Υιοθετήστε τον/την Nikki
Μεικτής φυλής · Άγνωστο · Νεαρό · 3 έτη
Νικι δεν είναι πλέον φοβισμένος· έχει εξοικειωθεί και τώρα είναι χαλαρός και αγαπά τους ανθρώπους, ιδιαίτερα όταν τρέχει στο ημεροτεάτρο μαζί τους και περνά χρόνο εκεί. Γενικά, είναι ένας ήρεμος, αγαπητός σκύλος που λατρεύει να παρατηρεί όλα. Μετά από μια σύντομη περίοδο παιχνιδιού, καταπίνει και χαλαρώνει. Ο Νικι και ο αδερφός του εμφανίστηκαν έναν μέρα από το κενό και φάγανε θερμά από μια γυναίκα που ευελπιστούσε στα δύο μικρά αγόρια. Τα δύο άτομα παρέμειναν στην περιοχή του διαμερίσματος της γυναίκας, γιατί ήξεραν ότι θα υπήρχε πάντα κάτι να φάνε εκεί. Ωστόσο, τελικά η γυναίκα αποφάσισε ότι τα αγόρια ήταν πολύ μεγάλα για να συνεχίσει να τα τροφοδοτεί και θεώρησε καλό να φέρει και τα δύο στο κέντρο προστασίας ζώων Odai. Μετά την άφιξή τους, που ήταν το Φεβρουάριο του 2023, ο Νικι και ο αδερφός του φροντίστηκαν καλά, αλλά κατά τα λίγα μήνες της ζωής τους δεν είχαν λάβει καμία εμβίαση και επομένως εκτίθεντο γρήγορα στα ασθματικά που αναπτύσσονται αναπόφευκτα σε ένα μεγάλο κέντρο προστασίας ζώων με πολλούς σκύλους. Ευτυχώς, το Παρβοβίριο δεν παραβλέψει και τα δύο τροφοφόρα, και και τα δύο έπεσαν άρρωστα. Αν και ο Νικι και ο αδερφός του οδηγήθηκαν αμέσως στο τμήμα επείγοντος ιατρικού συμβουλίου, μόνο ο Νικι κατάφερε να ξεπεράσει αυτό το ιό, ενώ ο αδερφός του έπρεπε να φύγει θλιβερά. Ο Νικι ήταν αρκετά ισχυρός και μετά από μερικές μέρες έντονης μάχης κατά του ιού, με φροντίδα και τροφή από τους γιατρούς, του επιτράπηκε να φύγει από το κλινικό των ζώων και να επιστρέψει στο κέντρο. Το πρόγραμμα εμβίασης μπορούσε τώρα να ξεκινήσει και ο Νικι επιτράπηκε να μεταφερθεί σε ένα θάλαμο με μικρότερα κουτάβια στο κέντρο. Φυσικά, είναι τώρα το μεγαλύτερο, αλλά ανάμεσα σε όλα τα κουτάβια, είναι ακόμα το πιο φοβισμένο αγόρι. Λόγω της όχι τόσο καλής έναρξης της ζωής του, έχει ακόμα κάποιο φόβο από τους ανθρώπους και δεν είναι ακόμα σίγουρος πώς να τους χαρακτηρίσει. Τώρα οι φροντιστές του επιτρέπουν να το πάρουν και να το μεταφέρουν στο ημεροτεάτρο, αλλά θα χρειαστεί πιθανώς κάποιος χρόνος πριν μπορέσει να πλησιάσει τους ξένους με πλήρη εμπιστοσύνη. Αυτό θα χρειαστεί πολλή υπομονή και θετική ενίσχυση. Αυτό το ζώο εγκαταλείφθηκε.
Διάβασε αρχικό (de)
Nikki ist nicht mehr schüchtern, er wurde sozialisiert und inzwischen ist er entspannt und liebt Menschen, besonders wenn er mit ihnen zum Spielplatz läuft und dort mit ihnen Zeit verbringt.Allgemein ist er ein ruhiger, lieber Hund, der gerne alles beobachtet. Nach kurzem Toben legt er sich hin und entspannt sich. Nikki und sein Bruder tauchten irgendwann einmal aus dem Nirgendwo auf und wurden freundlicherweise von einer Dame gefüttert, die Mitleid mit den beiden Kerlchen hatte. Die beiden blieben immer in der Nähe der Wohnung dieser Frau, weil sie wussten, dass es dort immer wieder etwas zu Fressen geben wird. Doch irgendwann kam der Punkt, da entschied die Dame, dass die Jungs nun zu groß sind um weiter durchgefüttert zu werden und sie fand es eine gute Idee, beide ins Tierheim Odai zu bringen. Dort angekommen, das war übrigens im Februar 2023, waren Nikki und sein Bruder zwar gut aufgehoben, hatten in ihren wenigen Lebensmonaten aber keinerlei Impfungen erhalten und waren deshalb recht schnell den Krankheiten ausgesetzt, die zwangsläufig in einem großen Tierheim mit vielen Hunden existieren. Leider machte damals auch das Virus Parvovirose nicht vor den beiden Welpen halt und beide erkrankten daran. Obwohl Nikki und sein Bruder sofort in die Notaufnahme auf die Intensivstation eingeliefert wurden, schaffte es nur Nikki dieses Virus zu besiegen, sein Bruder musste leider über die Regenbrücke gehen. Nikki war stark genug und nach ein paar Tagen hartem Kampf gegen dieses Virus und der Nachsorge und dem Aufpäppeln durch die Ärzte durfte Nikki die Tierklinik verlassen und ins Tierheim zurück kehren. Das Impfschema konnte nun beginnen und Nikki durfte im Tierheim in einen Zwinger mit kleineren Welpen einziehen. Dort ist er körperlich nun zwar der größte, aber von allen Welpen der schüchternste kleine Kerl. Durch den nicht ganz so tollen Start in sein junges Leben hat er noch etwas Angst vor Menschen und weiß noch nicht so genau, wie er diese einschätzen soll. Von den Pflegerinnen lässt er sich nun schon auf den Arm nehmen und zum Spielplatz tragen, doch es wird bestimmt noch ein bisschen dauern, bis er ganz unbefangen auf fremde Menschen zugehen wird. Dazu bedarf es viel Geduld und positive Verstärkung.
Καταχωρημένα πριν από 5 μήνες
