Adopter Haru
Croisé · Inconnu
Bonjour, je m'appelle Haru. Je suis un petit chaton né vers octobre 2025. J'ai été trouvé dans les jardins de Zabrze-Grzybowice avec mon compagnon un peu plus âgé Yuito. Nous sommes arrivés au refuge pour animaux le 2 mars, mais avant cela nous avons passé deux semaines au centre vétérinaire car nous étions malades et avions besoin d'aide. Malheureusement, il s'est avéré que nous sommes tous les deux infectés par le virus de la leucémie féline (FeLV). Mes tantes au refuge pour animaux sont très inquiètes de savoir si quelqu'un voudra m'aimer à cause de cela... mais j'ai tellement de joie et d'amour à offrir. Je suis un chaton extrêmement joyeux et sociable. J'adore jouer, poursuivre des jouets et découvrir le monde, mais j'adore aussi être câliné. Dès que je vois mes tantes, je commence immédiatement à ronronner bruyamment et je saute sur leurs genoux, car j'aime vraiment être proche d'une personne. Je m'entends très bien avec Yuito, mais je m'entends aussi bien avec les autres chatons qui ont la leucémie et qui vivent au refuge. Je utilise correctement la litière. Je suis encore en traitement, mais mes soignants cherchent déjà la meilleure maison du monde - celle qui m'aimera malgré ma maladie et me montrera ce que ressent vraiment un chat heureux. Peut-être qu'il y a une place pour moi avec vous ?
Lire l'original (pl)
Cześć, mam na imię Haru Jestem małym kocurkiem urodzonym około października 2025 roku. Zostałem znaleziony na ogródkach działkowych w Zabrzu-Grzybowicach razem z moim trochę starszym kolegą Yuito. Do schroniska trafiliśmy 2 marca, ale wcześniej przez dwa tygodnie przebywaliśmy w Centrum Weterynarii, bo byliśmy chorzy i potrzebowaliśmy pomocy. Niestety okazało się, że obaj jesteśmy zakażeni wirusem FeLV (kociej białaczki). Moje ciocie w schronisku bardzo się martwią, czy przez to ktoś będzie chciał mnie pokochać… a ja przecież mam w sobie tyle radości i miłości do oddania. Jestem niezwykle wesołym i pogodnym maluchem. Uwielbiam zabawę, gonienie zabawek i odkrywanie świata, ale równie mocno kocham przytulanie. Kiedy tylko widzę moje ciocie, od razu zaczynam głośno mruczeć i wskakuję na kolana, bo bardzo lubię być blisko człowieka. Jestem bardzo zżyty z Yuito, ale świetnie dogaduję się też z innymi kotkami z białaczką, które mieszkają w schronisku. Ładnie korzystam z kuwety.Na razie jestem jeszcze w trakcie leczenia, ale moje opiekunki już teraz zaczynają rozglądać się za najlepszym domkiem pod słońcem – takim, który pokocha mnie mimo choroby i pokaże mi, jak wygląda prawdziwe kocie szczęście.Może właśnie u Ciebie znajdzie się dla mnie miejsce?
Compte gratuit — 10 contacts inclus
Annoncé le mois dernier
