Υιοθετήστε τον/την Fridoline
Θηλυκό · 8 έτη
Είμαι η Φριδολίν, μια γλυκιά, λίγο πιο μεγάλη παπαδίτσα, γεμάτη ζωή παρά τις μικρές σωματικές μου αδυναμίες. Ήρθα από ένα κτήμα και ψάχνω ένα υπέροχο σπίτι για πάντα. Θέλετε να μάθετε περισσότερα για μένα; Στο καταφύγιο ζώων, παρουσιάζομαι ως ένα ήσυχο, επιφυλακτικό άτομο, προτιμώντας να ακολουθώ το δικό μου ρυθμό. Δεδομένου ότι δεν είμαι ιδιαίτερα καλή πετάξασα, έχω γίνει στόχος των άλλων πουλιών και τώρα ζω χωριστά εδώ—με αυτόν τον τρόπο, είμαι πολύ πιο ήρεμη. Ωστόσο, αυτό φυσικά με κάνει να νιώθω μοναξιά και λαχταρώ έναν στοργικό, μεγαλύτερης ηλικίας και εξίσου επιφυλακτικό αρσενικό φίλο ζώο για να μοιραστώ τη ζωή μου μαζί του. Έχω οστεοαρθρίτιδα και στα δύο γόνατα, αλλά αυτή τη στιγμή το αντιμετωπίζω με θάρρος. Αν στο μέλλον χρειαστεί να περιοριστώ, ίσως χρειαστεί να παίρνω περιστασιακά παυσίπονα. Για το λόγο αυτό, χρειάζονται άτομα με κάποια εμπειρία ή την προθυμία να μάθουν να χορηγούν φάρμακα στα πουλιά. Ένα εξωτερικό καταφύγιο είναι γενικά δυνατό, αλλά το καταφύγιο μου πρέπει να θερμαίνεται ώστε να διατηρείται τουλάχιστον 18 βαθμοί το χειμώνα. Η ζέστη είναι ιδιαίτερα σημαντική για μένα λόγω της οστεοαρθρίτιδας. Το καταφύγιο πρέπει να είναι τουλάχιστον 4 μέτρα μακρύ, 1 με 2 μέτρα βαθύ και περίπου 2 μέτρα ψηλό. Είναι σημαντικό να υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για αναρρίχηση ώστε να μπορώ να κινουμαι εύκολα, ακόμα και αν δεν πετάω πολύ—η κυρία πουλί θέλει να παραμείνει σε φόρμα, τελικά. 🙂 Δεν επιθυμώ μια γεμάτη ζωή, αλλά μάλλον ασφάλεια, παρέα και άτομα που είναι πρόθυμοι να αναλάβουν ευθύνη. Όποιος ανοίξει την καρδιά μου θα λάβει μια ευγνώμονα, ήπια συντροφιά που απλά θέλει να φτάσει. Θέλετε να μου δώσετε ένα υπέροχο σπίτι;
Διάβασε αρχικό (de)
Ich bin Fridoline eine charmante, etwas ältere Halsbandsittich-Dame, die trotz kleiner körperlicher Einschränkungen noch viel Lebensfreude in sich trägt. Ich stamme aus einem Nachlass und suche auf diesem Weg ein tolles neues Für-immer-Zuhause. Möchtest du mehr über mich erfahren? Im Tierheim zeige ich mich als ruhige, zurückhaltende Beobachterin, die lieber ihr eigenes Tempo geht. Da ich keine besonders gute Fliegerin bin, wurde ich von den anderen Vögeln gemobbt und lebe nun separat hier – dadurch bin ich deutlich entspannter. Dennoch macht mich das natürlich einsam, und ich sehne mich nach einem lieben, älteren und ebenfalls ruhigen männlichen Artgenossen, mit dem ich meinen Alltag teilen kann. Ich habe beidseitige Kniegelenksarthrosen, die ich aktuell aber tapfer meistere. Sollte ich in Zukunft stärker eingeschränkt sein, kann es nötig werden, mir gelegentlich Schmerzmittel zu geben. Dafür braucht es Menschen mit etwas Erfahrung oder die Bereitschaft, sich in die Medikamentengabe bei Vögeln einzuarbeiten. Eine Außenvolierenhaltung ist grundsätzlich möglich, allerdings muss mein Schutzraum beheizbar sein, damit im Winter mindestens 18 Grad herrschen. Wärme ist für mich wegen der Arthrosen besonders wichtig. Die Voliere sollte für ein Pärchen mindestens 4 Meter lang, 1 bis 2 Meter tief und etwa 2 Meter hoch sein. Wichtig sind viele Klettermöglichkeiten, damit ich mich problemlos fortbewegen kann, auch wenn ich nicht viel fliege – Vogelfrau möchte ja trotzdem fit bleiben. 🙂 Ich wünsche mir kein super aufregendes Leben, sondernGeborgenheit, Gesellschaft und Menschen, die Verantwortung übernehmen möchten. Wer mein Herz öffnet, bekommt eine dankbare, sanfte Gefährtin, die einfach nur noch ankommen möchte. Möchtest du mir ein tolles Zuhause schenken?
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
