, αναγνωρίζουν επιζώντες, αναζητούν αγνοούμενους και πραγματικά σώζουν ανθρώπινες ζωές. Πολλοί από αυτούς τους ηρωικούς σκύλους είναι ζώα που εργάζονται πλευρά με πλευρά με τους ανθρώπους σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα και επαγγέλματα - αστυνομική, ομάδες διάσωσης, φύλαξη προβάτων - όπου το αίσθημά τους της μύρισης, η συγκέντρωσή τους και η ευφυΐα τους είναι ιδιαίτερα ισχυρά εργαλεία που υποστηρίζουν μια συγκεκριμένη εκπαίδευση που ακολούθησαν από τα σκυλάκια. Κρατώντας αυτό στο μυαλό μας, θέλουμε να ρωτήσουμε: είναι ένας σκύλος θρασύς επειδή τον οδηγούν οι άνθρωποι να συμπεριφερθεί έτσι, ή μπορεί να προσπαθήσει να βοηθήσει κάποιον ακολουθώντας απλά την ίδια τη φύση του; Αυτή η ερώτηση απαντήθηκε από μια μελέτη που διεξήχθη από ορισμένους ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, η οποία έδειξε ότι ακόμα και οι σκύλοι-σύντροφοι χωρίς καμία προετοιμασία μπορούν να ενεργήσουν με την θέληση να προστατέψουν τα μέλη της ομάδας τους. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο ηλεκτρονικό επιστημονικό περιοδικό Plos One το 2020 και έδειξε ότι το ένα τρίτο ενός ομάδας που αποτελούνταν από 60 σκύλους-συντρόφους ηλικίας άνω των 9 μηνών – χωρίς συγκεκριμένη εκπαίδευση διάσωσης – κατάφεραν να "διασώσουν" το φίλο που ζήτησε βοήθεια. Ενας από τους τεστ έγινε με τον κάθε ιδιοκτήτη του σκύλου να κλειδωνεί σε ένα μεγάλο κιβώτιο που είχε κλειστή πύλη και να καλεί για βοήθεια στην παρουσία του ζώου. Το αποτέλεσμα ικανοποίησε την ομάδα της έρευνας, η οποία δήλωσε ότι ένα μεγάλο αριθμό σκύλων – ακριβώς το ένα τρίτο – κατάφεραν να ανοίξουν την πύλη και να απελευθερώσουν το άτομο απλά ακολουθώντας μια φυσική κλίση. Άλλα δύο τεστ έγιναν σε σκύλους-συντρόφους: όταν μόνο τρόφιμα ήταν στο κιβώτιο, ή ο ιδιοκτήτης ήταν κλειδωμένος αλλά ήταν ήρεμος, οι σκύλοι ήταν ήρεμοι, δείχνοντας κανένα σημάδι αγωνίας ή έντασης, πράγμα που συνέβη όταν άκουσαν τις κλήσεις για βοήθεια, στιγμές κατά τις οποίες κατάφεραν να ανοίξουν την πύλη περισσότερες φορές. Έτσι, η συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι φαίνεται ότι υπάρχει ένας ορμή που κινεί τους σκύλους να σώσουν τους ιδιοκτήτες τους, χωρίς προηγούμενη συγκεκριμένη εκπαίδευση, αλλά απλά μέσω ευαισθησίας και συναισθηματικής μετάδοσης. Μια αρχαία ορμ
Διάβασε αρχικό (it)
Abbiamo spesso notizia di casi di cani che vengono definiti, a giusto titolo, “eroi”, per le imprese che sono in grado di compiere. Cani eccezionali ritrovano le persone sotto le valanghe, in mare, tra le macerie, individuano sopravvissuti, cercano chi è scomparso e letteralmente salvano le vite degli umani. Moltissimi di questi cani eroici sono animali che lavorano fianco a fianco insieme all’uomo in determinati contesti e mestieri – forze dell’ordine, unità di soccorso, pastorizia – dove il loro fiuto, la loro concentrazione e intelligenza sono straordinari strumenti a supporto di uno specifico addestramento che hanno seguito fin da cuccioli. A questo proposito, ci vogliamo chiedere: un cane è coraggioso perché è indotto dall’uomo a un comportamento tale o può lanciarsi in aiuto di qualcuno anche seguendo il puro istinto? A questa domanda ha risposto uno studio condotto da alcuni ricercatori dell’università dell’Arizona che ha dimostrato che anche i cani da compagnia che non hanno alcuna preparazione possono agire con la volontà di salvaguardare i membri del proprio branco. La ricerca è stata pubblicata sulla rivista scientifica online Plos One nel 2020 e ha mostrato come un terzo di un gruppo composto da 60 cani da compagnia di età superiore a 9 mesi – privi di specifico addestramento al salvataggio – è riuscito a “trarre in salvo” proprio l'amico che chiedeva aiuto. Uno dei test prevedeva infatti che il proprietario di ogni cane fosse chiuso dentro una grande scatola provvista di una porticina chiusa e che invocasse soccorso in presenza dell’animale. Il risultato ha soddisfatto il team dei ricercatori che ha dichiarato che un buon numero di cani – un terzo appunto – ha raggiunto lo scopo di aprire la porticina e liberare la persona semplicemente seguendo una tendenza naturale. Un’ulteriore prova sono stati gli altri due test effettuati sui cani da compagnia: quando nella scatola c’era soltanto del cibo oppure il proprietario vi era chiuso ma stava calmo, i cani si sono mostrati tranquilli, privi di segni di agitazione o di stress che invece presentavano ascoltando le richieste di aiuto, momenti nei quali sono riusciti anche a schiudere la porticina per un numero maggiore di volte. Quindi la conclusione che è stata tratta è che pare esistere un impulso che muove i cani in soccorso del proprietario e questo senza un precedente e particolare allenamento al rischio ma piuttosto per via empatica e per contagio emotivo. Uno slancio primitivo verso i membri del proprio gruppo che ancora una volta fa capire quanto vicini ci siano questi animali preziosi e speciali, presenze a volte silenziose e discrete, a volte chiassose e turbolente, ma che vigilano con occhi, orecchie, code e tartufi sempre all’erta affinché nulla di male ci possa accadere.
Καταχωρημένα πριν από 5 μήνες
