Adoptar a Aruś
Mestizo · Macho
Aruś – la esencia de la delicadeza, fragilidad. Como si expresara con todo su ser que necesita mucho a una persona, mucho necesita apoyo. Es un perro pequeño, extremadamente sensible que florece bellamente cuando alguien le dedica tiempo. Desde que llegó al refugio animal, ha tenido grandes avances. Al principio muy asustado, finalmente nos dio su confianza y se alegra de saludar a los voluntarios. Se siente atraído por las personas, tiene sed de cercanía, permite caricias suaves y lentamente, el contacto humano deja de molestarlo. Camina maravillosamente con correa, simplemente ama olfatear - debe revisar cada parche de hierba - y toma gran alegría el tiempo pasado fuera del refugio animal. Durante las reuniones con otros perros, normalmente es curioso. Sin embargo, el refugio animal es simplemente un lugar demasiado difícil para él para florecer plenamente. Ruido terrible, tensión constante, alerta permanente, estrés constante. Aruś no puede descansar de este ruido, esta tensión que lo acompaña en la caja del refugio, no puede sentirse realmente seguro. Necesita tanta paz, una esquina cálida y alguien que lo considere importante. Es nuestra mayor esperanza que Aruś finalmente se sienta completamente seguro y amado. Que pueda dormir en paz y despertar sin miedo. Soñamos que este año alguien venga y diga: "Vamos, Arusi, vamos a casa juntos". Aruś está esperando. ¿Quizás solo para ti?
Leer original (pl)
Aruś – esencja delikatności, kruchości. Jakby całym sobą mówił, że bardzo potrzebuje człowieka, bardzo potrzebuje wsparcia. To drobny, niezwykle wrażliwy pies, który najpiękniej rozkwita wtedy, gdy ktoś poświęci mu czas. Odkąd trafił do schroniska, zrobił ogromne postępy. Na początku tak bardzo przerażony, w końcu obdarzył nas zaufaniem i wylewnie cieszy się na widok wolontariuszy. Ciągnie go do ludzi, jest spragniony bliskości, pozwala na delikatne głaskanie i powoli dotyk człowieka przestaje go stresować. Pięknie spaceruje na smyczy, wprost kocha węszenie – musi sprawdzić każdą kępkę trawy – i czerpie ogromną radość z czasu spędzonego poza schroniskiem. Podczas spotkań z innymi psami z reguły jest zaciekawiony. Jednak schronisko to dla niego po prostu zbyt trudne miejsce, aby mógł w pełni rozkwitnąć. Potworny hałas, ciągłe napięcie, nieustanna czujność, permanentny stres. Aruś nie może wypocząć od tego zgiełku, tego napięcia, które towarzyszą mu w schroniskowym boksie, nie może poczuć się naprawdę bezpiecznie. Tak bardzo potrzebuje spokoju, ciepłego kąta i kogoś wyrozumiałego, dla kogo już zawsze będzie ważny. Tak bardzo marzy nam się, aby Aruś wreszcie poczuł się w pełni bezpieczny i kochany. By mógł zasypiać w spokoju i budzić się bez lęku. Marzy nam się, że w tym roku wreszcie zjawi się ktoś, kto powie: „Chodź, Arusiu, wracamy razem do domu”. Aruś czeka. Może właśnie na Ciebie?
Publicado hace 4 meses
