Υιοθετήστε τον/την Haru
Μεικτής φυλής · Άγνωστο
Γεια σας, το όνομά μου είναι Χάρου. Είμαι ένα μικρό ποντικό που γεννήθηκε περίπου τον Οκτώβριο του 2025. Βρέθηκα στα κήπους του Ζαμπρέ-Γκριμπόβιτς μαζί με το λίγο μεγαλύτερο φίλο μου Γιούιτο. Φτάσαμε στο κέντρο διάσωσης ζώων στις 2 Μαρτίου, αλλά πριν από αυτό περάσαμε δύο εβδομάδες στο Κέντρο Ιατρικής Περίθαλψης, γιατί ήμασταν ασθενείς και χρειαζόμασταν βοήθεια. Δυστυχώς, αποδείχτηκε ότι και εγώ και ο Γιούιτο φορούμε το ιό του FeLV (γατικός λευκαιμία). Οι θειά μου στο κέντρο διάσωσης έχουν πολύ φόβο αν θα θέλει κάποιος να με αγαπήσει λόγω αυτού... αλλά έχω τόσο χαρά και αγάπη να δώσω. Είμαι ένα πολύ χαρούμενο και φιλικό ποντικό. Αγαπάω το παίξιμο, την κυνήγι των παιχνιδιών και την εξερεύνηση του κόσμου, αλλά αγαπάω επίσης να φυλαχτώ. Αμέσως όταν βλέπω τις θειές μου, αρχίζω αμέσως να γρυλίζω δυνατά και πηδάω στα γόνατά τους, γιατί πραγματικά αγαπάω να είμαι κοντά σε άνθρωπο. Πηγαίνω πολύ καλά με το Γιούιτο, αλλά πηγαίνω επίσης καλά με άλλα ποντικά με λευκαιμία που ζουν στο κέντρο διάσωσης. Χρησιμοποιώ το μπαράκι με ευχέρεια. Είμαι ακόμα σε θεραπεία, αλλά οι φροντιστές μου αναζητούν ήδη το καλύτερο σπίτι στον κόσμο - ένα που θα με αγαπήσει παρά την ασθένειά μου και θα μου δείξει τι μορφή έχει το πραγματικό γατικό χαρά. Ίσως να υπάρχει θέση για μένα και αυτό σας;
Διάβασε αρχικό (pl)
Cześć, mam na imię Haru Jestem małym kocurkiem urodzonym około października 2025 roku. Zostałem znaleziony na ogródkach działkowych w Zabrzu-Grzybowicach razem z moim trochę starszym kolegą Yuito. Do schroniska trafiliśmy 2 marca, ale wcześniej przez dwa tygodnie przebywaliśmy w Centrum Weterynarii, bo byliśmy chorzy i potrzebowaliśmy pomocy. Niestety okazało się, że obaj jesteśmy zakażeni wirusem FeLV (kociej białaczki). Moje ciocie w schronisku bardzo się martwią, czy przez to ktoś będzie chciał mnie pokochać… a ja przecież mam w sobie tyle radości i miłości do oddania. Jestem niezwykle wesołym i pogodnym maluchem. Uwielbiam zabawę, gonienie zabawek i odkrywanie świata, ale równie mocno kocham przytulanie. Kiedy tylko widzę moje ciocie, od razu zaczynam głośno mruczeć i wskakuję na kolana, bo bardzo lubię być blisko człowieka. Jestem bardzo zżyty z Yuito, ale świetnie dogaduję się też z innymi kotkami z białaczką, które mieszkają w schronisku. Ładnie korzystam z kuwety.Na razie jestem jeszcze w trakcie leczenia, ale moje opiekunki już teraz zaczynają rozglądać się za najlepszym domkiem pod słońcem – takim, który pokocha mnie mimo choroby i pokaże mi, jak wygląda prawdziwe kocie szczęście.Może właśnie u Ciebie znajdzie się dla mnie miejsce?
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
