Adoptar a Charlie
Mestizo · Macho · Joven · 2 años
¡Hola! Mi nombre es Charlie (sí, suena fancy, ¿verdad?). Un día, mi hermana y yo terminamos en un hogar de acogida. No exactamente lo que llamaría vacaciones de ensueño, pero hey, tienes que adaptarte a lo que tienes. Nosotros terminamos con una mamá de acogida. Muy dulce, por cierto... pero también tenía perros. Y déjame decirlo así: no soy fan de los olfateos húmedos o de los olfateos demasiado entusiastas. Así que nos fuimos, felizmente estacionados arriba. Perfecto, mi propio penthouse. Después de un tiempo, empecé a deshelar un poco. Un poco de cariño aquí y allá, casi empezaba a sentirme como el rey de la casa. Pero luego... ¡el giro inesperado! Tuvimos que mudarnos. Y ¿adivinan qué? No pudimos irnos. En serio? En el nuevo hogar de acogida, comenzó de nuevo la aventura: primero en cuarentena (¡qué emocionante, y realmente lo fue!), y casi me ponía a sentir como el rey ya. Pero después de dos semanas, finalmente se abrió la puerta, y pudimos explorar. Pensé: "Cool, seguro, pero esa escalera... ¿es mi territorio?" Así que durante unas semanas más, viví allí arriba. Seguro, fácil de manejar, 10/10, totalmente recomendado. Por cierto, abajo resultó ser bastante acogedor: todos tipos de amigos gatos! Así que decidí hacer con cuidado el descenso... solo para ocultarme estratégicamente detrás del radiador. El lugar perfecto: caliente Y con servicio de comida, porque mi mamá de acogida solo traía comida. ¡Vivacidad, te lo aseguro! En estos días, camino un poco más seguro. Juego, ronroneo en la cocina cuando llega la comida (prioridades!), pero si la bandeja de comida se coloca demasiado cerca... ¡PARAR ENEQUI! Entonces me inflo como si fuera un pequeño dragón. Hey, esa es mi comida, y tengo hambre. No es por nada que soy un gato macho grande y activo! De vez en cuando, olfateo suavemente una mano. Veo a otros gatos pensando: "¡Acariciar = diversión", y mi hermana incluso está empezando a ser un poco más confiada. Y me digo a mí misma: hmm... tal vez algún día. Pero tómense su tiempo, amigos: no soy para apurarse. También he estado afuera algunas veces ahora. Totalmente genial, hasta que escucho a un humano... entonces de repente vuelvo a ser un Formula 1 corredor dirigiéndose a interiores. Por cierto, mi mamá de acogida es verdaderamente maravillosa, pero lamentablemente no puede mantener a todos (aunque le encantaría). Así que busco un ser humano amable, tranquilo - o dos - con mucha paciencia. Alguien que me dé el tiempo que necesito para adaptarme. Entonces prometo que creceré en un acogedor y dulce gato macho.
Leer original (nl)
Hallo daar, Mijn naam is Charlie (ja, klinkt chic hè?). Samen met mijn zus belandde ik op een dag in een opvang. Niet echt mijn idee van een droomvakantie, maar goed, je moet wat. Daar kwamen we terecht bij een opvangmama. Superlief hoor… maar ze had ook honden. En laat ik het zo zeggen: ik ben geen fan van natte neuzen en overdreven enthousiast gesnuffel. Dus hup, wij werden lekker boven geparkeerd. Prima, eigen penthouse! Na een tijdje begon ik een beetje te ontdooien. Af en toe een kroeltje hier en daar — ik voelde me al bijna een knuffelkoning. Maar toen… plot twist! Verhuizing. En wij konden niet mee. Serieus? Bij de nieuwe opvangmama begon het avontuur opnieuw: eerst in quarantaine (klinkt spannend, was het ook), en ik was doodsbang. Maar na twee weken ging de deur open en mochten we op ontdekking. Ik dacht: leuk hoor, maar die trap? Dat is mijn fort. Daar heb ik dus nog een paar weken gewoond. Veilig, overzichtelijk, 10/10 aanrader. Beneden bleek het trouwens best gezellig: allemaal kattenvriendjes! Dus ik besloot voorzichtig af te dalen… om me vervolgens strategisch te verstoppen achter de verwarming. Ideale plek: warm én met roomservice, want mijn opvangmama bracht gewoon eten langs. Luxe leven hoor. Tegenwoordig loop ik al wat stoerder rond. Ik speel, ik miauw in de keuken als er eten aankomt (prioriteiten!), maar als de voerbak te dichtbij wordt neergezet… HO STOP! Dan blaas ik alsof ik een mini- draak ben. Hé, het is MIJN eten. En ik heb honger. Ik ben niet voor niets een grote kater! Heel soms snuffel ik voorzichtig aan een hand. Ik zie andere katten denken: “aaien = leuk”, en mijn zus loopt ook al een beetje voorop in het vertrouwen. Ik denk dan: hmm… misschien ooit. Maar rustig aan, mensen, ik ben geen snel type. Buiten ben ik ook al een paar keer geweest. Superstoer, totdat ik een mens hoor… dan ben ik ineens weer een Formule 1-kat richting binnen. Mijn opvangmama is trouwens echt een topper, maar ze kan ons helaas niet allemaal houden (al zou ze dat het liefst wel doen). Dus ik ben op zoek naar een lieve, rustige mens (of twee) met heel veel geduld. Iemand die mij de tijd geeft om te wennen. Dan beloof ik dat ik uitgroei tot een gezellige, lieve kater. Groetjes, Charlie
Publicado el mes pasado
