Υιοθετήστε τον/την POPPY
Μεικτής φυλής · Αρσενικό · Ηλικιωμένος · 10 έτη
Με λένε Poppy, και ψάχνω την οικογένεια που θα είναι για πάντα δική μου! 🐾 🔹 Φύλο: αρσενικό ♂️ 🔹 Εκτιμώμενη ημερομηνία γέννησης: Φεβρουάριος 2016 🔹 Μέγεθος: μικρόσωμο-μεσαίου μεγέθους 🔹 Χαρακτήρας: φοβισμένος ‼️ Βρίσκομαι σε καταφύγιο στη Ρουμανία, και δεν θα μπορέσετε να με γνωρίσετε πριν με υιοθετήσετε 🐾 Είμαι η Poppy... 🐾 Δεν ξέρω πια πραγματικά για πόσο καιρό είμαι κλεισμένη εδώ. Οι εποχές περνούν, και τα χρόνια μαζί τους. Έχω δει σκύλους να έρχονται και να φεύγουν για τις οικογένειές τους... κι εγώ έμεινα. Πάντα πίσω από τα ίδια κάγκελα. Με τον καιρό κατάλαβα επιτέλους ότι κανείς δεν με κοιτούσε πραγματικά. Είμαι από εκείνα τα μεγάλα, ξεχασμένα σκυλιά, που οι άνθρωποι τα προσπερνούν επειδή δεν είναι πια νέα, δεν είναι πια της μόδας. Εκείνα που όλοι απλώς περιμένουν να σβήσουν μέσα στην αδιαφορία. Κι όμως, είμαι ακόμα εδώ. Είμαι ντροπαλή όταν δεν γνωρίζω κάποιον, και αν τρομάξω μπορεί να δαγκώσω. Όχι από επιθετικότητα, αλλά από φόβο! Πίσω από τη συστολή μου κρύβεται ένα σκυλί που δεν έπαψε ποτέ να ελπίζει, ακόμα κι όταν εκείνο το μικρό φως τρεμοπαίζει. Δεν χρειάζομαι πια πολλά. Ούτε επιδείξεις ούτε εξαιρετικές περιπέτειες. Μόνο ένα άνετο κρεβάτι, ένα ήρεμο σπίτι, και κάποιον διατεθειμένο να με κοιτάξει διαφορετικά από ό,τι ένα ηλικιωμένο σκυλί του καταφυγίου. Αρνούμαι να πιστέψω ότι η ιστορία μου πρέπει να τελειώσει εδώ. Σας παρακαλώ, μη με αφήσετε να γίνω ένα από εκείνα τα σκυλιά που πεθαίνουν ξεχασμένα, χωρίς να γνωρίσουν για μία τελευταία φορά τη ζεστασιά μιας οικογένειας. Δώστε μου
Διάβασε αρχικό (fr)
Je m'appelle Poppy, et je cherche ma famille pour la vie ! 🐾 🔹 Sexe : mâle ♂️ 🔹 Naissance estimée : février 2016 🔹 Taille : petite-moyenne 🔹 Caractère : craintif ‼️ Je me trouve en fourrière en Roumanie, vous ne pourrez pas me rencontrer avant de m'adopter 🐾 Moi c’est Poppy... 🐾 Je ne sais plus vraiment depuis combien de temps je suis enfermé ici. Les saisons passent, les années aussi. J'ai vu des chiens arriver, repartir vers leur famille... et moi, je suis resté. Toujours derrière les mêmes barreaux. Au fil du temps, j'ai fini par comprendre que personne ne me regardait vraiment. Je fais partie de ces vieux chiens oubliés, ceux dont on détourne les yeux parce qu'ils ne sont plus jeunes, plus à la mode. Ceux dont on attend simplement qu'ils s'éteignent dans l'indifférence. Pourtant, je suis toujours là. Je suis un timide quand je ne connais pas, et si je prends peur je pourrais pincer. Non par aggressivité mais par peur ! Derrière ma réserve se cache un chien qui n'a jamais cessé d'espérer, même si parfois cette petite lumière vacille. Je n'ai plus besoin de grand-chose. Ni de performances, ni d'aventures extraordinaires. Juste d'un panier confortable, d'un foyer calme et d'une personne prête à me regarder autrement que comme un vieux chien de fourrière. Je refuse de croire que mon histoire doit se terminer ici. S'il vous plaît, ne me laissez pas devenir un de ces chiens qui meurent dans l'oubli, sans avoir connu une dernière fois la chaleur d'une famille. Offrez-moi
Καταχωρημένα προηγούμενη εβδομάδα
