Υιοθετήστε τον/την Kifer
Αρσενικό · Ενήλικας · 7 έτη
Ορισμένοι αγαπούν το δάσος, άλλοι τα πεδία – Κίφερ είναι έτοιμος για οποιαδήποτε επιλογή. Μακριά από το φιλανθρωπικό καταφύγιο, όταν η τάση που συνδέεται με το να είναι σε κλειστό κλειστό κλειστό, σε μεγάλη ομάδα ζώων και σε συνεχή στρες αρχίσει να τον αφήνει, ο Κίφερ αλλάζει πλήρως. Τότε βγαίνει ένας απόλαυσης ζηλιάς – ένας ελεύθερος πεταλούδα (αν και αρκετά βαριά), με τον οποίο είναι απλά ευχάριστο και χαρούμενο να κάνει μια περιπλάνηση... Αν νομίζετε ότι η περιπλάνηση με τον Κίφερ είναι μια καταπονητική, μια μάχη και μια προσευχή για επιβίωση, τότε είστε λάθος. Σαφώς, ο Κίφερ είναι ένα ισχυρό σκύλος και μπορεί να τραβήξει, έτσι οι αντιδράσεις και λίγη θετική αυτοπεποίθηση θα είναι πάντα χρήσιμες, αλλά είναι βέβαια πιο κοντά στη λειτουργία του περιπλανώμενου – ένας ήρεμος ξεροκαταβόλος παρά ένα εξελιγμένο τρέξιμο. Ο Κίφερ αγαπά να επισκέπτεται νέα μέρη, να βουλιάξει τα πόδια του στο νερό, να κυλίσει στο χαλί και να αναζητήσει κάτι για φαγητό. Μερικές φορές θα είναι ένα αυγό μαϊζικού, μερικές φορές ένα άλλο πατάτα απευθείας από το πεδίο. Μπορεί επίσης να ανταλλάξει έξυπνα τα «θησαυρά» του για ένα θεραπευτικό. Είναι βέβαια ο τύπος του σκύλου που εργάζεται περισσότερο με τη μύτη του παρά με τα πόδια του. Το πιο σημαντικό είναι να έχει κάπου και κάποιον να πάει μαζί του. Έτσι βλέπουμε τον Κίφερ στο μέλλον – σε φυσικές περιοχές, στην πλευρά ενός ατόμου που κατανοεί ότι για ένα ευαίσθητο σκύλο, ένα πεδίο, ένα δάσος ή ένα πεδίο δεν είναι ένα πράγμα, αλλά η επίτευξη βασικών αναγκών. Στα όνειρά μας, βλέπουμε επίσης τη συνέχεια αυτής της ιστορίας: μετά μια κατάλληλη περιπλάνηση, ο Κίφερ κοιμάται στην πλάτη του στο κρεβάτι και κοιμάται ως ένας χαρούμενος "μπομπός". Γνωρίζουμε λίγα για την πρώτη του τύχη. Η άστεγος δεν είναι νέα εμπειρία για τον Κίφερ – ακόμη και όταν είχε «τους δικούς του», μοιράστηκε την ίδια άστεγη τύχη και ζούσε σε ένα αφημένο σπίτι. Αυτές οι ώρες έχουν περάσει: το αφημένο σπίτι καταστράφηκε, οι δρόμοι των ανθρώπων έφυγαν διαφορετικά, και ο Κίφερ έφτασε στο φιλανθρωπικό καταφύγιο, όπου έπρεπε να μάθει μια νέα διαδικασία και να ξεχάσει ότι πρέπει να περιμένει τις περιπλανήσεις και τους ανθρώπους. Παρ' όλα αυτά, ακόμα έχει πολύ θετική στάση προς τον κόσμο – αγαπά να μας συνοδεύει, να φιλεί εύκολα νέα άτομα, να ζητά ελαφρώς φιλιά. Ταυτόχρονα, είναι προφανές ότι ο θόρυβος, η τάση από άλλα σκύλα, η στενή θέση και η απουσία χώρου επηρεάζουν σημαντικά την ευημερία του. Δ
Διάβασε αρχικό (pl)
Jedni lubią po lesie, inni po polach – Kifer jest otwarty na każdą opcję. Daleko od schroniska, gdy całe napięcie związane z przebywaniem w kojcu, w dużym skupisku zwierząt i w ciągłym stresie zaczyna z niego schodzić, Kifer zmienia się nie do poznania. Wtedy wychodzi z niego prawdziwy rozkoszniaczek – beztroski motylek (choć wagi raczej ciężkiej), z którym po prostu miło i wesoło się poszwendać... Bo jeśli myślisz, że spacer z Kiferem to męka, ciągnięcie i modlitwa o przetrwanie, jesteś w błędzie. Jasne, Kiferski to silny pies i potrafi pociągnąć, więc refleks i odrobina krzepy zawsze się przydadzą, ale zdecydowanie bliżej mu do trybu szwendacza – spokojnego węszyciela niż nakręconego biegacza. Kifer chętnie zwiedza nowe miejsca, lubi zamoczyć łapki w wodzie, wytarzać się w trawie i poszukać sobie czegoś do jedzenia. Czasem będzie to kolba kukurydzy, czasem inny ziemniaczek prosto z pola. Swoje „skarby” potrafi też całkiem elegancko wymieniać na smakołyk. Zdecydowanie jest typem psa, który bardziej pracuje nosem niż nogami. Najważniejsze, żeby było gdzie i z kim chodzić. Właśnie tak widzimy Kifera w przyszłości – w naturalnych terenach, u boku człowieka, który rozumie, że dla wrażliwego psa łąka, las czy pole to nie fanaberia, a spełnienie podstawowych potrzeb. W marzeniach widzimy też dalszy ciąg tej historii: po porządnym spacerze Kiferek wywala się do góry kołami na posłaniu i drzemie jak słodkie „bobo”. Co nieco wiemy o jego wcześniejszych losach. Bezdomność nie jest dla Kifera nowym doświadczeniem – nawet wtedy, gdy miał „swoich ludzi”, dzielił z nimi los bezdomny i mieszkał w pustostanie. Te czasy już minęły: pustostan został rozebrany, drogi ludzi się rozeszły, a Kifer trafił do schroniska, gdzie musiał nauczyć się nowej rutyny i tego, że na spacer i na człowieka się czeka. Mimo to wciąż ma w sobie dużo pozytywnego nastawienia do świata – lubi nam towarzyszyć, dość łatwo zaprzyjaźnia się z nowymi osobami, nieśmiało dopytuje o głaski. Jednocześnie wyraźnie widać, że hałas, napięcie innych psów, ciasna klatka i brak przestrzeni bardzo mocno odbijają się na jego dobrostanie. Nie mamy wątpliwości – schronisko to najgorsze miejsce, do którego Kifer mógł trafić. Dlatego pilnie szukamy dla niego odpowiedzialnych opiekunów, gotowych poświęcić mu czas, uwagę i energię. Kifer szuka domu w zielonej, podmiejskiej okolicy, u boku ludzi cierpliwych, spokojnych, konsekwentnych i lubiących długie spacery. Na ten moment rekomendujemy, aby był to dom bez innych zwierząt, choć nie wykluczamy, że w przyszłości mógłby mieć psich kolegów – obecnie, w warunkach schroniskowych, trudno zapewnić mu odpowiednie doświadczenia, a sam Kiferski wyraźnie częściej stara się psy omijać, niż brylować w ich towarzystwie. Marcin 663705160 Nataliia 539 Grzegorz 600221461
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
