Υιοθετήστε τον/την Livie
Θηλυκό · Ενήλικας · 5 έτη
Γεια σας, είμαι η μικρή Λίβι, είμαι μια πραγματική πριγκίπισσα και γνωρίζω ακριβώς τι θέλω ή δε θέλω. Τώρα βρίσκω όλα λίγο φοβερά και χαϊδεύω όλα. Επίσης, είμαι (ακόμα) λίγο αποστασιοποιημένη και αρκετά φοβισμένη. Έτσι, θα προτιμούσα ένα ήρεμο σπίτι στη νέα μου θέση, πολύ κίνδυνος και κουράσμας δε θα μου ταιριάζει. Όταν ήρθα εδώ, δε φάνηκε ότι θα τα καταφέρω πραγματικά· είχα μεγάλο τραύμα στο κοιλιακό μου και ήμουν γενικά σε πολύ κακή κατάσταση. Αλλά πολέμησα, το τραύμα στο κοιλιακό μου έγινε χειρουργικά, και αφού το κοιλιακό μου ήταν ήδη ανοιχτό, ο γιατρός με στερίλωσε ταυτόχρονα. Αν και είμαι λίγο μικρότερη από άλλα γατιά της ηλικίας μου, αυτό δεν έχει σημασία. Γιατί έχω όμορφα τουρκουαζίτι-μπλε μάτια και θα ξεπεράσω όλους με τα μικρά μου πόδια. Θα ήθελα να μετακομίσω με ένα από τα φίλα μου γατιά εδώ ή με ένα ήδη υπάρχον νεότερο γατί. Τώρα η ιστορία μου γιατί έφτασα εδώ: Μεγάλωσα έξω με τα αδέρφια μου και είμαι τώρα πολύ χαρούμενη να είμαι τελικά στη θερμότητα. Ένα από τα αδέρφια μου πέθανε αμέσως μετά την σύλληψή του, γιατί ήταν ήδη τόσο αδύνατο. Ένας άλλος αδερφός ήταν κρεμασμένος στο αρπαγωγό για πολύ καιρό, αλλά κανείς δεν άκουσε το κραυγή του. Δυστυχώς, τα αιμοφόρα του αγγεία ήταν ήδη σφιγμένα, και του χρειάστηκε να το βομβαρδιστεί αμέσως. Ήταν τόσο τρομακτικό, αλλά δεν μπόρεσα να το βοηθήσω. Οι γονείς μου είχαν γίνει στεριλωμένοι και μικροεμβολιασμένοι και επιστραφήκαν στο σημείο που βρέθηκαν, όπου φροντίζονται παρατεταμένα. Οι φροντιστές εδώ λένε ότι δεν καταλαβαίνουν γιατί οι άνθρωποι περιμένουν τόσο πολύ και η πόνος των γατιών μεγαλώνει η μια μέρα την άλλη. Καλέστε το ζωοκαταλύματος Remagen και αφήστε τα να σας βοηθήσουν! Παρακαλώ μην αγνοήσετε όταν πάσχουμε!
Διάβασε αρχικό (de)
Hallo, ich bin die kleine Livie, ich bin eine richtige Prinzessin und weiß ganz genau, was ich möchte oder nicht. Im Moment finde ich alles noch etwas unheimlich und fauche alles an. Auch bin ich (noch) etwas zurückhaltend und eher schüchtern. Daher möchte ich es in meinem neuen Zuhause eher ruhig haben, zu viel Trubel wäre nichts für mich. Als ich hier her kam, sah es nicht danach aus, dass ich es wirklich schaffe, ich hatte einen riesigen Nabelbruch und allgemein war ich in einem sehr schlechten Zustand. Aber ich habe gekämpft, mein Nabelbruch wurde inzwischen operiert und da mein Bauch dann schon mal auf war, hat der Doktor mich auch gleich kastriert. Zwar bin ich etwas kleiner als andere in meinem Alter, aber das macht nichts. Dafür habe ich schöne türkisblaue Augen und werde damit alle um meine kleinen Pfoten wickeln. Gerne würde ich mit einem meiner Katzenkumpel hier ausziehen oder zu einer bereits vorhandenen jüngeren Katze ausziehen. Nun zu meiner Geschichte, wie ich hierher kam: Ich bin mit meinen Geschwistern draußen aufgewachsen und bin jetzt richtig froh endlich im Warmen zu sein. Eins meiner Geschwister ist gleich nach dem Fangen gestorben, weil es schon so schwach war. Ein anderer Bruder hing schon länger im Kippfenster, aber niemand hat ihn schreien hören. Leider waren seine Blutgefäße bereits abgeklemmt und er musste sofort erlöst werden. Das war so schrecklich, aber ich konnte ihm nicht helfen. Unsere Eltern wurden kastriert und gechippt und am Fundort wieder rausgelassen, die werden vor Ort weiter versorgt. Die Pfleger hier sagen, sie können nicht verstehen, warum die Leute immer so lange warten und das Leid der Katzen so immer größer wird. Ruft doch einfach im Tierheim Remagen an und lasst euch helfen! Schaut bitte nicht zu, wenn wir leiden!
Καταχωρημένα πριν από 3 μήνες
