POPPY adopteren
Kruisbried · Mannelijk · Oud · 10 jaren
Hallo, mijn naam is Poppy, en ik zoek mijn eeuwige gezin! 🐾 🔹 Geslacht: reu ♂️ 🔹 Geschatte geboortedatum: februari 2016 🔹 Formaat: klein-middelgroot 🔹 Temperament: angstig ‼️ Ik zit in een asiel in Roemenië, en je zult me niet kunnen ontmoeten voordat je me adopteert 🐾 Ik ben Poppy... 🐾 Ik weet eigenlijk niet meer hoe lang ik hier al opgesloten zit. De seizoenen gaan voorbij, en de jaren ook. Ik heb honden zien aankomen en vertrekken naar hun gezinnen... en ik bleef. Altijd achter dezelfde tralies. Na verloop van tijd begreep ik eindelijk dat niemand echt naar mij keek. Ik ben een van die oude, vergeten honden, degenen naar wie mensen wegkijken omdat ze niet meer jong zijn, niet meer in de mode. Degenen op wie iedereen gewoon wacht tot ze in onverschilligheid wegkwijnen. Toch ben ik er nog. Ik ben verlegen als ik iemand niet ken, en als ik schrik, kan ik bijten. Niet uit agressie, maar uit angst! Achter mijn terughoudendheid schuilt een hond die nooit is gestopt met hopen, ook al flakkert dat kleine lichtje soms. Ik heb niet veel meer nodig. Geen pronkerij of buitengewone avonturen. Gewoon een comfortabel bed, een rustig huis, en iemand die bereid is me anders te bekijken dan als een oude asielhond. Ik weiger te geloven dat mijn verhaal hier moet eindigen. Laat me alsjeblieft niet een van die honden worden die vergeten sterven, zonder ooit nog één keer de warmte van een gezin te kennen. Geef mij
Origineel lezen (fr)
Je m'appelle Poppy, et je cherche ma famille pour la vie ! 🐾 🔹 Sexe : mâle ♂️ 🔹 Naissance estimée : février 2016 🔹 Taille : petite-moyenne 🔹 Caractère : craintif ‼️ Je me trouve en fourrière en Roumanie, vous ne pourrez pas me rencontrer avant de m'adopter 🐾 Moi c’est Poppy... 🐾 Je ne sais plus vraiment depuis combien de temps je suis enfermé ici. Les saisons passent, les années aussi. J'ai vu des chiens arriver, repartir vers leur famille... et moi, je suis resté. Toujours derrière les mêmes barreaux. Au fil du temps, j'ai fini par comprendre que personne ne me regardait vraiment. Je fais partie de ces vieux chiens oubliés, ceux dont on détourne les yeux parce qu'ils ne sont plus jeunes, plus à la mode. Ceux dont on attend simplement qu'ils s'éteignent dans l'indifférence. Pourtant, je suis toujours là. Je suis un timide quand je ne connais pas, et si je prends peur je pourrais pincer. Non par aggressivité mais par peur ! Derrière ma réserve se cache un chien qui n'a jamais cessé d'espérer, même si parfois cette petite lumière vacille. Je n'ai plus besoin de grand-chose. Ni de performances, ni d'aventures extraordinaires. Juste d'un panier confortable, d'un foyer calme et d'une personne prête à me regarder autrement que comme un vieux chien de fourrière. Je refuse de croire que mon histoire doit se terminer ici. S'il vous plaît, ne me laissez pas devenir un de ces chiens qui meurent dans l'oubli, sans avoir connu une dernière fois la chaleur d'une famille. Offrez-moi
Gelist vorige week






