Υιοθετήστε τον/την Henry
Αρσενικό · Ενήλικας · 4 έτη
Ονόμασαμε τον Έρρικο (Henry) επειδή μας θυμίζει έναν ευγενή, ίσως έναν ιππότη, ή τουλάχιστον ένα σημαντικό άτομο από άλλο χρόνο. Τα μακριά μαύρα αυτιά του φαίνονται να φορούν ένα από εκείνα τα πασχαλινά καπέλα που έφορε η αριστοκρατία παλιά, και το τριχώμα του καλύπτει το σώμα του όπως ένα ακριβό βελούδινο σακάκι, φωτεινό και ελαφρύ, αγκαλιάζοντας αυτόν που το φορά. Υπήρχε μια περίοδος που έπρεπε να φορά ένα κόλλαρο Elizabethan και η ομοιότητα γινόταν σχεδόν θεατρική. Καθισμένος στο μικρό του σπιτάκι, κοιτάζοντάς μας από απόσταση, φάνταζε να κοιτάει λίγο κατά την μύτη του, με ίχνος φιλοπονίας, σαν να είχε πεπεισμένος ότι δεν γεννήθηκε να είναι μεταξύ μας αλλά να είναι προορισμένος για υψηλές θέσεις. Με τις παροιμίες παρέα, ο Έρρικος είναι ένας από εκείνους τους σκύλους με ξεχωριστή έκφραση. Αρκεί να τον παρατηρήσεις σταθερά και μπορείς να δημιουργήσεις ολόκληρες ιστορίες γύρω από αυτόν. Παρ' όλα αυτά, πίσω από αυτήν την παρουσία υπάρχει ένα λυπηρό παρελθόν. Ζούσε στο δημοτικό φιλανθρωπικό ίδρυμα της Τρίπολης, όπου έφτασε στο σημείο να γίνει σκελετός από πείνα. Τον φέραμε στο ασυρματικό μας, και με την πάροδο του χρόνου αργά αργά ξανακέρδισε την υγεία του και τελικά φτάσαμε σε υγιή βάρος. Είναι πραγματικά όμορφος, πολύ υπεύθυνος, λίγο ανασφαλής και φοβισμένος. Ως σκύλος θηραμάτων, είναι πιθανό να μην τον κατατάχθηκε καθόλου σωστά. Παρ' όλα αυτά, δείχνει σαφή θελήση να μαθαίνει και να εξερευνά. Όταν περπατεί στη φύση, ανεξάρτητα από το πόσο ασφαλής νιώθει, κάνει αυτό που γνωρίζει καλύτερα: ακολουθεί οσμές, μύτη στο έδαφος, συνεχώς εξερευνώντας. Τον αναπολεί και του βοηθά να κερδίσει αυτοπεποίθηση. Στην πόλη είναι περισσότερο προσεκτικός και εύκολα φοβισμένος, αλλά εργατικός. Ακόμα και όταν είναι ασίγουρος, αν του προσφέρεις ένα λίγο φαγητό και υπομονή, θα απαντήσει. Ιδανικά, ο Έρρικος αναζητεί ένα άτομο με περιοδικότητα και υπομονή, κάποιον που ίσως ζει σε ήσυχο περιβάλλον με λίγα επιβαρυντικά ερεθίσματα. Θα ήταν υπέροχο αν αυτό το άτομο αγαπούσε τις περιπάτους στη φύση τόσο όσο και ο Έρρικος. Όταν βγαίνει στην πόλη είναι ανασφαλής και φοβισμένος, αλλά εργατικός και αν και φοβάται τόσο, αν έχει φαγητό για να τον πείσεις, θα το φάει με χαρά...
Διάβασε αρχικό (en)
We named him Errikos (Henry) because he reminds us of a nobleman, perhaps a knight, or in any case an important man from another era. His long black ears look as if he is wearing one of those powdered wigs aristocrats once wore, and his coat falls over his body like an expensive velvet overcoat, light and fluid, embracing the one who wears it. There was a period when he had to wear an Elizabethan collar and the resemblance became almost theatrical. Sitting in his little house, looking at us from a distance, he seemed to gaze ever so slightly down his nose, with a hint of snobbishness, as if convinced he was not born to be among us but destined for high office. Jokes aside, Errikos is one of those dogs with extraordinary expressiveness. You only have to watch him standing still and you can build entire stories around him. Behind that presence, though, there is a sad past. He lived in the municipal shelter of Tripoli, where he was reduced to a skeleton from starvation. We brought him to our sanctuary, and over time he slowly recovered and finally reached a healthy weight. He is truly beautiful, very gentle, a little hesitant and fearful. As a hunting dog, it is likely he was never properly socialized. Still, he shows a clear willingness to learn and to explore. When he walks in nature, no matter how unsure he may feel, he does what he knows best: he follows scents, nose to the ground, constantly exploring. It grounds him and helps him build confidence. In the city he is more cautious and easily frightened, yet cooperative. Even when he is unsure, if you offer him a bit of food and patience, he will respond. Ideally, Errikos is looking for a person with routine and patience, someone who perhaps lives in a quiet neighborhood with few overwhelming stimuli. It would be wonderful if that person also loves walks in nature as much as Errikos does. When he goes out into town he is hesitant and fearful, yet cooperative, and as much as he is afraid, if you have food to cajole him he will gladly eat it.
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
