Υιοθετήστε τον/την Hammer
Μεικτής φυλής · Αρσενικό · Ενήλικας · 7 έτη
Ένας αρσενικός σκύλος περίπου 7 ετών, μέτριου μεγέθους, ο Χάμερ, είναι ένας από αυτούς τους σκύλους που μένει στην καρδιά από την πρώτη ματιά, όχι για τη δύναμη ή το μεγάλο του μέγεθος, αλλά για την ιστορία του. Μια δύσκολη ιστορία, αλλά σήμερα μιλάει για αναγέννηση. Όταν τον έσωσαν, ο Χάμερ ήταν μια σκιά του εαυτού του: κακοποιημένος, υποσιτισμένος, αφυδατωμένος, εξασθενημένος, ένα σώμα που έδειχνε πόνο και εγκατάλειψη. Ήταν τόσο αδύναμος που φαινόταν ότι ένα φύσημα αέρα θα τον έκανε να πέσει. Κι όμως, στα μάτια του υπήρχε ακόμα μια σπίθα: η επιθυμία να εμπιστευτεί, να ξαναρχίσει. Οι κτηνίατροι τον εξέτασαν διεξοδικά και, ενάντια σε κάθε προσδοκία, όλα τα τεστ ήταν αρνητικά. Καμία ασθένεια, καμία σοβαρή πάθηση: μόνο ακραίος υποσιτισμός και μεγάλη αφυδάτωση. Ο Χάμερ δεν ήταν άρρωστος: είχε παραμεληθεί. Από εκείνη την ημέρα άρχισε η αναγέννησή του. Μια ανάρρωση που συγκινεί. Σήμερα ο Χάμερ αλλάζει μπροστά στα μάτια μας. Κάθε μέρα παίρνει βάρος, το τρίχωμά του γίνεται λαμπερό, το βλέμμα του πιο ζωντανό. Ανακάλυψε ότι ο κόσμος μπορεί να είναι καλός, ότι τα χέρια μπορούν να χαϊδέψουν και όχι μόνο να πληγώσουν. Και ανακάλυψε μια μεγάλη αγάπη: τις μπάλες. Του αρέσουν, παίζει με ενθουσιασμό, σαν κουταβάκι που ανακτά χαμένο χρόνο. Είναι γλυκός, τρυφερός, ευγνώμων. Ένας σκύλος που, παρά τα πάντα, δεν έχασε την ικανότητα να αγαπά.
Διάβασε αρχικό (it)
Maschio di circa 7 anni, tg media Hammer è uno di quei cani che ti restano nel cuore già dal primo sguardo, non per la sua forza o per la sua imponenza, ma per la sua storia. Una storia dura, che però oggi parla di rinascita. Quando è stato recuperato, Hammer era l’ombra di sé stesso: malconcio, denutrito, disidratato, emaciato, un corpo che raccontava sofferenza e abbandono. Era così fragile che sembrava bastasse un soffio per farlo cadere. Eppure, nei suoi occhi c’era ancora una scintilla: la voglia di fidarsi, di ricominciare. I veterinari lo hanno visitato a fondo e, contro ogni aspettativa, tutti i test sono risultati negativi. Nessuna malattia, nessuna patologia grave: solo un’estrema denutrizione e tanta, troppa disidratazione. Hammer non era malato: era stato trascurato. Da quel giorno è iniziata la sua rinascita. Un recupero che commuove Oggi Hammer sta cambiando a vista d’occhio. Ogni giorno mette su un po’ di peso, il pelo torna lucido, lo sguardo più vivo. Ha scoperto che il mondo può essere buono, che le mani possono accarezzare e non solo far male. E ha scoperto anche una grande passione: le palline. Le adora, ci gioca con entusiasmo, come un cucciolo che recupera il tempo perduto. È dolce, affettuoso, riconoscente. Un cane che, nonostante tutto, non ha perso la capacità di amare.
Καταχωρημένα προηγούμενος μήνας
